Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 12:13

Σπείρατε σιτάρι και θερίσατε αγκάθια. Διότι, επειδή και εγώ φύτεψα αμπέλι και παρήγαγε πίκρα, και έσπειρα καλό σπόρο και απέδωσε το αντίθετο, εύλογα το πάθατε και εσείς, για να μάθετε πόση είναι η ζημιά για τον γεωργό, πόση η απογοήτευση, όταν αποδίδετε άλλα αντί άλλων. Αυτό είναι χειρότερο από τον λιμό.

Οι κλήροι τους δεν θα τους ωφελήσουν. Μερικοί μάλιστα λένε ότι αυτά έχουν λεχθεί και για τους κλήρους της Εκκλησίας· για αυτό είμαι και εγώ πεπεισμένος. Διότι σε τι μας ωφελούν, πες μου, όσους πορεύονται ανάξια; Δεν θα προκύψει μάλιστα μεγαλύτερη καταδίκη; Τι είναι όμως γενικά ο κλήρος, και από πού προήλθε το όνομα, ας το μάθουμε. Διότι ίσως αποκομίσουμε κάποια ωφέλεια και από το όνομα· άλλωστε αποτελεί και μεγάλη ντροπή να αγνοούμε αυτό με το οποίο ονομαζόμαστε. Επειδή, βέβαια, δεν αναδειχθήκαμε με κάποιον κλήρο. Διότι ο κλήρος είναι ένα πράγμα χωρίς λογική. Από πού λοιπόν ονομάστηκε «κλήρος», και μάλιστα όχι μόνο ανάμεσά μας; Διότι ίσως κάποιος να νόμισε ότι το όνομα ανήκει στους νεότερους χρόνους· εμένα όμως μου φαίνεται ότι και στην αρχή ελέχθη για εκείνον που έλαβε «τον κλήρο αυτής της διακονίας και της αποστολής», και πως από εκείνο το γεγονός πήρε την ονομασία, επειδή ο πρώτος αναδείχθηκε με κλήρωση. Ή, όπως ακριβώς στους Ολυμπιακούς αγώνες, κληρώνεται κάποιος, ο ένας για να αντιμετωπίσει αυτόν τον αντίπαλο, και ο άλλος εκείνον· έτσι συμβαίνει και εδώ. Όμως σύμφωνα με αυτόν τον συλλογισμό θα έπρεπε να ονομάζεται και κανονικός ή εκκλησιαστικός κλήρος. Διότι, όπως λέει η Γραφή, «Στον καθένα όπως μερίδισε ο Θεός· τον καθένα όπως τον κλήρωσε ο Κύριος, έτσι ας πορεύεται». Διότι και με αυτόν τον τρόπο έλαβε τον κλήρο του. Και λίγο παρακάτω: Από πού λοιπόν έχει δοθεί αυτή η ονομασία; Διότι δεν είπε απλώς «τον κλήρο της διακονίας».

Ντραπείτε για την καύχησή σας. Ας ντραπούμε ενώπιον του Θεού, και όχι ενώπιον των ανθρώπων. Τι σημαίνει το «για την καύχησή σας»; Είτε σημαίνει να ντρέπεστε για εκείνα για τα οποία καυχιέστε· διότι οι άνθρωποι πολλές φορές καυχιούνται για πράγματα για τα οποία θα έπρεπε να κρύβονται από ντροπή· είτε ότι, αφού φέρετε στο μυαλό σας την καύχησή σας, να ντραπείτε.