Ψ. Ἐκ τοῦ Ἰερεμίου. ΛΓʹ. Κύριε, γνώρισόν μοι, καὶ γνώσομαι· τότε εἶδον τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτῶν. Ἐγὼ ὡς ἀρνίον ἄκακον ἀγόμενον τοῦ θύεσθαι οὐκ ἔγνων· ἐπ᾽ ἐμὲ ἐλογίσαντο λέγοντες, Δεῦτε καὶ ἐμβάλωμεν ξύλον εἰς ἄρτον αὐτοῦ, καὶ ἐκτρίψωμεν αὐτὸν ἀπὸ γῆς ζώντων, καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ οὐ μὴ μνησθῇ ἔτι. Ὁ Σωτὴρ καὶ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς (κα)τὰ τὴν ἐν τῷ Ἠσαίᾳ προφητείαν, ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη, καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείραντος αὐτὸν ἄφωνος, κατὰ δὲ τὴν μετὰ χεῖρας, ὡς ἀρνίον ἄκακον ἀγόμενον τοῦ θυέσθαι οὐκ ἔγνων· καὶ τὸ κατὰ τὸν σταυρὸν δὲ πάθος αὐτοῦ δύναται δηλοῦσθαι διὰ τοῦ, δεῦτε καὶ ἐμβάλωμεν ξύλον εἰς ἄρτον αὐτοῦ καὶ ἐκτρίψωμεν αὐτὸν ἀπὸ γῆς ζώντων· καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ οὐ μὴ μνησθῇ ἔτι· ἅπερ ἐκ προσώπου λέλεκται τῶν ἐπιβουλευσάντων αὐτῷ. Εἰ γὰρ δὴ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἄρτος ἦν, ὡς αὐτὸς διδάσκει πρὸς τοὺς μαθητὰς λέγων, λάβετε, φάγετε, τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου, τοῦτο δ᾽ ἦν τὸ πρὸς τῷ ξύλῳ κατὰ τὸν σταυρὸν δειγματισθὲν, περὶ αὐτοῦ λέγοιτ᾽ ἂν εἰκότως τὸ, δεῦτε καὶ ἐμβάλωμεν ξύλον εἰς ἄρτον αὐτοῦ· εἰ δὲ καὶ βαθυτέρας ἔχοιτο θεωρίας τὰ κατὰ τὸν τόπον, οὐδὲν πρὸς ἐκεῖνο λυπεῖ καὶ τὰ εἰρημένα.
Μετάφραση
Ψ. Από τον Ιερεμία. ΛΓ΄. Κύριε, φανέρωσέ το σε μένα, και θα το γνωρίσω· τότε είδα τα έργα τους. Εγώ ήμουν σαν άκακο αρνί που άγεται για να θυσιαστεί, δεν το γνώριζα· εναντίον μου βουλεύτηκαν λέγοντας: «Ελάτε να βάλουμε ξύλο στον άρτο του, και να τον εξολοθρεύσουμε από τη γη των ζώντων, και το όνομά του ας μην μνημονευθεί πλέον». Ο Σωτήρας και Κύριός μας Ιησούς Χριστός, σύμφωνα με την προφητεία στον Ησαΐα, οδηγήθηκε σαν πρόβατο στη σφαγή και σαν αμνός άφωνος μπροστά σε αυτόν που τον κουρεύει, ενώ σύμφωνα με την προκείμενη προφητεία, ως άκακο αρνί που άγεται για να θυσιαστεί, δεν το γνώριζε· και το πάθος του στον σταυρό μπορεί να δηλωθεί μέσω του: «ελάτε να βάλουμε ξύλο στον άρτο του και να τον εξολοθρεύσουμε από τη γη των ζώντων· και το όνομά του να μην μνημονευθεί πλέον»· τα οποία έχουν λεχθεί εκ μέρους εκείνων που τον επιβουλεύτηκαν. Διότι, εάν το σώμα του ήταν άρτος, όπως ο ίδιος διδάσκει στους μαθητές του λέγοντας: «λάβετε, φάγετε, τούτο εστί το σώμά μου», και αυτό ήταν που εκτέθηκε πάνω στο ξύλο κατά τον σταυρικό θάνατο, γι' αυτό δικαιολογημένα θα μπορούσε να ειπωθεί το: «ελάτε να βάλουμε ξύλο στον άρτο του»· εάν δε το συγκεκριμένο χωρίο επιδέχεται και βαθύτερης πνευματικής θεωρίας, όσα έχουν λεχθεί δεν έρχονται καθόλου σε αντίθεση με αυτήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες