Ὅτι ἀναγωγικῶς ἐκδέχεται τὸ εἰς τοὺς Κριτὰς εἰρημένον· «Πορευόμενα ἐπορεύοντο τὰ ξύλα τοῦ χρῖσαι ἐφ᾽ ἑαυτῶν βασιλέα, καὶ εἶπαν τῇ ἐλαίᾳ βασίλευσον ἐφ᾽ ἡμῶν· καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἐλαία· ἀφεῖσα τὴν πιότητά μου, ἣν ἐδόξασεν ὁ Θεὸς καὶ οἱ ἄνθρωποι, πορευθῶ ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ εἶπαν τὰ ξύλα πάντα τῇ συκῇ· δεῦρο σὺ βασίλευσον ἐφ᾽ ἡμῶν· καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ συκῆ· ἀφεῖσα τὴν γλυκύτητά μου καὶ τὸ γέννημά μου τὸ ἀγαθὸν πορευθῶ ἄρχειν τῶν ξύλων; Καὶ εἶπαν τὰ ξύλα τῇ ἀμπέλῳ καὶ εἶπαν τῇ ῥάμνῳ» καὶ ἑξῆς.
Μετάφραση
Ότι ερμηνεύει αναγωγικά το χωρίο που αναφέρεται στο βιβλίο των Κριτών: «Ξεκίνησαν τα δέντρα για να χρίσουν βασιλιά πάνω τους, και είπαν στην ελιά: γίνε βασιλιάς μας· και η ελιά τους είπε: να αφήσω την παχύτητά μου, την οποία δόξασε ο Θεός και οι άνθρωποι, για να πάω να εξουσιάζω τα δέντρα; Και είπαν όλα τα δέντρα στη συκιά: έλα εσύ να βασιλεύσεις πάνω μας· και η συκιά τους είπε: να αφήσω τη γλυκύτητά μου και τον καλό μου καρπό για να πάω να εξουσιάζω τα δέντρα; Και είπαν τα δέντρα στο κλήμα και είπαν στη βάτο» και τα εξής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες