Πατερικές αναφορές στο ΚΡΙΤΑΙ 7:6

Ιδού, αυτά έχουν σφραγιστεί από εμένα, και αυτός είναι ένας απαράβατος νόμος ανταπόδοσης. Εσύ όμως ας ήσουν προσκολλημένος στους τοίχους, και στις πλάκες, και στις κομψές ψηφίδες, και στους μακρούς δρόμους και περιδρόμους, και ας έλαμπες και περίλαμπες από τον χρυσό, τον οποίο αλλού μεν σκόρπιζες σαν το νερό, αλλού δε θησαύριζες σαν την άμμο· αγνοώντας ότι είναι ανώτερη η πίστη στο ύπαιθρο από την πολυτελή ασέβεια, και ότι είναι περισσότεροι για τον Θεό οι τρεις που έχουν συναχθεί στο όνομα του Κυρίου, παρά οι πολλές μυριάδες εκείνων που αρνούνται τη Θεότητα. Ή μήπως θα προτιμήσεις όλους τους Χαναναίους από τον έναν Αβραάμ; ή και τους Σοδομίτες από τον έναν Λωτ; ή και τους Μαδιανίτες από τον Μωυσή, που ήταν πάροικοι και ξένοι; Τι θα πεις και για τους τριακόσιους του Γεδεών, οι οποίοι διέπρεψαν με ανδρεία, έναντι των χιλιάδων που έστρεψαν τα νώτα; τι θα πεις και για τους οικέτες του Αβραάμ, που ήταν λίγο περισσότεροι σε αριθμό από τους προηγούμενους, έναντι των πολλών βασιλέων και των μυριάδων του στρατού, τους οποίους, αν και ήταν λίγοι, καταδίωξαν και έτρεψαν σε φυγή; Εκείνο όμως πώς το εννοείς, ότι «Εάν γίνει ο αριθμός των υιών του Ισραήλ σαν την άμμο της θάλασσας, το υπόλειμμα θα σωθεί»; Τι θα πεις και για το, «Άφησα για τον εαυτό μου επτά χιλιάδες άνδρες, οι οποίοι δεν έκαμψαν το γόνυ στον Βάαλ»; Δεν έχουν έτσι τα πράγματα, δεν είναι έτσι. Δεν ευαρεστήθηκε ο Θεός με τους πολλούς.

Και αποχώρησαν από τον λαό είκοσι δύο χιλιάδες, και δέκα χιλιάδες απέμειναν. Και είπε ο Κύριος προς τον Γεδεών: «Ακόμη ο λαός είναι πολύς, οδήγησέ τους κάτω στο νερό». Και είπε προς τον Γεδεών: «Καθέναν που θα γλείψει με τη γλώσσα του από το νερό, όπως γλείφει ο σκύλος, θα τον βάλεις χωριστά»· και ο αριθμός τους ανήλθε σε τριακόσιους άνδρες. Και είπε ο Κύριος: «Με αυτούς τους τριακόσιους θα παραδώσω τη Μαδιάμ στα χέρια σου.» «Πήρε ο Δαβίδ τη ράβδο στο χέρι του, διάλεξε για τον εαυτό του πέντε λίθους, τους τοποθέτησε στο ποιμενικό σακίδιο, και κρατούσε τη σφεντόνα στο χέρι του. Και πλησίασε τον αλλόφυλο.»

Το ότι, όταν ο Γεδεών εξήλθε στην παράταξη, επέστρεψαν πίσω οι δέκα χιλιάδες, υποδηλώνει εκείνους που από δειλία αποφεύγουν τον κόπο της αρετής, προδίδοντας τις αισθήσεις και τις ενέργειές τους. Οι είκοσι χιλιάδες, πάλι, που σκύβουν με την κοιλιά και πίνουν αυτό το νερό, είναι εκείνοι που πρόδωσαν τα αισθητά μαζί με τις αισθήσεις· διότι τα τέσσερα στοιχεία, όταν συντίθενται με τις πέντε αισθήσεις, σχηματίζουν τον αριθμό είκοσι. Αυτοί, κυλιόμενοι στη γη, δηλαδή όντας νικημένοι από την εμπαθή προσκόλληση στα γήινα, προσπαθούν να πιουν το νερό της γνώσης· αυτούς ο Λόγος τους αποβάλλει, επειδή είναι απορριπτέοι από την πνευματική παράταξη. Επιλέγει δε μόνο τριακοσίους, αυτούς που έλαμψαν· αυτοί είναι εκείνοι που σταύρωσαν τον εαυτό τους και διαφύλαξαν σώες τις τρεις δυνάμεις της ψυχής στην εκατοντάδα της τελειότητας· διότι η εκατοντάδα είναι η δεκάδα των εντολών πολλαπλασιασμένη επί δέκα, καθώς κάθε εντολή εμπεριέχει την άλλη, και για να το πούμε πιο καθαρά, η καθεμία ισούται με δέκα. Γι' αυτό και στη Σάρρα, όταν προέκοψε πνευματικά, προστέθηκε το γράμμα «ρο» (εκατό), υποδηλώνοντας ο Λόγος την κατά αρετήν τελειότητά της. Αυτοί δε πίνουν το νερό λάπτοντάς το με τα χέρια· διότι μέσω των κόπων της πρακτικής αρετής αντλούν το νερό της γνώσης.

Το πιο πρωτοφανές μάλιστα είναι ότι πάτησες τον ληνό της μάχης ολομόναχος. Διότι, αν και σε ακολουθούσαν στρατηγοί και λοχαγοί, και εκστράτευαν μαζί σου ως βοηθοί στρατιωτικές φάλαγγες και σε συνόδευαν ίλες στρατού, εντούτοις εκείνοι που συμμερίζονταν τις βουλές σου και κοπίαζαν μαζί σου, βασιλιά, μετά βίας μπορούσαν να μετρηθούν, ίσως ένας ή δύο (παραλείπω δε να πω ότι υπήρχαν κάποιοι από τους συμβούλους που απέτρεπαν την αναμέτρηση με τον βάρβαρο και εναντιώνονταν πλήρως στη ζέση της ψυχής σου, πηγαίνοντας κόντρα στην προθυμία σου). Αυτοί δε που αγωνίστηκαν αποδείχθηκαν λίγοι μέσα στους πολλούς, τόσοι που ούτε στους οικιακούς υπηρέτες του Αβραάμ δεν θα τους συγκατέλεγε κανείς, και ίσοι με εκείνους που ξεχώρισε ο Γεδεών επειδή ήπιαν το νερό με τη γλώσσα.