Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 13:11

Όπως ακριβώς, όταν επιχειρούσαν να τον παρουσιάσουν ως ένοχο κατηγοριών επειδή έτρωγε μαζί με αμαρτωλούς, τους έπεισε για το αντίθετο, ότι δηλαδή αυτό που γινόταν όχι μόνο δεν ήταν έγκλημα, αλλά ήταν και αξιέπαινο· έτσι και εδώ, ενώ εκείνοι ήθελαν να αποφανθούν για αυτόν ότι δεν γνωρίζει πώς να μεταχειρίζεται τους μαθητές, αποδεικνύει ότι το να λένε αυτά προέρχεται από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν πώς να μεταχειρίζονται τους ακολούθους τους, αλλά απλώς κατηγορούν. Διότι, λέει, κανείς δεν βάζει μπάλωμα από καινούργιο ύφασμα πάνω σε παλιό ένδυμα. Πάλι με βάση καθημερινά παραδείγματα στηρίζει τον λόγο του. Αυτό που εννοεί είναι το εξής: Δεν έχουν γίνει ακόμη ισχυροί οι μαθητές, αλλά έχουν ακόμη ανάγκη από πολλή συγκατάβαση· δεν έχουν ακόμη ανακαινισθεί διά του Πνεύματος. Σε όσους λοιπόν βρίσκονται σε τέτοια κατάσταση, δεν πρέπει να επιβάλλεται το βάρος των εντολών. Αυτά δε τα έλεγε, θέτοντας νόμους και κανόνες στους δικούς του μαθητές, προκειμένου, όταν θα ελάμβαναν ως μαθητές όλους τους ανθρώπους της οικουμένης, να συμπεριφέρονται προς αυτούς με πολλή πραότητα. Ούτε βάζουν νέο οίνο σε παλιούς ασκούς. Είδες ότι τα παραδείγματα μοιάζουν με την Παλαιά Διαθήκη; Το ένδυμα; Τους ασκούς; Διότι και ο Ιερεμίας αποκαλεί τον λαό περίζωμα, και πάλι μνημονεύει ασκούς και οίνο. Επειδή, λοιπόν, η συζήτηση αφορούσε τη γαστριμαργία και το τραπέζι, από αυτά ακριβώς αντλεί τα παραδείγματά του.

Μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι η προφητεία είναι ποικιλόμορφη· διότι αφενός τους ελέγχει μέσα από παραδείγματα, όπως όταν λέει: «Δες τις οδούς σου στο πολυάνδριο»· αφετέρου μέσα από ορισμένες πράξεις του ίδιου του προφήτη, όπως όταν λαμβάνει το περίζωμα και προβαίνει στα όσα ακολουθούν, και τη στάμνα, την οποία έθραυσε μπροστά στον λαό ως μήνυμα της καταστροφής του πλήθους, καθώς και τους κλοιούς τους οποίους περιεβλήθη. Αντιμετώπισε δε μεγάλη δυσχέρεια στα χρόνια του, καθώς όλοι είχαν πλέον εκκλίνει στην ασέβεια, με ιερείς να τον αντιστρατεύονται, όπως ήταν ο Σοφονίας, εναντίον του οποίου φαίνεται να ομιλεί, καθώς και ορισμένοι από τους άρχοντες· και πάλι όταν απευθύνεται προς τον Πασχώρ, ενώ και οι βασιλείς ελάχιστα αποδέχονταν την παραίνεσή του. Ασκεί δε τον έλεγχο όχι μόνο βάσει των πεπραγμένων, κατονομάζοντας σαφώς τις ασέβειές τους, αλλά και μέσω ορισμένων ευπειθών ανδρών, των υιών του Ιωναδάβ, υιού του Ρηχάβ, σε σύγκριση με τους οποίους αποδεικνύει τους Ιουδαίους ως παράνομους. Για τον λόγο αυτό φαίνεται ότι υπέστη τα χείριστα, καθιστάμενος άλλοτε ύποπτος για προδοσία, άλλοτε εγκλειόμενος σε δεσμωτήριο, και άλλοτε ριπτόμενος σε λάκκο με βούρκο. Εξαιτίας αυτής της αιτίας, ευθύς εξαρχής του υπόσχεται ο Θεός ότι θα του παράσχει ισχύ· προλέγοντάς του μεν τα δεινά, υποσχόμενος δε να τον υπερασπιστεί.

Όπως ακριβώς προσκολλάται το περίζωμα γύρω από την οσφύ του ανθρώπου, έτσι προσκόλλησα σε εμένα. Το περίζωμα αποτελεί εικόνα του λαού και ο προφήτης εικόνα του Θεού· και όπως αρχικά, όταν ήταν προσκολλημένο στην οσφύ του προφήτη, ήταν άφθαρτο, ενώ όταν χωρίστηκε από αυτήν φθάρθηκε, έτσι και ο λαός, όταν ήταν συνδεδεμένος με τον Θεό, παρέμενε αβλαβής, όταν όμως απομακρύνθηκε από Αυτόν, έγινε εντελώς άχρηστος.

Για να γίνουν σε εμένα λαός ονομαστός, και καύχημα, και δόξα. Αυτά τα λέγει όχι επειδή ο ίδιος έχει ανάγκη δόξας, αλλά για τους ανθρώπους. Έστω· εμένα δεν θέλετε να δοξάσετε, για ποιον λόγο ατιμάσατε τους εαυτούς σας; Και θα πεις προς τον λαό αυτόν: Κάθε ασκός θα γεμίσει με οίνο.