Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 12:8

16 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμῷ· ἔδωκεν ἐπ’ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς, διὰ τοῦτο ἐμίσησα αὐτήν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–16 από 16

Ἀστέριος ὁ Σοφιστής Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ἐπειδὴ ἐγένετο ἡ 〈κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμῷ.〉 Τί γὰρ ἐποίησεν; 〈Ἔδωκεν ἐπ᾽ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς.〉 Τί λέγουσα; 〈Ἆρον, ἆρον, σταύρωσον αὐτόν.〉 Περὶ δὲ τῶν ἐθνῶν· 〈Ἔδωκας κληρονομίαν τοῖς φοβουμένοις τὸ ὄνομά σου.〉 Διὰ τοῦτο τὸ βιβλίον Ἠσαΐου λαβὼν ἀνέγνω ὡς διαθήκην· αὐτὸς γὰρ ἔλαβε τόμον καὶ ἀναγνοὺς ὑπέγραψε· 〈Σήμερον ἡ γραφὴ αὕτη πεπλήρωται.〉 Εἰπὲ γάρ, ὦ Ἰουδαῖε, μὴ εἰς τὴν ἀρχὴν 〈ὑπὲρ τῆς κληρονομούσης,〉 οὐχὶ δὲ 〈εἰς τὸ τέλος;〉 Ἴδωμεν· σὺ εἰς τὸ τέλος τί ἐκληρονόμησας;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή έγινε «η κληρονομιά μου για μένα σαν λιοντάρι στο δάσος». Διότι τι έκανε; «Έβγαλε εναντίον μου τη φωνή της». Τι λέγοντας; «Πάρε τον, πάρε τον, σταύρωσέ τον». Σχετικά όμως με τα έθνη: «Έδωσες κληρονομιά σε εκείνους που φοβούνται το όνομά σου». Γι' αυτό, παίρνοντας το βιβλίο του Ησαΐα, το διάβασε ως διαθήκη· διότι ο ίδιος πήρε τον τόμο και, αφού τον διάβασε, τον επικύρωσε: «Σήμερα εκπληρώθηκε αυτή η γραφή». Πες μου, λοιπόν, Ιουδαίε, μήπως στην αρχή δεν αναφέρεται «υπέρ της κληρονομούσης», και όχι «εις το τέλος»; Ας δούμε· εσύ στο τέλος τι κληρονόμησες;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἀστέριος ὁ Σοφιστής Εἰς τοὺς Ψαλμούς (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ἐνκαταλέλοιπα τὸν οἶκόν μου, ἀφῆκα τὴν κληρονομίαν μου.〉 Καὶ διὰ τί; Ἐπειδὴ 〈ἐγένετο ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμῷ.〉 Τί γὰρ ἐποίησεν; 〈Ἔδωκεν ἐπ᾽ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς.〉 Τί λέγουσα; 〈Ἆρον, ἆρον, σταύρωσον αὐτόν.〉 Περὶ δὲ τῶν ἐθνῶν· 〈Ἔδωκας κληρονομίαν τοῖς φοβουμένοις τὸ ὄνομά σου,〉 κύριε. Κληρονόμος τοίνυν ἡ ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησία. [〈Τὰ ῥήματά μου ἐνώτισαι, κύριε, σύνες τῆς κραυγῆς μου· πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου, ὁ βασιλεύς μου καὶ ὁ θεός μου, ὅτι πρὸς σὲ προσεύξομαι, κύριε.〉] Ἀστερίου· Διὰ τί μὴ εἶπεν τὸν λόγον μου, ἀλλὰ 〈τὰ ῥήματά μου;〉 Ὅτι ὁ μὲν λόγος πολλὰ ὑφ᾽ ἑαυτὸν περιλαμβάνει ῥήματα, τὰ δὲ ῥήματα μέρη ἐστὶν λόγου· καὶ τὰ μὲν ῥήματα καὶ λόγοι λέγονται, οὐ μὴν μέρη ῥημάτων λόγοι. Ὁ οὖν λέγων τὸν προκείμενον ψαλμὸν εἰς τὴν κατὰ μέρος τῶν αὐτοῦ λόγων ἐξέτασιν παρακαλεῖ τὸν θεὸν καὶ πρὸς τὰ ἀναγινωσκόμενα δοῦναι τὴν αἴτησιν. 〈Σύνες τῆς κραυγῆς μου.〉 Ὢ τῆς τοῦ προφήτου παρρησίας. Ὢ τῆς τοῦ θεοῦ φιλανθρωπίας. 〈Τὸ σύνες〉 ἀντὶ τοῦ νόησον. Καὶ ἡμεῖς μὲν συνετῷ ἀνδρὶ λαλοῦντες, οὐ τολμῶμεν εἰπεῖν· Νόησον ἃ λέγω, ἵνα μὴ ὡς βραδύνους νομισθῇ· θεῷ δέ, τῷ καὶ πρὸ τοῦ αἰτῆσαι τὰς ἐνθυμήσεις εἰδότι, ὁ προφήτης ἔλεγεν· 〈Σύνες.〉 Ἀλλ᾽ οὐχ ὡς ἀγνοοῦντι ἐλάλει, ἀλλ᾽ ὡς ἀπορρήτως καὶ ὀξύτερον διανοίας εἰδότι τὰ αἰτήματα πρὸ τοῦ αἰτῆσαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εγκατέλειψα τον οίκο μου, άφησα την κληρονομία μου.» Και γιατί; Επειδή «η κληρονομία μου έγινε σε μένα σαν λιοντάρι στο δάσος.» Τι έκανε δηλαδή; «Ύψωσε εναντίον μου τη φωνή της.» Λέγοντας τι; «Άρον, άρον, σταύρωσον αυτόν.» Σχετικά δε με τα έθνη λέει: «Έδωσες κληρονομία σε εκείνους που φοβούνται το όνομά σου», Κύριε. Επομένως, κληρονόμος είναι η Εκκλησία που προέρχεται από τα έθνη. [«Δώσε προσοχή στα λόγια μου, Κύριε, κατανόησε την κραυγή μου· πρόσεξε τη φωνή της δέησής μου, ο Βασιλιάς μου και ο Θεός μου, διότι σε σένα θα προσευχηθώ, Κύριε.»] Του Αστερίου: Γιατί δεν είπε «τον λόγο μου», αλλά «τα ρήματά μου»; Διότι ο μεν λόγος περιλαμβάνει πολλά ρήματα, ενώ τα ρήματα είναι μέρη του λόγου. Και τα μεν ρήματα ονομάζονται και λόγοι, όμως τα μέρη των ρημάτων δεν είναι λόγοι. Επομένως, αυτός που λέει τον προκείμενο ψαλμό παρακαλεί τον Θεό να εξετάσει αναλυτικά τους λόγους του και να εκπληρώσει το αίτημα σύμφωνα με τα όσα αναγιγνώσκονται. «Κατανόησε την κραυγή μου.» Ω, τι παρρησία έχει ο προφήτης! Ω, τι φιλανθρωπία έχει ο Θεός! Το «κατανόησε (σύνες)» αντί του «νόησε». Και εμείς μεν, όταν μιλάμε σε συνετό άνθρωπο, δεν τολμούμε να του πούμε: «Νόησε αυτά που λέω», για να μη θεωρηθεί βραδύνους· ωστόσο προς τον Θεό, ο Οποίος γνωρίζει τις σκέψεις πριν καν διατυπωθούν, ο προφήτης έλεγε: «Κατανόησε». Αλλά δεν του μιλούσε σαν να αγνοούσε, αλλά ως προς Εκείνον που γνωρίζει τα αιτήματα με τρόπο άρρητο και οξύτερο από κάθε διάνοια, πριν καν του ζητηθούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ἀποκατάστησον τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τῆς κακουργίας αὐτῶν. Πάντα ὅσα πάσχει ἢ λέγει, ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας σωτηρίας ποιεῖ, διὰ τὸ κατελθεῖν αὐτὸν, ἤγουν τὸν Χριστὸν, καὶ σαρκωθῆναι ἐξ ἡμῶν. Ἀπὸ λεόντων τὴν μονογενῆ μου. Λέοντάς φησι ἢ τὰς πονηρὰς καὶ ἀντικειμένας δυνάμεις, αἳ μόνον οὐχὶ κατεβρυχήσαντο τοῦ Χριστοῦ, ἢ τάχα που καὶ αὐτοὺς τοὺς τῶν Ἰουδαίων καθηγητάς. Οὕτω γὰρ αὐτῶν διαμνημονεύει λέγων διὰ φωνῆς Ἱερεμίας· Ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ὡς λέων ἐν δρυμῷ· διὰ τοῦτο ἐμίσησα αὐτήν. Μονογενῆ μὲν τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ὀνομάζει, τὸ μονογενὲς τιθεὶς ἀντὶ τοῦ ἠγαπημένην.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Αποκατάστησε την ψυχή μου από την κακουργία τους». Όλα όσα πάσχει ή λέγει, τα κάνει για τη δική μας σωτηρία, επειδή ο Ίδιος, δηλαδή ο Χριστός, κατήλθε και σαρκώθηκε από εμάς. «Από λέοντες τη μονογενή μου». Ως λέοντες εννοεί είτε τις πονηρές και αντικείμενες δυνάμεις, οι οποίες σχεδόν βρυχήθηκαν εναντίον του Χριστού, είτε ίσως και τους ίδιους τους καθοδηγητές των Ιουδαίων. Διότι έτσι τους μνημονεύει, λέγοντας μέσω της φωνής του Ιερεμία: «Έγινε η κληρονομία μου σαν λέοντας μέσα στο δάσος· γι' αυτό την εμίσησα». Και ονομάζει «μονογενή» τη δική του ψυχή, χρησιμοποιώντας το «μονογενής» αντί του «αγαπημένη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
τὸν γὰρ διὰ τοῦτο τῆς ἰσότητος τῆς πρὸς Θεὸν καὶ Πατέρα καταφρονήσαντα καὶ τὴν ἡμετέραν πτωχείαν μετημφιεσμένον, ἵν᾽ ἡμᾶς ἐξέληται τοῦ κατὰ ἀλήθειαν φονευτοῦ, τουτέστι, τοῦ σατανᾶ, τῆς εἰς ἕνα λῃστὴν ἀγάπης ὀπίσω τάττουσιν, οἱ τῇ κατὰ νόμον ἱερωσύνῃ λελαμπρυσμένοι καὶ ὑψηλὴν ἐπὶ τούτοις ἀνατείνοντες τὴν ὀφρὺν, παρελάσαντες δὲ καὶ ὡς οὐδὲν ὅλως παρωσάμενοι τό “Κρῖμα δίκαιον κρί- ”νετε,” δικαιοῦσι τὸν φονευτὴν, Χριστὸν κατακρίνοντες, παμψηφεὶ δὲ λέγουσι Μὴ τοῦτον ἀλλὰ τὸν Βαραββᾶν. Ἰουδαῖοι μὲν οὖν τῆς ἐπὶ τούτῳ δυσσεβείας ἀποτίσουσι δίκας· θαυμάσαι γεμὴν ἀναγκαῖον τὴν θεόπνευστον γραφὴν ὡς ἐκ προσώπου Χριστοῦ καὶ τῆς οὕτως ἀπεγνωσμένης ἐπιγνωσθεῖσαν καταβοῆς· λέγει γὰρ οὕτως ὁ προφήτης Ἱερεμίας “Ἐγκαταλέλοιπα τὸν οἶκόν μου, ἀφῆκα τὴν κληρονομίαν ”μου, ἔδωκα τὴν ἠγαπημένην μου ψυχὴν εἰς χεῖρας ἐχθρῶν “αὐτῆς· ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμῷ, ”ἔδωκεν ἐπ᾽ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς.” τί γὰρ ὁ λέων ἐν δρυμοῖς ἐργάζεται, καλὸν ὡς ἔοικεν εἰπεῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι αυτόν που για τον λόγο αυτόν δεν υπολόγισε την ισότητά του με τον Θεό και Πατέρα και ντύθηκε τη δική μας φτώχεια, για να μας ελευθερώσει από τον αληθινό φονιά, δηλαδή τον σατανά, τον τοποθετούν χαμηλότερα από την προτίμησή τους σε έναν ληστή, αυτοί που είναι στολισμένοι με την ιερωσύνη του Νόμου και για τον λόγο αυτόν υπερηφανεύονται, και αφού παραβλέπουν και απορρίπτουν εντελώς ως μηδαμινό το «Να κρίνετε με δίκαιη κρίση», αθωώνουν τον φονιά καταδικάζοντας τον Χριστό, και ομόφωνα φωνάζουν: «Όχι αυτόν, αλλά τον Βαραββά». Οι Ιουδαίοι, λοιπόν, θα υποστούν τις συνέπειες για αυτήν την ασέβεια. Είναι όμως αναγκαίο να θαυμάσουμε τη θεόπνευστη Γραφή, καθώς από το πρόσωπο του Χριστού αναγνώρισε εκ των προτέρων μια τόσο απεγνωσμένη κραυγή εναντίον Του. Διότι έτσι λέει ο προφήτης Ιερεμίας: «Εγκατέλειψα τον οίκο μου, άφησα την κληρονομιά μου, παρέδωσα την αγαπημένη μου ψυχή στα χέρια των εχθρών της. Η κληρονομιά μου έγινε για μένα σαν λιοντάρι στο δάσος, ύψωσε εναντίον μου τη φωνή της». Το τι κάνει το λιοντάρι στα δάση, είναι καλό, όπως φαίνεται, να το εξηγήσουμε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Τοιγάρτοι καὶ ἐλυμήνατο αὐτὴν κάπρος ἐκ δρυμοῦ, καὶ ὄνος ἄγριος κατενεμήσατο αὐτὴν, ὅτι δὲ ἀνῆκε τὸν ἀμπελῶνα Θεὸς, καὶ ἐγκαταλέλειπται παρ᾽ αὐτοῦ διδάσκει λέγων ὁ Σωτήρ· «Ἱερουσαλὴμ, Ἱερουσαλὴμ, ἡ ἀποκτενοῦσα τοὺς προφήτας, καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτὴν, ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου, ὃν τρόπον ἐπισυνάγει ὄρνις τὰ νοσσία αὐτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ οὐκ ἠθελήσατε· ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος.» Προανακεκράγει δὲ τοῦτο καὶ διὰ φωνῆς προφήτου λέγων· «Ἐγκαταλέλοιπα τὸν οἶκόν μου, ἀφῆκα τὴν κληρονομίαν μου. Δέδωκα τὴν ἠγαπημένην ψυχήν μου εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῆς. Ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ, ὡς λέων ἐν δρυμῷ, δέδωκεν ἐπ᾽ ἐμὲ φωνὴν αὐτῆς, διὰ τοῦτο ἐμίσησα αὐτήν.» Διαμέμνηται δέ που Ἰώσηπος, ὁ τὰ τῆς Ἰουδαίων γῆς ἐκτραγῳδήσας πάθη, ὅτι μελλούσης ἁλῶναι τῆς Ἱερουσαλὴμ, ἤκουον οἱ ἱερεῖς ἐν τῷ ναῷ φωνῆς, ὡς τῶν ἐν αὐτῷ βοώντων ἀγγέλων, Μεταβαίνωμεν ἐντεῦθεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτόν τον λόγο τη ρήμαξε ο αγριόχοιρος από το δάσος, και την κατέφαγε ο άγριος όνος. Και ότι ο Θεός αφήκε τον αμπελώνα και έχει πλέον εγκαταλειφθεί από Αυτόν, το διδάσκει ο Σωτήρας λέγοντας: «Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, εσύ που σκοτώνεις τους προφήτες και λιθοβολείς τους απεσταλμένους σε σένα, πόσες φορές θέλησα να συγκεντρώσω τα παιδιά σου, όπως η όρνιθα συγκεντρώνει τα πουλιά της κάτω από τις φτερούγες της, και δεν θελήσατε; Ιδού, ο οίκος σας αφήνεται σε σας έρημος». Το είχε δε προαναγγείλει αυτό και μέσω της φωνής του προφήτη, λέγοντας: «Εγκατέλειψα τον οίκο μου, άφησα την κληρονομιά μου. Παρέδωσα την αγαπημένη μου ψυχή στα χέρια των εχθρών της. Η κληρονομιά μου έγινε για εμένα σαν λιοντάρι στο δάσος, ύψωσε τη φωνή της εναντίον μου, γι' αυτό και τη μίσησα». Αναφέρει εξάλλου κάπου και ο Ιώσηπος, ο οποίος περιέγραψε με τραγικό τρόπο τα πάθη της ιουδαϊκής γης, ότι όταν επρόκειτο να αλωθεί η Ιερουσαλήμ, οι ιερείς άκουγαν μέσα στον ναό μια φωνή, σαν από αγγέλους που βροντοφώναζαν μέσα σε αυτόν: Ας αναχωρήσουμε από εδώ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Ταύτην αὐτῶν κατῃτιᾶτο φωνὴν καὶ δι᾽ ἑνὸς τῶν προφητῶν, λέγων· Ἐγκαταλέλοιπα τὸν οἶκόν μου, ἀφῆκα τὴν κληρονομίαν μου, δέδωκα τὴν ἠγαπημένην ψυχήν μου εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῆς. Ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμῷ, ἔδωκεν ἐπ᾽ ἐμὲ φωνὴν αὐτῆς, διὰ τοῦτο ἐμίσησα αὐτήν. <Οὐαὶ τῇ ψυχῇ αὐτῶν, ὅτι βεβούλευνται βουλὴν πονηρὰν καθ᾽ ἑαυτῶν, εἰπόντες· Δήσωμεν τὸν δίκαιον, ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστιν. Τοίνυν τὰ γεννήματα τῶν ἔργων αὐτῶν φάγονται. Οὐαὶ τῷ ἀνόμῳ, πονηρὰ κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ συμβήσεται αὐτῷ.> Ταλανίζει καὶ νῦν ὁ προφήτης τῶν Ἰουδαίων τοὺς δήμους, καὶ τῶν ἐπ᾽ αὐτοῖς ὀδυρμῶν ἀποδίδωσι τὰς αἰτίας. Εἶπον γὰρ, φησὶν, ἐν ἑαυτοῖς· Δήσωμεν τὸν δίκαιον, ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστιν. Οὐ γὰρ παρεδέχοντο διὰ τῆς πίστεως τὸν τῶν ὅλων Σωτῆρα Χριστὸν, ἀτιμάζοντες δὲ διατετελέκασιν, ᾤοντό τε κατὰ τὸ ἀληθὲς, ὅτι κατ᾽ οὐδένα τρόπον χρήσιμον ἔσεσθαι τῷ βίῳ τὸν ἀφιγμένον εἰς τοῦτο, ἵνα πάντα ἐν αὐτῷ καινὰ τὰ καθ᾽ ἡμᾶς γένηται, καὶ ἐκ νομικῆς πολιτείας μεταστήσει εἰς πνευματικὴν τοὺς ἐξ αἵματος Ἰσραήλ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτήν τη φωνή τους κατέκρινε και μέσω ενός από τους προφήτες, λέγοντας: Εγκατέλειψα τον οίκό μου, άφησα την κληρονομιά μου, παρέδωσα την αγαπημένη μου ψυχή στα χέρια των εχθρών της. Έγινε η κληρονομιά μου σε εμένα σαν λιοντάρι στο δάσος, έβγαλε εναντίον μου τη φωνή της, γι' αυτό τη μίσησα. <Αλίμονο στην ψυχή τους, διότι σχεδίασαν πονηρό σχέδιο εναντίον του εαυτού τους, λέγοντας: Ας δέσουμε τον δίκαιο, διότι μας είναι δύσχρηστος. Επομένως, θα φάνε τους καρπούς των έργων τους. Αλίμονο στον άνομο, διότι θα του συμβούν κακά σύμφωνα με τα έργα των χεριών του>. Οικτίρει και τώρα ο προφήτης τα πλήθη των Ιουδαίων, και παραθέτει τις αιτίες των θρήνων γι' αυτούς. Διότι είπαν, λέει, μέσα τους: Ας δέσουμε τον δίκαιο, διότι μας είναι δύσχρηστος. Διότι δεν αποδέχονταν μέσω της πίστεως τον Σωτήρα των όλων Χριστό, αλλά συνέχιζαν να τον ατιμάζουν, και θεωρούσαν ειλικρινά ότι με κανέναν τρόπο δεν θα ήταν χρήσιμος στη ζωή εκείνος που είχε έρθει γι' αυτό, ώστε να γίνουν όλα τα δικά μας καινούργια σε αυτόν, και να μεταθέσει από την πολιτεία του Νόμου στην πνευματική εκείνους που κατάγονται από το αίμα του Ισραήλ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Ἐπὶ τούτοις αὐτοὺς καὶ αὐτὸς ὁ Σωτὴρ ᾐτιᾶτο, λέγων διὰ φωνῆς Ὠσηέ· «Οὐαὶ αὐτοῖς, ὅτι ἀπεπήδησαν ἀπ᾽ ἐμοῦ· δείλαιοί εἰσιν, ὅτι ἠσέβησαν εἰς ἐμέ. Ἐγὼ δὲ ἐλυτρωσάμην αὐτοὺς, αὐτοὶ δὲ κατελάλησαν κατ᾽ ἐμοῦ ψευδῆ.» Καὶ διά γε τῆς Ἱερεμίου φωνῆς· «Ἐγκαταλέλοιπα τὸν οἶκόν μου, ἀφῆκα τὴν κληρονομίαν μου, ἔδωκα τὴν ἠγαπημένην ψυχήν μου εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῆς. Ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ, ὡς λέων ἐν δρυμῷ· ἔδωκεν ἐπ᾽ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς, διὰ τοῦτο ἐμίσησα αὐτήν.» Πρὸς γὰρ ταῖς ἑτέραις συκοφαντίαις, αἷς πεποίηνται κατ᾽ αὐτοῦ, πλεισταχοῦ τετολμήκασιν εἰπεῖν Πιλάτῳ προσάγοντες· «Αἶρε, αἶρε, σταύρου αὐτόν.» Δεδράκασι τοῦτο μάλιστα τῶν ἄλλων τῆς Ἰουδαίων Συναγωγῆς οἱ προεστηκότες.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτά τους κατέκρινε και ο ίδιος ο Σωτήρας, λέγοντας μέσω της φωνής του Ωσηέ: «Αλίμονό τους, διότι αποσκίρτησαν από εμένα· είναι άθλιοι, διότι ασέβησαν απέναντί μου. Εγώ τους λύτρωσα, αυτοί όμως εκστόμισαν ψεύδη εναντίον μου.» Και μέσω της φωνής του Ιερεμία: «Εγκατέλειψα τον οίκο μου, άφησα την κληρονομιά μου, παρέδωσα την αγαπημένη μου ψυχή στα χέρια των εχθρών της. Έγινε για εμένα η κληρονομιά μου σαν λιοντάρι στο δάσος· ύψωσε τη φωνή της εναντίον μου, γι' αυτό τη μίσησα.» Διότι, εκτός από τις άλλες συκοφαντίες που διέπραξαν εναντίον του, τόλμησαν επανειλημμένως να πουν, όταν τον οδηγούσαν στον Πιλάτο: «Πάρε τον, πάρε τον, σταύρωσέ τον.» Και αυτό το έπραξαν περισσότερο από όλους τους άλλους οι άρχοντες της ιουδαϊκής Συναγωγής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ἐπεφώνησαν γὰρ, φησὶ, λέγοντες· «Αἶρε, αἶρε, σταύρωσον αὐτόν.» Ταύτην τὴν ἀνοσίαν καταβοὴν αἰτιᾶτο λέγων ὁ Κύριος διὰ φωνῆς Ἱερεμίου· «Ἐγκατέλιπον τὸν οἶκόν μου, ἀφῆκα τὴν κληρονομίαν μου, δέδωκα τὴν ἠγαπημένην ψυχήν μου εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῆς· ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμῷ, ἔδωκεν ἐπ᾽ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς· διὰ τοῦτο ἐμίσησα.»—(C f. 156 b) Ἔφη που περὶ τῆς τῶν Ἰουδαίων ἀνοσιότητος ὁ προφήτης Ὀσηέ [cod. Ἡσαΐας]· «Οὐαὶ αὐτοῖς, ὅτι ἀπεπήδησαν ἀπ᾽ ἐμοῦ! Δείλαιοί εἰσιν ὅτι ἠσέβησαν εἰς ἐμέ. Ἐγὼ δὲ ἐλυτρωσάμην αὐτοὺς, αὐτοὶ δὲ κατελάλησαν κατ᾽ ἐμοῦ ψευδῆ.» Καὶ πάλιν· «Πεσοῦνται ἐν ῥομφαίᾳ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν διὰ ἀπαιδευσίαν γλώσσης αὐτῶν.» <Ὁ δὲ Πιλάτος ἐπέκρινε γενέσθαι τὸ αἴτημα αὐτῶν.> (A f. 298, B f. 209 b, C f. 156 b). Ἐπέκρινε τοίνυν, φησὶν, ὁ Πιλάτος γενέσθαι τὸ αἴτημα αὐτῶν, καὶ νίκην νενικήκασιν ὀλέθρου μητέρα. Ἤνεγκε μὲν τὸν σταυρὸν ὁ Σωτὴρ ἐκ τοῦ πραιτωρίου, ὅτι καὶ Ἀβραὰμ ἀνιὼν ἐπὶ τὸ παραδειχθὲν αὐτῷ ὄρος, ἵνα θύσῃ τὸν Ἰσαὰκ, Θεοῦ γενέσθαι τὸ χρῆμα προστάττοντος, ἐπετίθει τῷ παιδίῳ τὰ ξύλα· καὶ ἦν εἰς τύπον Χριστοῦ, τὸν ἑαυτοῦ σταυρὸν εἰς ὤμους ἔχοντος.— (B f. 209 b) Καὶ ἄγεται μὲν ὁ Σωτὴρ ἐπὶ τὸ πάθος· Σίμωνι δὲ, φησὶ, Κυρηναίῳ ἐπέθεσαν τὸν σταυρὸν αὐτοῦ. Ἕτερος δὲ τῶν ἁγίων εὐαγγελιστῶν καὶ αὐτὸν ἔφη τὸν Ἰησοῦν βαστάσαι τὸ ξύλον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι φώναξαν, λέει, λέγοντας: «Πάρε τον, πάρε τον, σταύρωσέ τον». Αυτήν την ανόσια κατακραυγή κατέκρινε ο Κύριος λέγοντας δια φωνής του Ιερεμία: «Εγκατέλειψα τον οίκο μου, άφησα την κληρονομιά μου, παρέδωσα την αγαπημένη μου ψυχή στα χέρια των εχθρών της· έγινε η κληρονομιά μου σε μένα σαν λιοντάρι στο δάσος, ύψωσε εναντίον μου τη φωνή της· γι' αυτό τη μίσησα». Είπε κάπου για την ανοσιότητα των Ιουδαίων ο προφήτης Ωσηέ [κώδ. Ησαΐας]: «Αλίμονο σε αυτούς, διότι αποστάτησαν από εμένα! Άθλιοι είναι, διότι ασέβησαν εναντίον μου. Και ενώ εγώ τους λύτρωσα, αυτοί καταλάλησαν εναντίον μου ψέματα». Και πάλι: «Θα πέσουν με ρομφαία οι άρχοντές τους εξαιτίας της απαιδευσίας της γλώσσας τους». <Ο δε Πιλάτος αποφάσισε να ικανοποιηθεί το αίτημά τους>. Αποφάσισε, λοιπόν, λέει, ο Πιλάτος να ικανοποιηθεί το αίτημά τους, και κατήγαγαν μια νίκη που είναι μητέρα του ολέθρου. Μετέφερε μεν τον σταυρό ο Σωτήρας από το πραιτώριο, επειδή και ο Αβραάμ ανεβαίνοντας στο όρος που του υποδείχθηκε, για να θυσιάσει τον Ισαάκ, καθώς ο Θεός πρόσταξε να γίνει τούτο, τοποθετούσε στο παιδί τα ξύλα· και αυτό ήταν ως τύπος του Χριστού, ο οποίος έφερε τον δικό του σταυρό στους ώμους. Και οδηγείται μεν ο Σωτήρας στο πάθος· στον Σίμωνα όμως, λέει, τον Κυρηναίο επέθεσαν τον σταυρό του. Άλλος όμως από τους αγίους ευαγγελιστές είπε ότι και ο ίδιος ο Ιησούς βάσταξε το ξύλο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν ”δρυμῷ, ἔδωκεν ἐπ᾽ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς, διὰ τοῦτο ἐμίσησα “αὐτήν.” <Καὶ λήψομαι τὴν ῥάβδον μου τὴν καλὴν, καὶ ἀποῤῥίψω αὐτὴν τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου ἣν διεθέμην πρὸς πάντας τοὺς λαούς· καὶ διασκεδασθήσεται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ γνώσονται οἱ Χαναναῖοι τὰ πρόβατα τὰ φυλασσόμενα διότι λόγος Κυρίου ἐστί.> Ῥάβδον μὲν ὀνομάζει καλὴν, τὴν διὰ τῆς εὐαγγελικῆς μυσταγωγίας παίδευσιν, τὴν ἐξαίρετον ἐν ὡραϊσμῷ, δῆλον δὲ ὅτι τῷ νοητῷ. τὸ δὲ δὴ καὶ ἀποῤῥίψαι καὶ διασκεδάσαι λέγειν αὐτὴν, ὑπεμφήνειεν ἂν, κατά γε τὸ εἰκὸς, οὐχ ὅτι καὶ ἀποπέμψεται καὶ σκορπιεῖ, παραλύων αὐτὴν, ἤγουν ὡς ἄχρηστον ἀφανίζων· πολλοῦ γε καὶ δεῖ· φαίην δ᾽ ἂν μᾶλλον ἐκεῖνο χρῆναι νοεῖν ἡμᾶς. οἱ γάρτοι ποιμνίων ἐπιστατεῖν εἰωθότες, εἰ δήπου θεάσαιντο τῶν προβάτων τινὰ τῆς ἀγέλης ἀποσκιρτήσαντα, γεγονότα τε τῶν ἄλλων ὡς ἀπωτάτω, τότε δὴ πάντως ἐπ᾽ αὐτὰ τὴν ῥάβδον ἱέντες, μετασοβοῦσιν εὐθέως εἴς γε τὸ ἑλέσθαι δεῖν συναγελάζεσθαι τοῖς ἄλλοις. τετήρηκε τοίνυν τῆς προφητείας ὁ λόγος τῇ τῶν ποιμένων ἐπιστήμῃ τὸ εἰωθός. ἀποῤῥιφήσεσθαι γάρ φησιν τὴν ῥάβδον τὴν καλὴν, τουτέστι καὶ τοῖς ἀπωτάτω πεμφθήσεσθαι, δῆλον δὲ ὅτι τοῖς ἔθνεσιν, αὐτοὶ γὰρ ἦσαν οἱ μακρὰν, πλὴν γεγόνασιν ἐγγὺς διὰ τῆς πίστεως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Έγινε η κληρονομία μου για μένα σαν λιοντάρι στο δάσος, ύψωσε εναντίον μου τη φωνή της, γι' αυτό τη μίσησα.» «Και θα πάρω την καλή μου ράβδο, και θα την απορρίψω για να διαλύσω τη διαθήκη μου την οποία συνήψα με όλους τους λαούς· και θα διαλυθεί εκείνη την ημέρα, και θα γνωρίσουν οι Χαναναίοι τα πρόβατα που φυλάσσονται ότι είναι λόγος Κυρίου.» Ονομάζει μεν «καλή ράβδο» την παιδαγωγία μέσω της ευαγγελικής μυσταγωγίας, την εξαίρετη σε ομορφιά, προφανώς την πνευματική. Το να λέει δε ότι την «απορρίπτει» και την «διαλύει», θα μπορούσε να υποδηλώνει, όπως είναι φυσικό, όχι ότι θα την αποδιώξει και θα την σκορπίσει, καταργώντας την, δηλαδή εξαφανίζοντάς την ως άχρηστη· κάθε άλλο· θα έλεγα μάλλον ότι πρέπει να νοήσουμε το εξής. Διότι εκείνοι που συνηθίζουν να επιβλέπουν τα ποίμνια, αν τυχόν δουν κάποια από τα πρόβατα να έχουν αποσκιρτήσει από την αγέλη, και να έχουν βρεθεί όσο το δυνατόν πιο μακριά από τα άλλα, τότε ρίχνοντας οπωσδήποτε προς αυτά τη ράβδο, τα κατευθύνουν αμέσως ώστε να επιλέξουν να συνενωθούν με τα άλλα. Ο λόγος λοιπόν της προφητείας τήρησε τη συνήθεια σύμφωνα με την τέχνη των ποιμένων. Διότι λέει ότι θα απορριφθεί η καλή ράβδος, δηλαδή θα σταλεί και σε εκείνους που βρίσκονται πολύ μακριά, προφανώς στα έθνη, διότι αυτοί ήταν οι μακρινοί, οι οποίοι όμως έγιναν κοντινοί μέσω της πίστεως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Πλὴν οὐ μεμήνηκεν τῷ θανάτῳ κάτοχος. Οὐκοῦν κἂν εἰ ὁ Πατὴρ ἀποκατασταθῆσαι λέγοιτο, ἀλλ᾽ ἐν Υἱῷ καὶ τοῦτο πεπρᾶχθαι φαμέν· σοφία γάρ ἐστι Θεοῦ καὶ δύναμις τοῦ Πατρός. <Ἀπὸ λεόντων τὴν μονογενῆ μου.> (B f. 118 b) Λέοντας φησὶν ἢ τὰς πονηρὰς καὶ ἀντικειμένας δυνάμεις, αἱ μονονουχὶ κατεβρυχήσαντο τοῦ Χριστοῦ· ἢ τάχα που καὶ αὐτοὺς τοὺς τῶν Ἰουδαίων καθηγητάς. Οὕτω γὰρ αὐτῶν διαμνημονεύει λέγων διὰ φωνῆς Ἡσαΐου· «Ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμῷ· ἔδωκεν ἐπ᾽ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς· διὰ τοῦτο ἐμίσησα αὐτήν.» Μονογενῆ γε μὴν τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ὀνομάζει, τὸ μονογενῆ τιθὲν ἀντὶ τοῦ ἠγαπημένην· ἀεὶ γάρ πώς ἐστιν ἐν ἀγάπῃ πλείστῃ τὸ μονογενὲς ἐν τέκνοις. <Ἐξομολογήσομαί σοι ἐν Ἐκκλησίᾳ πολλῇ, ἐν λαῷ βαρεῖ αἰνέσω σε.> (B f. 118 b) Ἐκκλησίαν ἐν τούτοις μεγάλην τὴν ἐξ ἐθνῶν ὀνομάζει· καὶ μάλα εἰκότως, ὡς ἀναριθμήτῳ πληθύϊ κομῶσαν, καὶ τὸ τῶν Ἰουδαίων ἔθνος καὶ κατὰ τοῦτο ὑπερκειμένην. Μεγάλη δὴ καὶ ἑτέρως, ὡς τὴν ἐν Χριστῷ δικαιοσύνην ἔχουσα, καὶ διὰ πολιτείας εὐαγγελικῆς τελειουμένη πρὸς ἁγιασμόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όμως δεν παρέμεινε δέσμιος στον θάνατο. Επομένως, ακόμη και αν λέγεται ότι ο Πατέρας τον αποκατέστησε, λέμε εντούτοις ότι και αυτό έχει πραχθεί εν Υιώ· διότι είναι η σοφία του Θεού και η δύναμη του Πατέρα. <Από λέοντες τη μονογενή μου.> (B f. 118 b) Λέοντες ονομάζει είτε τις πονηρές και αντίθετες δυνάμεις, οι οποίες σχεδόν βρυχήθηκαν εναντίον του Χριστού, είτε ίσως και τους ίδιους τους καθοδηγητές των Ιουδαίων. Διότι έτσι τους μνημονεύει λέγοντας μέσω της φωνής του Ησαΐα: «Έγινε η κληρονομιά μου για μένα σαν λιοντάρι στο δάσος· έβγαλε εναντίον μου τη φωνή της· γι' αυτό τη μίσησα.» «Μονογενή» εξάλλου ονομάζει τη δική του ψυχή, θέτοντας το «μονογενή» αντί του «αγαπημένη»· διότι πάντοτε το μονογενές από τα τέκνα περιβάλλεται με τη μέγιστη αγάπη. <Θα σε υμνήσω σε Εκκλησία μεγάλη, ανάμεσα σε λαό πολυπληθή θα σε αινέσω.> (B f. 118 b) Μεγάλη Εκκλησία σε αυτούς τους στίχους ονομάζει εκείνη που προέρχεται από τα έθνη· και πολύ εύλογα, καθώς κοσμείται από αναρίθμητο πλήθος, και ξεπερνά το έθνος των Ιουδαίων και ως προς αυτό. Είναι μεγάλη βέβαια και με άλλον τρόπο, καθώς έχει τη δικαιοσύνη εν Χριστώ, και τελειοποιείται προς αγιασμό μέσω της ευαγγελικής πολιτείας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἱεροσολύμων Κατηχήσεις πρὸς τοὺς φωτιζομένους
Θαύμασον τὸν κρινόμενον κύριον. ἠνέσχετο ὑπὸ στρατιωτῶν ἀγόμενος καὶ φερόμενος. Πιλάτος ἐκαθέζετο κρίνων καὶ ὁ ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρὸς καθεζόμενος ἑστὼς ἐκρίνετο. ὁ λαὸς ὁ λυτρωθεὶς ὑπ᾽ αὐτοῦ ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἀλλαχόθεν πολλάκις κατ᾽ αὐτοῦ ἐβόα· αἶρε αἶρε σταύρωσον αὐτόν. διὰ τί, ὦ Ἰουδαῖοι; ὅτι τοὺς τυφλοὺς ὑμῶν ἐθεράπευσεν; ἀλλ᾽ ὅτι τοὺς χωλοὺς ὑμῶν περιπατεῖν ἐποίησε καὶ τὰ λοιπὰ τῶν εὐεργεσιῶν παρέσχεν; ὡς ἐκπλησσόμενον τὸν προφήτην καὶ περὶ τούτου λέγειν· ἐπὶ τίνα ἠνοίξατε τὸ στόμα ὑμῶν; καὶ ἐπὶ τίνα ἐχαλάσατε τὴν γλῶσσαν ὑμῶν; καὶ αὐτὸν τὸν κύριον ἐν προφήταις λέγειν· ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμῷ, ἔδωκεν ἐπ᾽ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς. διὰ τοῦτο ἐμίσησα αὐτήν. οὐκ ἐγὼ παρῃτησάμην, ἀλλ᾽ αὐτοί με παρῃτήσαντο. διὰ τοῦτο ἀκολούθως λέγω· ἐγκαταλέλοιπα τὸν οἶκόν μου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θαύμασε τον Κύριο που δικάζεται. Ανέχθηκε να σύρεται και να φέρεται από τους στρατιώτες. Ο Πιλάτος καθόταν ως κριτής, και Εκείνος που κάθεται στα δεξιά του Πατέρα δικαζόταν στεκόμενος όρθιος. Ο λαός, που λυτρώθηκε από Αυτόν από τη γη της Αιγύπτου και από αλλού πολλές φορές, κραύγαζε εναντίον Του: Πάρε τον, πάρε τον, σταύρωσέ τον. Γιατί, ω Ιουδαίοι; Επειδή θεράπευσε τους τυφλούς σας; Ή επειδή έκανε τους χωλούς σας να περπατήσουν και σας παρέσχε τις υπόλοιπες ευεργεσίες; Ώστε να εκπλήσσεται ο προφήτης και να λέει γι' αυτό: Εναντίον ποιου ανοίξατε το στόμα σας; Και εναντίον ποιου ελευθερώσατε τη γλώσσα σας; Και ο ίδιος ο Κύριος να λέει μέσω των προφητών: Έγινε η κληρονομιά μου για μένα σαν λιοντάρι στο δάσος, έβγαλε εναντίον μου τη φωνή της. Γι' αυτό τη μίσησα. Δεν την απέρριψα εγώ, αλλά αυτοί με απέρριψαν. Γι' αυτό και στη συνέχεια λέω: Εγκατέλειψα τον οίκο μου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ θεοῦ
Ἀλλ᾽ ἢ ἐπὶ τὸν πρᾷον καὶ ταπεινὸν καὶ ἡσύχιον. Καὶ πάλιν· Ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμῷ· ἔδωκεν ἐπ᾽ ἐμὲ φωνὴν αὐτῆς, διὰ τοῦτο ἐμίσησα αὐτήν. οὐκ ἐγὼ παρῃτησάμην ἀλλ᾽ αὐτοὶ παρῃτήσαντό με. διὰ τοῦτο ἐγκαταλέλιπα τὸν οἶκόν μου. 〈μη〉 ὅτι ῥαπίσουσιν αὐτὸν καὶ ἐξουθενήσουσιν— Μιχαιας λέγει· Πατάξουσιν ἐπὶ σιαγόνα τὸν κριτὴν τοῦ Ισραηλ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Παρά μόνον στον πράο, τον ταπεινό και τον ήσυχο. Και πάλι: Η κληρονομία μου έγινε για εμένα σαν λιοντάρι στο δάσος· ύψωσε τη φωνή της εναντίον μου, γι' αυτό και τη μίσησα. Δεν τους απέρριψα εγώ, αλλά αυτοί απέρριψαν εμένα. Γι' αυτό εγκατέλειψα τον οίκο μου. Όσο για το ότι θα τον ραπίσουν και θα τον εξουθενώσουν— ο Μιχαίας λέει: Θα πατάξουν στη σιαγόνα τον κριτή του Ισραήλ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Ἐκλογαὶ προφητικαί
Τούτῳ δὲ καὶ ἐγενήθη ἡ προτέρα κληρονομία ὡς λέων ἐν δρυμῷ· ἔδωκέν τε ἐπ᾽ αὐτὸν τὴν φωνὴν αὐτῆς, ὁπηνίκα παραδόντες αὐτὸν τῷ Πιλάτῳ ἑστήκεισαν κατηγοροῦντες αὐτοῦ καὶ μονονουχὶ βοῶντες, αἶρε, αἶρε, σταύρου αὐτόν· διὰ τοῦτο δέ φησιν, ἐμίσησα αὐτὴν, διὰ τὰ μίσους ἄξια αὐτῆς ἔργα, καὶ διὰ τὸ μηδὲν εἰς αὐτὸν ἀγάπης ἄξιον ἐπιδείξασθαι· τὸ δ᾽ ἑξῆς, καὶ μάλιστα τὸ, δι᾽ ἐμὲ ἀφανισμῷ ἠφανίσθη πᾶσα ἡ γῆ, ἔοικεν δηλοῦν τὴν διὰ τὸν Σωτῆρα μετὰ τὸ πάθος αὐτοῦ τελείαν γενομένην ἅλωσιν καὶ αἰχμαλωσίαν τοῦ προτέρου λαοῦ, καὶ τὴν εἰς ἔσχατον τῆς Ἱερουσαλὴμ ἐρήμωσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σε αυτόν δε η προηγούμενη κληρονομία έγινε σαν λιοντάρι μέσα στο δάσος· και ύψωσε τη φωνή της εναντίον του, όταν, αφού τον παρέδωσαν στον Πιλάτο, στέκονταν και τον κατηγορούσαν, και σχεδόν κραύγαζαν: «πάρε τον, πάρε τον, σταύρωσέ τον»· γι' αυτό και λέει, «την εμίσησα», εξαιτίας των έργων της που είναι άξια μίσους, και επειδή δεν επέδειξε προς αυτόν τίποτα που να είναι άξιο αγάπης. Τα δε επόμενα, και μάλιστα το «εξαιτίας μου αφανίστηκε ολοκληρωτικά όλη η γη», φαίνεται πως δηλώνει την ολοκληρωτική άλωση και αιχμαλωσία που υπέστη ο προηγούμενος λαός εξαιτίας του Σωτήρα μετά το πάθος του, καθώς και την έσχατη ερήμωση της Ιερουσαλήμ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τοὺς Ψαλμούς 77-99 (Νόθος)
Ὅτι γὰρ ὀργῆς ἐστι μεγάλης ἡ ἐγκατάλειψις, ἀκούσῃ τοῦ Θεοῦ πρὸς Ἰουδαίους λέγοντος· Οὐκ [μὴ] ἐπισκέψωμαι ὅταν μοιχεύωσιν αἱ νύμφαι αὐτῶν, καὶ ὅταν πορνεύσωσιν αἱ θυγατέρες αὐτῶν· καὶ πάλιν, Ἐγκαταλέλοιπα τὸν οἶκόν μου, ἀφῆκα τὴν κληρονομίαν· ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμῷ. Ἕως οὗ δικαιοσύνη ἐπιστρέψῃ εἰς κρίσιν, καὶ ἐχόμενοι αὐτῆς πάντες οἱ εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ. Οὐχ ὅτι κατὰ τὸ ἐπιστρέψαι δικαιοσύνην εἰς κρίσιν, τὸν λαὸν ὁ Θεὸς τὸν οἰκεῖον, ἢ τὴν ἑαυτοῦ κληρονομίαν ἀπώσεται· ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰς παιδείας ἀπόδειξιν τοῦ μὴ ῥᾳθυμεῖν αὐτὸν τῆς ἑαυτοῦ κληρονομίας παρέδωκε, μέχρι τίνος τούτων χρεία διδάξαι σε τοῖς εἰρημένοις βούλεται. Ὅταν γὰρ Χριστὸς ἡ ὄντως δικαιοσύνη ἐπιστρέψῃ εἰς κρίσιν, καὶ καταλιπὼν τὸ μακροθυμεῖν. ἐπὶ τὸ κρίνειν τραπῇ, καὶ Πάντες οἱ εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ, οἱ δίκαιοι δηλαδή, ἐχόμενοι ταύτης, τουτέστιν, οὐκ ἐν αὐτῇ ὡς κρινόμενοι, ἀλλὰ περιιστάμενοι, ὡς τὸν κρίνοντα δορυφοροῦντες, γένωνται (διόπερ οἱ ἄλλοι ἑρμηνευταὶ ἀντὶ τοῦ, Ἐχόμενοι αὐτῆς, Ὀπίσω αὐτοῦ ἐκδεδώκασι), τότε αἱ ἀνὰ μέρος ἀργοῦσι παιδεῖαι· οὐδὲ γὰρ ὑπομνήσεως, ἀλλ’ ἀνταποδόσεώς ἐστι τοῦ Θεοῦ τὸ κριτήριον. Διάψαλμα τούτου χάριν προσέθηκεν, ἐπειδὴ τὸν κοινὸν λόγον εἰς οἰκεῖον μετέστησε πρόσωπον. Τίς ἀναστήσεταί μοι ἐπὶ πονηρευομένοις, ἢ τίς συμπαραστήσεταί μοι ἐπὶ τοῖς ἐργαζομένοις τὴν ἀνομίαν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι το ότι η εγκατάλειψη αποτελεί σημάδι μεγάλης οργής, θα το ακούσεις από τον Θεό που λέει προς τους Ιουδαίους: «Δεν θα τιμωρήσω τις νύφες τους όταν μοιχεύουν, και τις θυγατέρες τους όταν πορνεύουν»· και πάλι: «Εγκατέλειψα τον οίκο μου, άφησα την κληρονομία μου· έγινε η κληρονομία μου για μένα σαν λιοντάρι στο δάσος». «Έως ότου η δικαιοσύνη επιστρέψει σε κρίση, και μαζί της όλοι οι ευθείς στην καρδιά». Όχι ότι, όταν η δικαιοσύνη επιστρέψει σε κρίση, ο Θεός θα απορρίψει τον δικό του λαό, ή την κληρονομία του· αλλά, επειδή έδωσε τις παιδαγωγικές τιμωρίες ως απόδειξη ότι δεν αδιαφορεί για τη δική του κληρονομία, θέλει με τα προλεχθέντα να σε διδάξει μέχρι πότε υπάρχει ανάγκη γι' αυτές. Διότι, όταν ο Χριστός, που είναι η όντως δικαιοσύνη, επιστρέψει σε κρίση, και εγκαταλείποντας τη μακροθυμία στραφεί στο να κρίνει, και «όλοι οι ευθείς στην καρδιά», δηλαδή οι δίκαιοι, «ακολουθούν αυτήν», δηλαδή δεν βρίσκονται σε αυτήν ως κρινόμενοι, αλλά παρίστανται γύρω του, σαν να δορυφορούν αυτόν που κρίνει (γι' αυτό και οι άλλοι ερμηνευτές αντί του «ακολουθούν αυτήν», μετέφρασαν «πίσω από αυτόν»), τότε οι επιμέρους παιδαγωγίες καταργούνται· διότι το κριτήριο του Θεού δεν είναι πλέον για υπενθύμιση, αλλά για ανταπόδοση. Πρόσθεσε τη λέξη «Διάψαλμα» γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, επειδή μετέφερε τον γενικό λόγο στο δικό του πρόσωπο: «Ποιος θα σηκωθεί μαζί μου εναντίον όσων διαπράττουν πονηρίες; Ή ποιος θα σταθεί στο πλευρό μου εναντίον εκείνων που εργάζονται την ανομία;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἱερεμίαν (ἀποσπάσματα)
Ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοὶ ὡς λέων ἐν δρυμῷ. Οὕτως ἐβόησε κατ᾽ ἐμοῦ, φησί· Τίς ἂν ἐθελήσειε τοιαῦτα κληρονομεῖν; ὡς ἐν δρυμῷ, πολλὴν λέγει τὴν θηριωδίαν. Ἔδωκεν ἐπ᾽ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς, διὰ τοῦτο ἐμίσησα αὐτήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Η κληρονομιά μου έγινε για μένα σαν λιοντάρι στο δάσος. Έτσι κραύγασε εναντίον μου, λέγει: Ποιος θα ήθελε να κληρονομήσει τέτοια πράγματα; Με το «σαν στο δάσος», εννοεί τη μεγάλη αγριότητα. Ύψωσε εναντίον μου τη φωνή της, γι' αυτό την μίσησα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἐγεννήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοί, ὡς λέων ἐν δρυμῷ, ἔδωκεν ἐπ’ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὑτῆς· διὰ τοῦτο ἐμίσησα αὐτήν·» καὶ πάλιν Ὠσηέ, «Οὐαὶ αὐτοῖς, ὅτι ἀπεπήδησαν ἀπ’ ἐμοῦ· δείλαιοί εἰσιν, ὅτι ἠσέβησαν εἰς ἐμέ. Ἐγὼ ἐλυτρωσάμην αὐτούς, αὐτοὶ δὲ κατελάλησαν κατ’ ἐμοῦ ψευδῆ, καὶ πεσοῦνται ἐν στόματι ῥομφαία, οἱ ἄρχοντες αὐτῶν δι’ ἀπαιδευσίαν γλώττης αὐτῶν.» Ἄγεται τοίνυν ὁ Ἰησοῦς, καὶ πρῶτον μὲν ἐπέθηκαν αὐτῷ τὸν σταυρόν, καὶ βαστάζων ἐξῆλθεν. Οὐδὲ γὰρ κατεδέχετό τις τῶν ἄλλων βαστάσαι αὐτόν, ἐπεὶ καὶ τὸ ξύλον ἐπικατάρατον εἶχον. Εἶτα εὑρόντες Σίμωνά τινα Κυρηναῖον, ἐπέθηκαν τούτῳ τὸν σταυρόν, ἀγγαρεύσαντες τὸν ἄνθρωπον, καὶ οἷόν τινα ἐπήρειαν αὐτῶ τοῦτον ἐπιθέντες τὸν παρὰ τοῖς ἄλλοις ἀποτροπιαζόμενον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Η κληρονομιά μου έγινε για μένα σαν λιοντάρι στο δάσος, ύψωσε εναντίον μου τη φωνή της· γι' αυτό την μίσησα.» Και πάλι ο Ωσηέ λέει: «Αλίμονο σε αυτούς, διότι απομακρύνθηκαν από εμένα· είναι αξιοθρήνητοι, διότι ασέβησαν απέναντί μου. Εγώ τους λύτρωσα, αλλά αυτοί είπαν ψέματα εναντίον μου, και θα πέσουν από στόμα ρομφαίας, οι άρχοντές τους, εξαιτίας της αχαλίνωτης γλώσσας τους.» Οδηγείται, λοιπόν, ο Ιησούς, και πρώτα του φόρτωσαν τον σταυρό, και βγήκε έξω βαστάζοντάς τον. Διότι κανένας από τους άλλους δεν καταδεχόταν να τον βαστάξει, επειδή θεωρούσαν το ξύλο καταραμένο. Έπειτα, αφού βρήκαν κάποιον Σίμωνα Κυρηναίο, φόρτωσαν σε αυτόν τον σταυρό, αγγαρεύοντας τον άνθρωπο, και του το επέβαλαν αυτό σαν μια μορφή κακοήθειας, αυτό δηλαδή που οι άλλοι απεχθάνονταν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες