Πατερικές αναφορές στο ΚΡΙΤΑΙ 6:1

Υπενθυμίζει δε πάλι μια ιστορία που βρίσκεται στο βιβλίο των Κριτών. Και είναι αυτή. Επειδή οι Ισραηλίτες, έχοντας εγκαταλείψει τον Θεό των όλων κατά τις ημέρες των Κριτών, στράφηκαν προς την ανοσιότητα των ηθών, και λύπησαν όχι λίγο τον Θεό που τους προστάτευε, προσηλωμένοι στα είδωλα και προσφέροντας λατρεία στα έργα των ίδιων τους των χεριών. Γι' αυτόν τον λόγο παραδόθηκαν στους Μαδιανίτες, οι οποίοι λεηλατούσαν όλη τη γη τους, διαρπάζοντας πόλεις και χωριά, καθώς και τα αγαθά στους αγρούς. Και τέτοιο τρόμο προκάλεσαν στους άθλιους, ώστε να επιλέξουν να κατοικούν σε βράχους και στα δύσβατα μέρη των βουνών, και να αναζητούν με κόπο καταφύγια στα σπήλαια, και να καταπιέζονται από άγριο και μακροχρόνιο λιμό. Επειδή όμως είχαν ταλαιπωρηθεί πάρα πολύ, ο Θεός τους σπλαχνίστηκε, και έπειτα τους έσωσε δια χειρός του Γεδεών, ο οποίος νίκησε τους Μαδιανίτες και ελευθέρωσε τον Ισραήλ από την επικρεμάμενη ανάγκη και τη ράβδο. Έτσι λοιπόν ο Κύριος συνέτριψε τη ράβδο των καταπιεστών, όπως κατά την ημέρα της νίκης εναντίον της Μαδιάμ.

Ας λέγονται λοιπόν αυτά και από εμάς, ή μάλλον από τον Θεό, προς εκείνους που θέλουν να προσεγγίζουν τους ανόσιους αιρετικούς, και που υποκρίνονται ότι μαθητεύουν στα ζητήματα που οδηγούν στη ζωή και στη σύνεση. Αυτοί αποσιωπούν την ασέβεια. Διότι ανέχονται να ακούνε εκείνους που βλασφημούν, αν και οφείλουν να τους καταδικάζουν με τον πιο αυστηρό τρόπο. Θα συμμετάσχουν λοιπόν στην ίδια τους την κακοβουλία, και θα θερίσουν τους καρπούς της αδικίας. Διότι θα τραφούν με ψεύδη, δεχόμενοι νόθη και απορριπτέα γνώση, και διδασκόμενοι τα διεστραμμένα και όσα επιχειρούν να παραχαράξουν το κάλλος της αλήθειας. Και πώς θα μπορούσε να αμφιβάλλει κανείς ότι θα καταπέσει όλη η δύναμή τους, καθώς ο Θεός θα τους καταστρέψει, και ότι θα οδηγηθούν στον όλεθρο και στην απώλεια; «Όπως ο άρχοντας Σαλμανά από τον οίκο του Ιεροβάαλ, σε ημέρες πολέμου, συνέτριψε μητέρα μαζί με τα παιδιά της στο έδαφος· έτσι θα κάνω και σε εσάς, οίκε του Ισραήλ, εξαιτίας των κακιών σας.» Στο βιβλίο των Κριτών είναι γραμμένο ότι ο Ισραήλ λοξοδρόμησε ακολουθώντας τους Βααλείμ κατά καιρούς. Για τον λόγο αυτό προσέκρουσαν στον Θεό, και παραδόθηκαν στα χέρια των Μαδιανιτών για επτά ολόκληρα χρόνια. Και υπέμειναν τόσο σκληρή την καταπίεση από τους κυρίαρχους, ώστε έφτασαν πια να κατοικούν σε σπηλιές, και μόλις που σώζονταν καταφεύγοντας σε αυτές, και να κάνουν προπύργια τα δύσβατα μέρη, επειδή ακριβώς είχαν αποκάμει εντελώς από τη μάχη.

Αναφέρει δε και τον οίκο που κτίστηκε από τον Σολομώντα, και ότι ο Θεός δεν κατοικεί σε χειροποίητους τόπους. Έτσι, λοιπόν, αφού εξιστόρησε τα γεγονότα των πατέρων, έχοντας ως συνεργό το Άγιο Πνεύμα, αρχίζει πλέον τις εναντίον τους αυστηρές επικρίσεις, και λέει: Σκληροτράχηλοι, άκαμπτοι και αδάμαστοι· διότι ποια οδύνη, άραγε, έκαμψε τον αυχένα σας; Ποια ανάγκη λύγισε τον τράχηλό σας; Δεν υποδουλωθήκατε επί τετρακόσια χρόνια στον Φαραώ στην Αίγυπτο; Δεν σας κατέκτησε επί οκτώ χρόνια ο βασιλιάς της Συρίας Χουσαρσάθ; Δεν βρεθήκατε επί δεκαοκτώ χρόνια υπό τη βασιλεία των Μωαβιτών; Δεν υποδουλωθήκατε και πάλι στους Χαναναίους επί είκοσι χρόνια; Δεν υποκύψατε πάλι στους Μαδιανίτες επί επτά χρόνια; Δεν κυριευθήκατε πάλι από τους Αμμωνίτες επί δεκαοκτώ χρόνια; Δεν υποταχθήκατε στους Φιλισταίους επί σαράντα χρόνια; Δεν γίνατε δούλοι των Βαβυλωνίων επί εβδομήντα χρόνια; Δεν σας μετοίκησε ο Σαλμανασάρ στα όρη των Χαλδαίων; Και καμία ανάγκη δεν μετέβαλε τα φρονήματά σας; Σκληροτράχηλοι, που δεν σας δάμασε το κοφίνι της Αιγύπτου, δεν σας μαλάκωσε το βάρος των άχυρων, δεν σας έκαμψε η βία της πλινθοποιίας. Έπειτα, αφού άκουσαν αυτά τα λόγια, βγάζοντάς τον έξω από την πόλη, τον λιθοβολούσαν. Εκεί όπου σταύρωσαν τον Βασιλέα, εκεί λιθοβολούν και τον στρατιώτη.