Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 10:4

Ότι τα νόμιμα των εθνών είναι μάταια. Διότι μήπως λέω, «Μην τα σέβεστε», επειδή τα σέβονται τα έθνη; Αλλά επειδή είναι μάταια. Ως «νόμιμα» εδώ εννοεί τη θρησκεία. Με άργυρο και χρυσό είναι καλλωπισμένα. Αλλά με χρυσό περιβάλλονται εξωτερικά· πάλι γη είναι, πάλι ανθρώπινη τέχνη.

Με σφυριά και καρφιά τα στερέωσαν. Αλλά στέκεται όρθιο· όμως αυτό αποτελεί ελάττωμα· διότι δεν έχει από μόνο του την ικανότητα να στέκεται, γι' αυτό και ούτε να μετακινηθεί δύναται. Τι εξυπηρετούν τα καρφιά; Ποιος κατασκευάζει Θεό για τον εαυτό του; Όταν το δεις να στέκεται όρθιο, αναλογίσου τα καρφιά που το συγκρατούν, τα οποία εάν τα αφαιρέσεις, θα πέσει με το πρόσωπο· όταν το δεις λαμπερό από τον χρυσό, αναλογίσου εκείνους που έλιωσαν το μέταλλο· όταν το δεις ντυμένο, αναλογίσου το γυμνό ξύλο, πώς δεν διαθέτει τίποτα από μόνο του, ούτε φυσική ομορφιά· όταν το δεις να μεταφέρεται, αναλογίσου ότι αυτό αποτελεί γνώρισμα αδυναμίας. Ασήμι σφυρηλατημένο από τη Θαρσείς θα έλθει.

Ζ'. Αποτελεί, λοιπόν, υποβιβασμό, υποστηρίζουν, και υποτίμηση το να απεικονίζεται ο Χριστός με υλικές αναπαραστάσεις. Ας παραμείνει μάλλον στη νοερή θεωρία, ώστε να μορφωθεί καλύτερα μέσα μας, καθώς το Άγιο Πνεύμα ενσταλάζει μια θεία μορφή μέσω του αγιασμού και της δικαιοσύνης. Διότι λέει η Γραφή: Τι ωφελεί το γλυπτό, εφόσον το ελαξευσαν; Το έπλασαν ως χωνευτό είδωλο, ως ψευδή φαντασία, επειδή ο κατασκευαστής εμπιστεύτηκε το κατασκεύασμά του. Και πάλι: Διότι είναι ξύλο κομμένο από το δάσος, έργο τεχνίτη, και χωνευτό είδωλο από ασήμι και χρυσό.