Μᾶλλον γὰρ εὐμίμητον ἡ πονηρία. Εἰ δ᾽ οὗτος ἡμῖν καὶ πρόεδρος ὢν τύχοι, Εἰ μὲν κάκιστος καὶ πονηρίας πλέως, Τοῦτ᾽ ἔσθ᾽ ὃ καὶ νῦν, ῥάμνον ἄρχειν τῶν ξύλων· Εἰ δὲ κράτιστος, αὖθις ἐν στύλῳ πυρὸς Ἡγουμένῳ πορεύετ᾽ Ἰσραὴλ μέγας Πρὸς ἣν ἅπαντες σπεύδομεν γῆν ἐλπίδος, Κἂν μὴ κυκλῶν τις, μηδ᾽ ἀγοραῖος ὢν τύχοι, Πρωτεὺς σοφιστὴς εἰς κλοπὰς μορφωμάτων, Ἢ καὶ Μελάμπους, ἤ τις ἄλλος ἄστατος, Πᾶσιν τὰ πάντα ῥᾳδίως τυπούμενος, Πρὸς τὴν ἁπάντων ἀθρόαν καταστροφήν.
Μετάφραση
Διότι η κακία είναι πολύ εύκολο να γίνει αντικείμενο μίμησης. Εάν δε αυτός τύχει να είναι και προκαθήμενός μας, αν μεν είναι κάκιστος και γεμάτος πονηριά, τότε συμβαίνει αυτό ακριβώς που βλέπουμε και τώρα, να κυβερνά δηλαδή η βάτος τα δένδρα· αν όμως είναι άριστος, τότε πάλι ο μέγας Ισραήλ πορεύεται με τον πύρινο στύλο να τον οδηγεί προς τη γη της ελπίδας, προς την οποία όλοι σπεύδουμε, αρκεί βέβαια να μην τυγχάνει να είναι κάποιος αγύρτης ούτε άνθρωπος της αγοράς, ένας σοφιστής Πρωτέας στην απάτη των μεταμορφώσεων, ή και Μελάμποδας ή κάποιος άλλος ασταθής χαρακτήρας, ο οποίος εύκολα λαμβάνει κάθε μορφή για να προσαρμόζεται στους πάντες, οδηγώντας στη μαζική καταστροφή των πάντων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες