Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 12:11

Και ότι ο Θεός και Πατέρας, παραδίδοντας για χάρη μας τον ίδιο Του τον Υιό στον θάνατο, λέγεται κατά κάποιον τρόπο ότι τον πάταξε, με το να επιτρέψει απολύτως να πάθει, το επιβεβαιώνει ο ίδιος ο Υιός, μέσω της φωνής του ψαλμωδού σχετικά με εκείνους που έπραξαν ανόσια εναντίον του, δηλαδή προφανώς τους Ιουδαίους: «Διότι αυτόν που εσύ πάταξες, αυτοί τον καταδίωξαν, και στον πόνο των τραυμάτων μου πρόσθεσαν· πρόσθεσε ανομία πάνω στην ανομία τους». Εκούσιο λοιπόν, όπως ανέφερα, έκανε το πάθος, ώστε να φανούν τα κατορθώματα που προέκυψαν από το πάθος του. Ότι όμως σε αυτούς που τον σταύρωσαν το γεγονός θα γίνει πρόξενος ολέθρου, και ότι θα υποπέσουν στα δεινά της θείας οργής όσοι πρωτοστάτησαν σε τέτοιες βουλές και εγχειρήματα (και αυτοί ήταν οι ηγέτες του λαού), το διατρανώνει λέγοντας: «Και θα επιφέρω το χέρι μου επί τους ποιμένες». Διότι κατέστρεψαν «τον αμπελώνα του», κατά τη φωνή του προφήτη, «έδωσαν την επιθυμητή του μερίδα σε έρημο άβατη, παραδόθηκε σε αφανισμό απώλειας». Επιφέρει βεβαίως το χέρι Του ο Θεός στους ποιμένες σαν ρομφαία που τους κατακτυπά, ζητώντας εκδίκηση για την ανοσιότητα, όχι μόνο επειδή οι ίδιοι φέρθηκαν υβριστικά προς τον Χριστό, αλλά επειδή επιπλέον έγιναν και στους άλλους η αρχή και ο δρόμος για αυτή την ασυγκράτητη μανία.

«Πολλοί ποιμένες κατέστρεψαν τον αμπελώνα μου, μόλυναν το μερίδιό μου, μετέτρεψαν το επιθυμητό μερίδιο σε άβατη έρημο, οδηγήθηκε σε αφανισμό και απώλεια· εξαιτίας μου όλη η γη αφανίστηκε ολοσχερώς, διότι δεν υπάρχει άνθρωπος που να τα βάζει αυτά στην καρδιά του.» Φαίνεται πως είναι η φωνή του Κυρίου και Σωτήρος ημών αυτή που λέει σχετικά με τον ναό στα Ιεροσόλυμα: «Εγκατέλειψα τον οίκο μου»· και σχετικά με την προγενέστερη συναγωγή, η οποία κάποτε υπήρξε μερίδιο και κλήρος της κληρονομίας Του, το: «Άφησα την κληρονομία μου», σύμφωνα με το: «Πόσες φορές θέλησα να συγκεντρώσω τα τέκνα σου, όπως η όρνιθα συγκεντρώνει τα πουλιά της κάτω από τις φτερούγες της, και δεν το θελήσατε. Ιδού, ο οίκος σας εγκαταλείπεται έρημος». Ο Ίδιος δε που είπε: «Κανείς δεν παίρνει την ψυχή μου από εμένα· έχω την εξουσία να την παραδώσω», λέει επίσης: «Παρέδωσα την αγαπημένη μου ψυχή στα χέρια των εχθρών της».

Σε αυτόν δε η προηγούμενη κληρονομία έγινε σαν λιοντάρι μέσα στο δάσος· και ύψωσε τη φωνή της εναντίον του, όταν, αφού τον παρέδωσαν στον Πιλάτο, στέκονταν και τον κατηγορούσαν, και σχεδόν κραύγαζαν: «πάρε τον, πάρε τον, σταύρωσέ τον»· γι' αυτό και λέει, «την εμίσησα», εξαιτίας των έργων της που είναι άξια μίσους, και επειδή δεν επέδειξε προς αυτόν τίποτα που να είναι άξιο αγάπης. Τα δε επόμενα, και μάλιστα το «εξαιτίας μου αφανίστηκε ολοκληρωτικά όλη η γη», φαίνεται πως δηλώνει την ολοκληρωτική άλωση και αιχμαλωσία που υπέστη ο προηγούμενος λαός εξαιτίας του Σωτήρα μετά το πάθος του, καθώς και την έσχατη ερήμωση της Ιερουσαλήμ.

Πώς είναι δυνατόν; Μήπως είναι άλογα πρόβατα; Μήπως δεν μπορούσε να τους ανυψώσει [ίσως: μήπως δεν μπορούσαν να βελτιώσουν τους εαυτούς τους]; Μήπως δεν ζούσε τότε ο Ιερεμίας; Εξαιτίας μου αφανίστηκε εντελώς όλη η γη. Τι σημαίνει, εξαιτίας μου; Εξαιτίας εμού του προφήτη. Διότι, εάν δεν είχα έλθει και δεν τους είχα μιλήσει, δεν θα είχαν αμαρτία.