Μέμνηται δὲ πάλιν ἱστορίας κειμένης ἐν τῇ βίβλῳ τῶν Κριτῶν. Ἕστι δὲ αὕτη. Καταλελοιπότες γὰρ τὸν τῶν ὅλων Θεὸν οἱ ἐξ Ἰσραὴλ ἐν ταῖς τῶν Κριτῶν ἡμέραις, ἐτράποντο πρὸς ἀνοσιότητα τρόπων, καὶ λελυπηκότες οὐ μετρίως τὸν ἐπαμύνοντα Θεὸν, εἰδώλοις προσκείμενοι, καὶ τοῖς ἔργοις τῶν ἰδίων χειρῶν προσάγοντες λατρείας. Ταύτῃ τοι δέδονται τοῖς Μαδιηναίοις· οἳ πᾶσαν αὐτῶν κατεληΐζοντο γῆν, πόλεις τε καὶ κώμας διαρπάζοντες, καὶ τὰ ἐν ἀγροῖς. Καὶ τοσοῦτον ἐνεποιήσαντο τοῖς ἀθλίοις τὸ δεῖμα, ὥστε καὶ πέτρας αὐτοὺς ἑλέσθαι κατοικεῖν, καὶ τὰ δύσβατα τῶν ὀρῶν, καὶ τὰς τῶν σπηλαίων περιεργάζεσθαι καταδύσεις, ἀγρίῳ τε καὶ μακρῷ καταθλίβεσθαι λιμῷ. Κεκμηκότας δὲ οὐ μετρίως ἠλέει Θεὸς, εἶτα σέσωκεν αὐτοὺς διὰ χειρὸς Γεδεὼν, ὃς νενίκηκε τοὺς Μαδιηναίους, ἠλευθέρου τε τὸν Ἰσραὴλ τῆς ἐπηρτημένης αὐτοῖς ἀνάγκης καὶ ῥάβδου. Οὕτω τοίνυν διεσκέδασεν ὁ Κύριος τὴν τῶν ἀπαιτούντων ῥάβδον, ὡς τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἐπὶ Μαδίαμ.
Μετάφραση
Υπενθυμίζει δε πάλι μια ιστορία που βρίσκεται στο βιβλίο των Κριτών. Και είναι αυτή. Επειδή οι Ισραηλίτες, έχοντας εγκαταλείψει τον Θεό των όλων κατά τις ημέρες των Κριτών, στράφηκαν προς την ανοσιότητα των ηθών, και λύπησαν όχι λίγο τον Θεό που τους προστάτευε, προσηλωμένοι στα είδωλα και προσφέροντας λατρεία στα έργα των ίδιων τους των χεριών. Γι' αυτόν τον λόγο παραδόθηκαν στους Μαδιανίτες, οι οποίοι λεηλατούσαν όλη τη γη τους, διαρπάζοντας πόλεις και χωριά, καθώς και τα αγαθά στους αγρούς. Και τέτοιο τρόμο προκάλεσαν στους άθλιους, ώστε να επιλέξουν να κατοικούν σε βράχους και στα δύσβατα μέρη των βουνών, και να αναζητούν με κόπο καταφύγια στα σπήλαια, και να καταπιέζονται από άγριο και μακροχρόνιο λιμό. Επειδή όμως είχαν ταλαιπωρηθεί πάρα πολύ, ο Θεός τους σπλαχνίστηκε, και έπειτα τους έσωσε δια χειρός του Γεδεών, ο οποίος νίκησε τους Μαδιανίτες και ελευθέρωσε τον Ισραήλ από την επικρεμάμενη ανάγκη και τη ράβδο. Έτσι λοιπόν ο Κύριος συνέτριψε τη ράβδο των καταπιεστών, όπως κατά την ημέρα της νίκης εναντίον της Μαδιάμ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες