Πατερικές αναφορές στο ΚΡΙΤΑΙ 6:21

Και είπε προς τον άγγελο: «Εάν βρήκα χάρη στα μάτια σου, μην απομακρυνθείς από εδώ μέχρι να έρθω προς εσένα». Και ο Γεδεών εισήλθε και ετοίμασε ένα ερίφιο αιγών και πήρε ένα εφά σιμιγδάλι και άζυμα, και τα μεν κρέατα τα τοποθέτησε στο κοφίνι, τον δε ζωμό τον έβαλε στη χύτρα, και τα έφερε έξω προς αυτόν κάτω από την τερέβινθο. Και του είπε ο άγγελος: «Πάρε τα κρέατα και τα άζυμα και τοποθέτησέ τα πάνω σε εκείνη την πέτρα, και τον ζωμό έχυσέ τον πάνω σε αυτήν». Και έπραξε έτσι. Διότι, όταν καταπεμφθεί ένα πνευματικό νόημα στον νου και ο νους βρει τον τρόπο να εναρμονίσει με αυτήν τη γνώση τα πρέποντα μέσω των καταλλήλων πράξεων, τότε η γνώση δεν απομακρύνεται. Το να βγάλει έξω τα κρέατα, τα άζυμα και τον ζωμό, σημαίνει την πράξη η οποία, συνοδευόμενη από την απουσία της επάρσεως, περικαλύπτεται από τη γνώση· διότι αυτό υποδηλώνει ο ζωμός. Πρόσταξε δε να τοποθετηθούν αυτά στην πέτρα· διότι πρέπει η γνώση και η πράξη να συνάπτονται με την πίστη στον Χριστό. Και εξέτεινε ο άγγελος την άκρη της ράβδου που βρισκόταν στο χέρι του και άγγιξε τα κρέατα, και ανέβηκε φωτιά από την πέτρα και κατέφαγε τα κρέατα και τα άζυμα, και ο άγγελος εξαφανίστηκε από τα μάτια του.

Εκείνος δε είπε: «Γιατί ρωτάς για το όνομά μου; Διότι αυτό είναι θαυμαστό». Και ο Ιησούς του Ναυή, όταν είδε άγγελο του Θεού να κρατά γυμνωμένη ρομφαία, πήρε την εντολή να λύσει το υπόδημα των ποδιών του. Και πάλι, άγγελος του Θεού παρουσιάστηκε στην Εφραθά στον Γεδεών, τον γιο του Ιωάς, όταν οι Μαδιανίτες είχαν υπερισχύσει των υιών του Ισραήλ, «και του είπε: Ο Κύριος είναι μαζί σου, δυνατός εν ισχύι, και θα κατατροπώσεις τους Μαδιανίτες σαν να ήταν ένας άνθρωπος. Και ο Γεδεών εισήλθε και έπραξε», όπως του είχε μιλήσει ο άγγελος του Κυρίου, «και τα έφερε έξω σε αυτόν κάτω από τη δρυ και προσκύνησε. Και του είπε ο άγγελος του Κυρίου: Πάρε τα κρέατα και τους άζυμους άρτους και θέσε τα πάνω σε εκείνη την πέτρα, και έκανε έτσι. Και άπλωσε ο άγγελος του Κυρίου το άκρο της ράβδου που είχε στο χέρι του και άγγιξε τις θυσίες, και άναψε πυρ από την πέτρα και κατέφαγε όλη την θυσία, και ο άγγελος εξαφανίστηκε από τα μάτια τους. Και είδε ο Γεδεών ότι είναι άγγελος του Κυρίου, και είπε ο Γεδεών: Αλίμονό μου, Κύριε, Κύριε, διότι είδα τον άγγελο του Κυρίου πρόσωπο με πρόσωπο. Και του είπε ο Κύριος: Ειρήνη σε σένα, μη φοβάσαι, δεν θα πεθάνεις».

Θα ήταν ίσως πιο εύκολο στα μάτια του άφρονα, ανατρέχοντας στα περασμένα χρόνια, να προσάψει σε κάποιους από τους αρχαιότερους μεγαλύτερες και πιο παράδοξες κατηγορίες. Διότι πώς δεν θα κατηγορούσε για ειδωλολατρία εκείνον που διαδέχθηκε την ηγεσία του Μωυσή, τον Ιησού του Ναυή εννοώ, που έπεσε με το πρόσωπο στη γη και προσκύνησε τον αρχιστράτηγο των θείων δυνάμεων, ή τον ίδιο τον αρχιστράτηγο για τυραννία, επειδή τάχα δέχθηκε με τη θέλησή του την προσκύνηση και σφετερίστηκε το σέβας που αρμόζει μόνο στον Θεό; Ή πώς απάλλαξε από την κατηγορία και τη μομφή για αυτό το ζήτημα τον Γεδεών και τον Μανωέ, ή τους θείους αγγέλους που τους εμφανίστηκαν, επειδή οι μεν προσκύνησαν, ενώ οι δε δεν τους απέτρεψαν; Αντιθέτως, ο ένας από αυτούς και την προσφερόμενη θυσία διευθετούσε και καθοδηγούσε, και με την άκρη του ραβδιού του άγγιξε τα κρέατα και τα άζυμα, οπότε και το πυρ που άναψε από την πέτρα κατέφαγε τα της θυσίας, ενώ ο άλλος, αν και πιεζόταν, ωστόσο υπέδειξε πού πρέπει να αναπεμφθεί, σύμφωνα με το νόμιμο και το ειθισμένο, το ολοκαύτωμα που επρόκειτο να προσφερθεί.