Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 11:17

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ Κύριος ὁ καταφυτεύσας σε ἐλάλησεν ἐπὶ σὲ κακὰ ἀντὶ τῆς κακίας οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ οἴκου ᾿Ιούδα, ὅτι ἐποίησαν ἑαυτοῖς τοῦ παροργίσαι με ἐν τῷ θυμιᾶν αὐτοὺς τῇ Βάαλ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Οὐκοῦν πατὴρ τέθειται πολλῶν ἐθνῶν, τῶν διὰ πίστεως δηλονότι τῆς ἐν Χριστῷ· καὶ περὶ αὐτῶν ἔφη που Θεὸς, καὶ διὰ φωνῆς τοῦ Ἰεζεκιήλ· «Καὶ ἐκσπάσω τὴν καρδίαν αὐτῶν τὴν λιθίνην ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτῶν, καὶ δώσω αὐτοῖς καρδίαν σαρκίνην, τοῦ εἰδέναι αὐτοὺς ἐμὲ, ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.»—(A f. 52 b, H f. 156) Ἵνα δὲ καὶ ἔτι μειζόνως ὠφελῇ τοὺς ἀκροωμένους ὁ μακάριος Βαπτιστὴς, προσεπάγει τι καὶ ἕτερον· <Ἤδη δὲ καὶ ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται.> (A f. 52 b, H f. 156) Ἢ ἀξίνην ἐν τούτοις ὀνομάζει τὴν τομωτάτην ὀργὴν, ἣν τοῖς Ἰουδαίοις ἐπήνεγκεν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ, τῆς εἰς Χριστὸν δυσσεβείας ἕνεκα· ἐπενήνεκται γὰρ αὐτοῖς ὡς πέλεκυς, ἡ ὀργή. Καὶ τοῦτο ἡμῖν ὁ προφήτης Ζαχαρίας φανερὸν ἐποίει, λέγων· «Ἔσται ὁ κοπετὸς τῆς Ἱερουσαλὴμ ὡς κοπετὸς ῥοῶνος ἐν πεδίῳ ἐκκοπτομένου.» Ἔφη δὲ καὶ Ἱερεμίας, ὡς πρὸς αὐτήν· «Ἐλαίαν ὡραίαν εὔσκιον τῷ εἴδει ἐκάλεσε Κύριος τὸ ὄνομά σου· εἰς φωνὴν περιτομῆς αὐτῆς ἀνήφθη πῦρ ἐπ᾽ αὐτήν· μεγάλη ἡ θλῖψις ἐπ᾽ αὐτὴν, ἠχρειώθησαν οἱ κλάδοι αὐτῆς, καὶ Κύριος τῶν δυνάμεων ὁ καταφυτεύσας σε, ἐλάλησεν ἐπὶ σὲ κακά.» Εἰς τοῦτο λήψῃ καὶ τὴν ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις περὶ τῆς συκῆς παραβολήν. Οὐκοῦν ὡς ἄκαρπον καὶ οὐκ εὐγενὲς ἔτι φυτὸν ἐξεκόπη παρὰ Θεοῦ· πλὴν οὐκ εἰς τὴν ῥίζαν τὴν ἀξίνην τεθεῖσθαί φησιν, ἀλλὰ πρὸς τὴν ῥίζαν, τουτέστιν ἐγγὺς τῆς ῥίζης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, ορίστηκε πατέρας πολλών εθνών, προφανώς εκείνων δια της πίστεως στον Χριστό. Και γι' αυτούς είπε κάπου ο Θεός, και μέσω της φωνής του Ιεζεκιήλ: «Και θα αποσπάσω την πέτρινη καρδιά τους από τη σάρκα τους, και θα τους δώσω καρδιά σάρκινη, για να με γνωρίσουν, ότι εγώ είμαι ο Κύριος.» (A f. 52 b, H f. 156) Και για να ωφελήσει ακόμη περισσότερο τους ακροατές του ο μακάριος Βαπτιστής, προσθέτει και κάτι άλλο: <Ήδη δε και το τσεκούρι βρίσκεται κοντά στη ρίζα των δέντρων.> (A f. 52 b, H f. 156) Ή ονομάζει εδώ τσεκούρι την εξαιρετικά κοφτερή οργή, την οποία επέφερε στους Ιουδαίους ο Θεός και Πατέρας, εξαιτίας της ασέβειάς τους προς τον Χριστό. Διότι η οργή έχει επιπέσει πάνω τους σαν πέλεκυς. Και αυτό μας το έκανε φανερό ο προφήτης Ζαχαρίας, λέγοντας: «Θα είναι ο κοπετός της Ιερουσαλήμ σαν κοπετός ροδιάς που κόβεται στην πεδιάδα.» Είπε δε και ο Ιερεμίας, απευθυνόμενος προς αυτήν: «Ελιά ωραία, εύσκια στην όψη ονόμασε ο Κύριος το όνομά σου. Στη φωνή της περιτομής της άναψε φωτιά πάνω της. Μεγάλη είναι η θλίψη της, αχρηστεύτηκαν τα κλαδιά της, και ο Κύριος των δυνάμεων, που σε φύτεψε, αποφάσισε συμφορές εναντίον σου.» Σχετικά με αυτό να λάβεις υπόψη και την παραβολή στα Ευαγγέλια περί της συκιάς. Επομένως, ως άκαρπο και όχι πλέον ευγενές φυτό αποκόπηκε από τον Θεό. Πλην όμως, λέει ότι το τσεκούρι δεν έχει τοποθετηθεί μέσα στη ρίζα, αλλά προς τη ρίζα, δηλαδή κοντά στη ρίζα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ἠχρειώθησαν οἱ κλάδοι αὐτῆς, καὶ Κύριος τῶν δυνάμεων ὁ καταφυτεύσας σε, ἐλάλησεν ἐπὶ σὲ κακά.» Ὅτε γὰρ ἔδει τῆς καθηκούσης αὐτὴν ἐπιμελείας τυχεῖν (σημαίνει γὰρ, οἶμαι, τουτὶ, καὶ ἕτερον οὐδὲν, ἡ περιτομὴ), τότε καὶ ἠχρειῶσθαι καὶ ἐμπεπρῆσθαί φησιν αὐτὴν, ὅτι μὴ παρόντα τὸν γεωργὸν ἐπιγινώσκειν ἤθελε, τὸν, οἷά τινι δρεπάνῃ τῇ τομωτάτῃ, τοῦ πνεύματος ἐνεργείᾳ τῶν ἀχρείων ἡμᾶς ἀπαλλάττοντα, τουτέστι, τῶν γεωδεστέρων καὶ σαρκικῶν, ἵνα τὴν εἰς πᾶν ὁτιοῦν τῶν τεθαυμασμένων ἔφεσίν τε καὶ προθυμίαν ἐκτέκωμεν. Ἔστι γοῦν ἀκοῦσαι λέγοντος ἐναργῶς τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ· «Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινὴ, καὶ ὁ Πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστι. Πᾶν κλῆμα ἐν ἐμοὶ μὴ φέρον καρπὸν, αἴρει αὐτό· καὶ πᾶν τὸ καρπὸν φέρον καθαίρει αὐτὸ, ἵνα καρπὸν πλείονα φέρῃ.» Ῥίζα μὲν γὰρ οἷά τις, καὶ ἀμπέλου στέλεχος ἐμβεβοθρευμένης ἀσφαλῶς, τῶν εἰς καινότητα ζωῆς ἐνηνεγμένων ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Κλημάτων δὲ δίκην ἡμεῖς καθ᾽ ἕνωσιν τὴν ἐν πνεύματι προσπεφύκαμέν τε καὶ ἀπηρτήμεθα νοητῶς, ἀγάπῃ τῇ εἰς αὐτὸν συνδούμενοι, καὶ ἐνσπαταλῶντες πιότητι τῇ παρ᾽ αὐτοῦ, καὶ τῇ θείᾳ τρεφόμενοι χάριτι πρὸς καρποφορίαν ἀρετῆς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Αχρειώθηκαν τα κλαδιά της, και ο Κύριος των δυνάμεων, που σε φύτεψε, κήρυξε συμφορές εναντίον σου.» Διότι, όταν έπρεπε αυτή να τύχει της πρέπουσας φροντίδας (γιατί νομίζω ότι αυτό, και τίποτε άλλο, σημαίνει η περιτομή), τότε λέει ότι αχρειώθηκε και παραδόθηκε στη φωτιά, επειδή δεν θέλησε να αναγνωρίσει τον παρόντα γεωργό, ο οποίος, σαν με κάποιο κοφτερό δρεπάνι, με την ενέργεια του Πνεύματος μας απαλλάσσει από τα άχρηστα, δηλαδή από τα πιο γήινα και σαρκικά, ώστε να γεννήσουμε τον πόθο και την προθυμία για καθετί το θαυμαστό. Μπορεί λοιπόν κανείς να ακούσει τον Σωτήρα όλων μας, τον Χριστό, να λέει ξεκάθαρα: «Εγώ είμαι η αληθινή άμπελος και ο Πατέρας μου είναι ο γεωργός. Κάθε κλήμα επάνω μου που δεν φέρει καρπό το αποκόπτει, και κάθε ένα που φέρει καρπό το καθαρίζει, για να φέρει περισσότερο καρπό.» Διότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είναι σαν μια ρίζα και ένας κορμός αμπέλου στέρεα φυτεμένης, για όσους έχουν οδηγηθεί στην καινότητα της ζωής. Εμείς δε, σαν τα κλήματα, έχουμε προσκολληθεί και εξαρτηθεί νοητά μέσω της εν Πνεύματι ενώσεως, συνδεόμενοι με την αγάπη προς αυτόν, εντρυφώντας στον πλούτο που προέρχεται από αυτόν, και τρεφόμενοι με τη θεία χάρη προς καρποφορία της αρετής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Ἔοικε δὲ ὁ λόγος, καὶ τῆς Ἰουδαίων Συναγωγῆς τὴν συμφορὰν ὑπαινίττεσθαι, ἢν ὅτι πεπόρνευκεν εἰς ποιμένας πολλοὺς, κατὰ τὸ γεγραμμένον, οὐ προσήκατο Χριστὸς εἰς πνευματικὴν κοινωνίαν, ὁ πάναγνος ἱερεὺς, ὁ δῶρον ὥσπερ τι ἐξαίρετον ἑαυτὸν ἀνατιθεὶς ὑπὲρ ἡμῶν τῷ Πατρὶ, ὁ μεθ᾽ ἡμῶν ἅγιος κατὰ τὸ ἀνθρώπινον, καίτοι πᾶσαν αὐτὸς ἁγιάζων τὴν κτίσιν, ὡς ἐκ Θεοῦ καὶ Θεός. Σαφεστέραν δὲ τοῦ μυστηρίου τὴν δήλωσιν ἀπετέλει λέγων· «Καὶ θυγάτηρ ἀνθρώπου ἱερέως, ἐὰν βεβηλωθῇ τοῦ ἐκπορνεῦσαι, τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς αὐτῆς αὐτὴ βεβηλοῖ, ἐπὶ πυρὸς κατακαυθήσεται.» Δέδοται γὰρ εἰς φλόγα, ὡς ἀνοσία καὶ βέβηλος, ἡ τῶν Ἰουδαίων Συναγωγὴ, ταῖς τῶν Γραμματέων καὶ Φαρισαίων ἀκολουθοῦσα γνώμαις, καὶ τοῖς ἀνθρώπων ἐντάλμασιν ὅλον ἑαυτῆς ἀναθεῖσα τὸν νοῦν. Τοιγάρτοι καὶ σφόδρα δικαίως ἤκουε τοῦ προφήτου λέγοντος· «Πῶς ἐγένου πόρνη, πόλις πιστὴ Σιὼν, πλήρης κρίσεως;» Ἐκπεπορνευμένη τοίνυν, καὶ ἀλογήσασα παντελῶς τοῦ ἄνωθέν τε καὶ πνευματικοῦ νυμφίου, πυρὸς γέγονε τροφή. Τοιγάρτοι πικρὸν ἐπ᾽ αὐτῇ καταστάζων δάκρυον καὶ ὁ προφήτης Ἱερεμίας φησίν· «Ἐλαίαν ὡραίαν εὔσκιον τῷ εἴδει ἐκάλεσε Κύριος τὸ ὄνομά σου· εἰς φωνὴν περιτομῆς αὐτῆς, ἀνήφθη πῦρ ἐπ᾽ αὐτήν· μεγάλη ἡ θλίψις ἐπὶ σέ. Ἠχρειώθησαν οἱ κλάδοι αὐτῆς, καὶ Κύριος τῶν δυνάμεων ὁ καταφυτεύσας σε, ἐλάλησεν ἐπὶ σὲ κακά.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Φαίνεται δε ότι ο λόγος υπαινίσσεται και τη συμφορά της Συναγωγής των Ιουδαίων, την οποία, επειδή εκπορνεύθηκε με πολλούς ποιμένες, σύμφωνα με τα γεγραμμένα, δεν δέχθηκε σε πνευματική κοινωνία ο Χριστός, ο πάναγνος ιερέας, που πρόσφερε τον εαυτό του υπέρ ημών στον Πατέρα σαν ένα εξαίρετο δώρο, αυτός που είναι άγιος μαζί μας κατά την ανθρώπινη φύση, μολονότι ο ίδιος αγιάζει όλη την κτίση, ως Θεός προερχόμενος από τον Θεό. Ακόμη πιο σαφή δήλωση του μυστηρίου έκανε λέγοντας: «Και κόρη ανθρώπου ιερέα, εάν βεβηλωθεί εκπορνευόμενη, βεβηλώνει το όνομα του πατέρα της, θα κατακαεί στη φωτιά». Διότι παραδόθηκε στις φλόγες, ως ανόσια και βέβηλη, η Συναγωγή των Ιουδαίων, ακολουθώντας τις γνώμες των Γραμματέων και των Φαρισαίων και υποτάσσοντας όλο τον νου της στα ανθρώπινα εντάλματα. Γι' αυτό, άλλωστε, πολύ δίκαια άκουγε τον προφήτη να λέει: «Πώς έγινες πόρνη, πιστή πόλη Σιών, γεμάτη δικαιοσύνη;» Έχοντας λοιπόν εκπορνευθεί και περιφρονήσει εντελώς τον άνωθεν πνευματικό νυμφίο, έγινε τροφή της φωτιάς. Γι' αυτό ακριβώς, στάζοντας πικρό δάκρυ γι' αυτήν, και ο προφήτης Ιερεμίας λέει: «Ελιά ωραία, εύσκια στην όψη σε ονόμασε ο Κύριος· με τον θόρυβο της αποκοπής της, άναψε φωτιά πάνω της· μεγάλη η θλίψη επάνω σου. Καταστράφηκαν τα κλαδιά της, και ο Κύριος των δυνάμεων, που σε φύτεψε, εξήγγειλε για σένα κακά».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἱερεμίαν (ἀποσπάσματα)
Καὶ Κύριος ὁ καταφυτεύσας σε, ἐλάλησεν ἐπὶ σὲ κακὰ, ἀντὶ τῆς κακίας οἴκου Ἰσραήλ. Ἡ μεγίστη κακία, ὅταν ὁ τοιοῦτος κολάζῃ, ὁ τοσαύτην ἐπιδεικνύμενος πρόνοιαν, αὐτὸς ὁ τιμωρούμενος ᾖ· οὐ γὰρ ἂν ἣν ἐφίλει ἀθρόον οὕτως ἔῤῥιπτεν, εἰ μὴ πολλὴν ᾔδει κακίαν οὖσαν· ὁ μηδὲν κατορθωκυῖαν οὕτω φιλήσας, καὶ ἐπιμελείας μεταδοὺς τοσαύτης, οὕτως οὐκ ἂν ἀπέστη εὐθέως. Ὥστε εἰκότως μεγίστης τοῦτο κακίας τεκμήριον. *Κύριε, γνώρισόν μοι, καὶ γνώσομαι. Τότε εἶδον τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ο Κύριος που σε φύτεψε, εξήγγειλε συμφορές εναντίον σου, εξαιτίας της κακίας του οίκου Ισραήλ. Αποτελεί απόδειξη της μέγιστης κακίας, όταν τιμωρεί Εκείνος που έχει επιδείξει τόσο μεγάλη πρόνοια, όταν δηλαδή ο Ίδιος καθίσταται τιμωρός. Διότι δεν θα απέρριπτε τόσο ξαφνικά αυτήν που αγαπούσε, εάν δεν γνώριζε ότι υπήρχε πολλή κακία· Εκείνος που την αγάπησε τόσο πολύ ενώ δεν είχε επιτελέσει κανένα καλό, και της παρείχε τόσο μεγάλη φροντίδα, δεν θα απομακρυνόταν έτσι αμέσως. Ώστε, εύλογα αυτό αποτελεί τεκμήριο της μέγιστης κακίας. *Κύριε, φανέρωσέ το σε μένα, και θα το γνωρίσω. Τότε είδα τα επιτηδεύματά τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες