Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 11:20

Επομένως, μάταια οι εριστικοί, προς υπεράσπιση της δικής τους πικρίας, παραθέτουν τέτοιες εκφράσεις: τον Δαβίδ που επιθυμεί να εκλείψει ο αμαρτωλός και εύχεται να πέσει αισχύνη και ντροπή στους εχθρούς· τον Ιερεμία που επιθυμεί να δει την εκδίκηση του Θεού εναντίον των αντιπάλων· τον Ωσηέ που δέεται να δοθεί στους εχθρούς άτεκνη μήτρα και ξηροί μαστοί. Και σταχυολογούν πολλά τέτοια χωρία που βρίσκονται διάσπαρτα στις θείες Γραφές, υποστηρίζοντας ότι επιβάλλεται να καταρώνται τους αντιπάλους και να καθιστούν την αγαθότητα του Θεού συνεργό της δικής τους πικρίας.

Δηλαδή, θανάσιμη ρίζα· διότι αυτό εννοεί λέγοντας «ξύλο». Κύριε, που κρίνεις δίκαια. Είθε να δω την από μέρους σου εκδίκηση εναντίον τους, διότι σε εσένα αποκάλυψα το δίκαιό μου. Δηλαδή, απαίτησε από αυτούς δίκαιη τιμωρία. Διότι, αφού γνώρισε την πονηρία τους, έπαψε να προσεύχεται.

Δες παρρησία: εντελώς άδικα και αναίτια τα υποφέρω αυτά· από εσένα επιθυμώ δικαίωση, αν θέλεις, λέγει. Δεν θα μπορούσε, όμως, να προέλθει από εσένα κάτι που δεν θα γινόταν σύμφωνα με το δίκαιο, όπως συμβαίνει όταν η απαίτηση απευθύνεται προς τον κριτή. Δεν είπε τυχαία: «αυτός που κρίνει δίκαια και ερευνά τους νεφρούς».

Εάν κάτι έχει αποτολμηθεί κρυφά εναντίον τους, εάν κάτι κατά διάνοια, εσύ το γνωρίζεις, που γνωρίζεις τα απόρρητα των πάντων. Σε εσένα αποκάλυψα το δικαίωμά μου. Δηλαδή, σου εξέθεσα τα δίκαιά μου. Εσύ είσαι Κύριος να επιληφθείς. Βλέπεις ότι δεν το αναθέτει στον εαυτό του, αλλά στον Θεό: «Άκουσες τα δικαιώματά μου· πράξε όπως θέλεις».