Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 13:1

Αυτόν τον μακάριο, ενώ προσευχόταν με αυτόν τον τρόπο, τον έσυραν για να τον κατακρημνίσουν και να του συνθλίψουν τον εγκέφαλο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά τον έριξαν και σε λάκκο γεμάτο βούρκο, μέσα στην καταπακτή, για να εξολοθρεύσουν τη ζωή του. Και όλα τα υπέμεινε χάρη στην ελπίδα του στον Θεό, χωρίς ποτέ να δώσει ανάπαυση στη σάρκα, χωρίς να αποκτήσει τίποτα πάνω στη γη. Διότι του επιτράπηκε από τον Θεό να αποκτήσει ένα λινό περίζωμα, και αυτό πάλι αναγκάστηκε να το κρύψει στον Ευφράτη, μέσα σε μια σχισμή βράχου, και πάλι να το πάρει από εκεί φθαρμένο, φανερώνοντας έτσι τη διαφθορά των ισχυρών Ισραηλιτών. Ομοίως φορούσε και ξύλινους δεσμούς, και αναγκαζόταν να υπομένει κάθε θλίψη εξαιτίας της προσδοκίας των αιώνιων αγαθών.

Μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι η προφητεία είναι ποικιλόμορφη· διότι αφενός τους ελέγχει μέσα από παραδείγματα, όπως όταν λέει: «Δες τις οδούς σου στο πολυάνδριο»· αφετέρου μέσα από ορισμένες πράξεις του ίδιου του προφήτη, όπως όταν λαμβάνει το περίζωμα και προβαίνει στα όσα ακολουθούν, και τη στάμνα, την οποία έθραυσε μπροστά στον λαό ως μήνυμα της καταστροφής του πλήθους, καθώς και τους κλοιούς τους οποίους περιεβλήθη. Αντιμετώπισε δε μεγάλη δυσχέρεια στα χρόνια του, καθώς όλοι είχαν πλέον εκκλίνει στην ασέβεια, με ιερείς να τον αντιστρατεύονται, όπως ήταν ο Σοφονίας, εναντίον του οποίου φαίνεται να ομιλεί, καθώς και ορισμένοι από τους άρχοντες· και πάλι όταν απευθύνεται προς τον Πασχώρ, ενώ και οι βασιλείς ελάχιστα αποδέχονταν την παραίνεσή του. Ασκεί δε τον έλεγχο όχι μόνο βάσει των πεπραγμένων, κατονομάζοντας σαφώς τις ασέβειές τους, αλλά και μέσω ορισμένων ευπειθών ανδρών, των υιών του Ιωναδάβ, υιού του Ρηχάβ, σε σύγκριση με τους οποίους αποδεικνύει τους Ιουδαίους ως παράνομους. Για τον λόγο αυτό φαίνεται ότι υπέστη τα χείριστα, καθιστάμενος άλλοτε ύποπτος για προδοσία, άλλοτε εγκλειόμενος σε δεσμωτήριο, και άλλοτε ριπτόμενος σε λάκκο με βούρκο. Εξαιτίας αυτής της αιτίας, ευθύς εξαρχής του υπόσχεται ο Θεός ότι θα του παράσχει ισχύ· προλέγοντάς του μεν τα δεινά, υποσχόμενος δε να τον υπερασπιστεί.

ΚΕΦ. ΙΓ΄. «Πήγαινε και απόκτησε για τον εαυτό σου ένα λινό περίζωμα». Αυτό που θέλει να εκφράσει η εικόνα, είναι το εξής: το περίζωμα συμβολίζει την οικειότητα, και το λινό περίζωμα, το ιερατικό, το άφθαρτο, την ευπρέπεια του λαού, το ότι δεν φθείρεται από κανένα από τα συνηθισμένα αίτια, ούτε από τον χρόνο, ούτε από τον σκόρο, ούτε από κάποια παρόμοια. Το ότι τοποθετήθηκε σε πέτρα, έγινε για να μην πει κανείς ότι φθάρθηκε λόγω της φυσικής του αδυναμίας· έτσι έγινε και με τους Ισραηλίτες· διότι τέτοια, λέει, είναι τα ανθρώπινα πράγματα. Άλλοτε πόλεμοι, άλλοτε μάχες, άλλοτε ειρήνη, άλλοτε ευημερία· άνωθεν επέφερε σε αυτούς τέτοια μεταβολή. «Από νερό δεν θα περάσει», δηλαδή είναι καινούργιο· διότι αν περάσει από νερό, θεωρούν πως είναι παλιό· για να μη νομίσουν ότι καταστράφηκαν επειδή πάλιωσαν [ίσως: ότι φθάρθηκε επειδή πάλιωσε], αυτό που λέμε αβαφές, άβρεχτο.

Αυτό συνέβη και στην Καινή Διαθήκη, τους περιεβλήθη και τους έκανε νέους. Κάνει λόγο για λινή ζώνη· προσθέτει μάλιστα: «Και περίθεσέ την γύρω από την οσφύ σου». Λαμβάνει δε τον προφήτη ως τύπο του Θεού. Το δε περίζωμα, ως τύπο του λαού. Περίθεσέ το, λοιπόν, γύρω από την οσφύ σου, όπως ακριβώς εγώ ένωσα τον λαό μου με τον εαυτό μου διά των νομίμων διατάξεων.

Και από νερό δεν θα περάσει. Μην το καθαρίσεις από τον ρύπο, όπως ούτε εγώ αποστράφηκα αυτόν που ήταν μολυσμένος με τα αίματα της ειδωλολατρίας. Πάρε το περίζωμα και βάδισε προς τον Ευφράτη. Για ποιον λόγο όμως στον Ευφράτη, και τον πρόσταξε να βαδίσει τόσο μακρύ δρόμο; Δεν ήταν άραγε κοντά ο Ιορδάνης ποταμός; Αλλά το έπραξε για να δείξει από πού θα επέλθουν τα δεινά, και για ποιον λόγο, και αφήνει να παρέλθουν πολλές ημέρες.

Και πορεύθηκα και το έκρυψα. Και συνέβη ύστερα από πολλές ημέρες. Για να μάθεις τη μακροθυμία· διότι, για να μην νομίσεις ότι το πλήθος των ημερών προκάλεσε τη φθορά, είναι καινούργιο, και βρίσκεται μέσα σε πέτρα, όπου δεν βγαίνει σκουλήκι από ξύλο. Τους έκρυψε, δηλαδή τους έθεσε σε ασφάλεια, σαν μέσα σε πέτρα. Όταν τους αφαίρεσε από πάνω του, τους φόβισε, τους απείλησε, και καθώς δεν γινόταν τίποτε περισσότερο, τελικά καταστρέφονται. Αποδεικνύει ότι η φθορά προέρχεται από την οργή του Θεού. Δεν καταστράφηκαν αμέσως μόλις αφαιρέθηκαν από την οσφύ· διότι δεν μας εξολοθρεύει ο Θεός αμέσως όταν μας απορρίψει· ούτε τιμωρούμαστε αμέσως μόλις θεωρηθούμε ανάξιοί Του, αλλά κάνει υπομονή για πολύ χρόνο, και τότε επιφέρει την τιμωρία. «Και απόκτησε για τον εαυτό σου». Δεν πήρε από κάποιον άλλο, ούτε για δική του ανάγκη· διότι δεν είχε ανάγκη ο προφήτης· ούτε για να σκεπαστεί, αλλά για να το οικειοποιηθεί. Όπως λοιπόν ο προφήτης δεν γινόταν πιο ένδοξος όταν το φορούσε, ούτε πιο άδοξος όταν το έβγαζε, ούτε το είχε ανάγκη, έτσι συμβαίνει και με τον Θεό. Δες όμως πώς δεν τα μαθαίνει όλα με τη σειρά εξ αρχής, αλλά λίγο-λίγο, για να μάθεις την υπακοή του. Είπε: «Απόκτησε και φόρεσε». Δεν είπε: «Γιατί;», αλλά υπάκουσε. Πάλι είπε: «Πήγαινε στον Ευφράτη»· δεν είπε: «Γιατί;», αλλά πληροφορήθηκε και πείσθηκε. Αυτό ας πράττουμε και εμείς. Δεν είπε: «Είναι ασχημοσύνη, είναι καταγέλαστο», αλλά στα πάντα πείθεται. Γι' αυτό του δίνει εντολές λίγο-λίγο, για να μάθει την υπακοή.