Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 12:6

Διότι, αν θέλεις να γίνεσαι γνωστός, λένε· διότι αυτό σημαίνει το να είσαι στο φως· μην είσαι κρυφά θαυματουργός, ούτε, ενώ είσαι διαπρεπής στο να μπορείς να κάνεις τα πάντα, να αποφεύγεις την παρρησία· διότι έτσι θα γίνεις γνώριμος στον κόσμο και πιο περίβλεπτος σε όσους σε βλέπουν. Αυτά, λοιπόν, ήταν τα λόγια εκείνων. Επισημαίνει δε χρήσιμα ο σοφότατος Ευαγγελιστής, ότι δεν είχαν ακόμη πιστέψει σε αυτόν οι αδελφοί του· διότι πράγματι θα ήταν από τα πιο άτοπα να κατηγορούνται για τόσο ψυχρά λόγια εκείνοι που ήδη μέσω της πίστεως είχαν λάβει τη θεοπρεπή επίγνωση γι' αυτόν. Αλλά τότε, επειδή δεν είχαν ακόμη πιστέψει, ομιλούν με ανθρώπινη σοφία· όταν όμως πίστεψαν, έχοντας κατανοήσει το μέγα μυστήριο γι' αυτόν, ανήλθαν σε τέτοιο ύψος θεοσέβειας και αρετής, ώστε να αναδειχθούν και απόστολοι, και να αποκτήσουν διαπρεπή ευλάβεια. Έχεις και αυτό προαναγγελμένο μέσω της φωνής των προφητών. Και πράγματι, ο μακάριος Ιερεμίας λέει, απευθυνόμενος προς τον Κύριό μας Ιησού Χριστό: «Διότι και οι αδελφοί σου και ο οίκος του πατέρα σου, και αυτοί σε αθέτησαν, και αυτοί φώναξαν, συγκεντρώθηκαν πίσω σου· μην τους εμπιστεύεσαι, διότι θα σου πουν καλά λόγια».

Διότι οι αδελφοί που τον είχαν αθετήσει πριν πιστέψουν, και μέσα από αυτά που μόλις αναφέραμε, σχεδόν επιχειρώντας να τον κατακρίνουν έντονα, συνήχθησαν μέσω της πίστης, και μίλησαν καλά για αυτόν, ωφελώντας επιπλέον και άλλους, και αγωνιζόμενοι με επιχειρήματα υπέρ της πίστης. Και με μεγάλη προσοχή ο προφήτης, ονομάζοντάς τους αδελφούς, προσθέτει ωφέλιμα τη φράση «Ο οίκος του πατέρα σου», ώστε να μην νοηθεί με κάποιο τρόπο ότι και αυτοί γεννήθηκαν από την Αγία Παρθένο, αλλά μάλλον ότι κατάγονται μόνο από τον πατέρα, τον Ιωσήφ. <Λέει λοιπόν σε αυτούς ο Ιησούς: Ο δικός μου καιρός δεν έχει έρθει ακόμη, ενώ ο δικός σας καιρός είναι πάντοτε έτοιμος.> Είναι πάντοτε καλυμμένος ο λόγος του Σωτήρα· διότι έτσι έχει γραφτεί για αυτόν, ότι «και θα είναι άνθρωπος που θα κρύβει τους λόγους του». Και το ότι αυτό γινόταν σκόπιμα για ωφέλεια, ποιος από όσους σκέφτονται σωστά δεν θα το παραδεχτεί; Δεν είναι ακόμη, λοιπόν, καιρός για απόλυτη παρρησία, λέει, αλλά ούτε και για φανέρωση σε όλους απροκάλυπτα, καθώς η διάνοια των Ιουδαίων δεν έχει ωριμάσει τόσο προς τη σύνεση, ώστε να μπορούν να δεχθούν τους δικούς μου λόγους χωρίς θυμό και οργή. Αλλά ούτε επιτρέπει καθόλου ο καιρός τώρα να γνωριστώ στον κόσμο, αφού οι Ιουδαίοι δεν έχουν απομακρυνθεί εντελώς από τη χάρη, ούτε έχουν συμπεριφερθεί με τόση αυθάδεια εναντίον μου, ώστε να πρέπει πλέον να στραφώ προς άλλους.

Και πράγματι τον πλησίασαν κάποτε λέγοντας ξεκάθαρα: «Αν κάνεις αυτά, φανέρωσε τον εαυτό σου στον κόσμο. Διότι κανείς δεν κάνει κάτι στα κρυφά, όταν επιζητεί να γίνει γνωστός δημόσια». Σε αυτά δε ο ευαγγελιστής πρόσθεσε: «Επειδή ούτε οι αδελφοί του πίστευαν σε αυτόν». Αλλά αυτοί που έλεγαν αυτά στην αρχή, με την πάροδο του χρόνου πίστεψαν. Διότι βεβαιώθηκαν ότι είναι Θεός κατά φύση, έστω και αν έλαβε σάρκα και εμφανίστηκε ως άνθρωπος. Αυτό ακριβώς και ο μακάριος προφήτης Ιερεμίας, έχοντας προγνωρίσει με το Πνεύμα, λέει προς αυτόν τον Εμμανουήλ: «Διότι και οι αδελφοί σου και ο οίκος του πατέρα σου, ακόμη και αυτοί σε αθέτησαν, και αυτοί φώναξαν πίσω σου».

«Διότι και οι αδελφοί σου ... Και αυτοί σε αθέτησαν». Πώς, λοιπόν, οι αδελφοί σου φώναξαν πίσω από την πλάτη σου; Εν αγνοία σου, λέει, θα ξεστομίσουν βαριά λόγια εναντίον σου· και το φοβερό είναι ότι θα σου πουν κακά λόγια. Βλέπεις πώς διαπαιδαγωγείται ο προφήτης, πώς μαθαίνει τη φιλοσοφία, καθοδηγούμενος στην ανδρεία μέσα από έργα και μέσα από λόγια;

Αυτά λέει: Δεν σημαίνει ότι δεν προνοώ για την ασφάλειά σου· διότι επιθυμώ να μην τους έχεις καμία απολύτως εμπιστοσύνη· αλλά επειδή θέλω, μέσω της ανεξικακίας, να τους μεταστρέψω προς το καλύτερο. Συναθροίστηκαν πίσω σου· μην τους πιστεύεις.

Πολλοί, όπως ήταν αναμενόμενο, από τις δώδεκα φυλές που είχαν ήδη αιχμαλωτιστεί, συμπολεμούσαν με τους εχθρούς. Μην τους πιστέψεις, λοιπόν, όταν σου απευθύνουν καλά λόγια. Τέτοιος ήταν ο Ραμψάκης, ο οποίος χρησιμοποιούσε την εβραϊκή γλώσσα και βλασφημούσε κατά του Θεού, ενώ τους συμβούλευε προσποιούμενος ότι τους λυπάται.