Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 13:18

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

εἴπατε τῷ βασιλεῖ καὶ τοῖς δυναστεύουσι· ταπεινώθητε καὶ καθίσατε, ὅτι καθῃρέθη ἀπὸ κεφαλῆς ὑμῶν στέφανος δόξης ὑμῶν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἱερεμίαν (ἀποσπάσματα)
Κεκρυμμένως κλαύσεται ἡ ψυχὴ ὑμῶν ἀπὸ προσώπου ὕβρεως. Τουτέστιν, οὐδὲ μετὰ ἀδείας ὑμῖν ἔξεστι πενθεῖν ἐν τῇ αἰχμαλωσίᾳ. Εἴπατε τῷ βασιλεῖ καὶ τοῖς δυναστεύουσι· Ταπεινώθητε. Οὐ γὰρ αὐτοῖς διελέγετο, ἀλλὰ τῷ πλήθει. Ἐννόησον ὅση ἡ τοῦ προφήτου παῤῥησία, ὅταν διὰ τῶν ὑπηκόων τοιαῦτα σημαίνῃ τοῖς ἄρχουσιν· Ἑκόντες ποιήσατε, ὃ μικρὸν ὕστερον μετ᾽ ἀνάγκης ἔσται. Μὴ γὰρ οὐ ταπεινωθήσεσθε; Ἀλλὰ νῦν παρ᾽ ὑμῶν γενέσθω, ἵνα μὴ γένηται παρὰ τῶν πολεμίων. Τοῦτο καὶ ἐφ᾽ ἡμῶν ἔστω· κρίνωμεν ἑαυτοῖς, ἵνα μὴ κρίνῃ ὁ Θεὸς ἡμῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Κρυφά θα κλάψει η ψυχή σας εξαιτίας της ύβρεως. Δηλαδή, ούτε καν ελεύθερα δεν θα σας επιτρέπεται να πενθείτε στην αιχμαλωσία. Πείτε στον βασιλιά και στους άρχοντες: Ταπεινωθείτε. Διότι δεν απευθυνόταν σε αυτούς, αλλά στο πλήθος. Αναλογίσου πόση είναι η παρρησία του προφήτη, όταν μέσω των υπηκόων διαμηνύει τέτοια πράγματα στους άρχοντες: Πράξτε οικειοθελώς εκείνο που λίγο αργότερα θα γίνει κατ' ανάγκην. Διότι μήπως δεν θα ταπεινωθείτε ούτως ή άλλως; Αλλά τώρα ας γίνει αυτό από εσάς τους ίδιους, για να μη γίνει από τους εχθρούς. Το ίδιο ας ισχύει και για εμάς· ας κρίνουμε τους εαυτούς μας, για να μην μας κρίνει ο Θεός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Παχώμιος ὁ Μέγας Παραλειπόμενα ἢ Ἀσκητικά
Μεγάλη ἡ θλῖψις ὑμῶν· πῦρ ἀνήφθη ἐφ’ ὑμᾶς· ἠχρειώθησαν οἱ κλάδοι ὑμῶν. Διὰ τοῦτο εἰς προνομὴν ἐγένοντο· ἐπ’ αὐτὴν ὠρύοντο λέοντες καὶ ἐπ’ αὐτὴν ἔδωκαν φωνὴν αὐτῶν. Διὰ τοῦτο ἐγένοντο οἱ ἡγούμενοι ὡς οἱ ἐβδελυγμένοι καὶ ὁ στέφανος τῆς κεφαλῆς ὑμῶν ἀφῄρηται. Πόλεις αἱ πρὸς νότον πῶς συνεκλείσθητε; Οὐκ ἔστιν ὁ ἀνοίγων ὑμῖν. Ἀρθήτω γὰρ ὁ ἀσεβής, ἵνα μὴ ἴδῃ τὴν δόξαν κυρίου.” Ἠκούσατε, ἀδελφοί.» «Διὰ τοῦτο ἀγωνισώμεθα ἐξ ὅλης καρδίας, τὸν θάνατον πρὸ ὀφθαλμῶν κατὰ πᾶσαν ὥραν φέροντες καὶ τὴν φοβερὰν κόλασιν φανταζόμενοι καθ’ ἑκάστην, δι’ ὧν εἰς αἴσθησιν ἐρχόμενος ὁ νοῦς βρίθειν μὲν δάκρυσι ποιεῖ τὴν ψυχήν, θεωρητικὴν δὲ αὐτὴν κατεργάζεται καὶ μετέωρον πρὸς τὸν θεὸν ἀπὸ τῶν γηΐνων· οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ ταπεινοφροσύνην ἐκ τούτων ἐμποιῶν οἰκτράν τε καὶ ἀκενόδοξον καὶ παντὸς ἀπηλλοτριωμένην τοῦ κοσμικοῦ φρονήματος πείθει γενέσθαι αὐτήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
{"chunk_id": "", "translation": "Μεγάλη είναι η θλίψη σας· φωτιά άναψε εναντίον σας· καταστράφηκαν οι κλάδοι σας. Γι' αυτό έγιναν λεία· εναντίον της βρυχήθηκαν λιοντάρια και εναντίον της ύψωσαν τη φωνή τους. Γι' αυτό οι ηγέτες έγιναν σαν τους βδελυρούς και το στεφάνι του κεφαλιού σας έχει αφαιρεθεί. Πόλεις του νότου, πώς αποκλειστήκατε; Δεν υπάρχει κανείς να σας ανοίξει. «Ας απομακρυνθεί ο ασεβής, για να μη δει τη δόξα του Κυρίου.» Ακούσατε, αδελφοί; «Γι' αυτό ας αγωνιστούμε με όλη μας την καρδιά, φέρνοντας τον θάνατο μπροστά στα μάτια μας κάθε ώρα και φανταζόμενοι τη φοβερή κόλαση καθημερινά, μέσω των οποίων ο νους, αποκτώντας επίγνωση, κάνει την ψυχή να βρίθει από δάκρυα, και την καθιστά θεωρητική και εξυψωμένη προς τον Θεό μακριά από τα γήινα. Επιπλέον, εμφυτεύοντας εξαιτίας αυτών μια ταπεινοφροσύνη συντετριμμένη και απαλλαγμένη από κενοδοξία, την πείθει να αποξενωθεί πλήρως από κάθε κοσμικό φρόνημα.»}```
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Παχώμιος ὁ Μέγας Βίος Παχωμίου (δεύτερος)
Μὴ συγχωρήσωμεν, ἀδελφοί, τῷ αἰῶνι τούτῳ βραχυτάτῳ ὄντι καὶ εὐτελεῖ, ἁρπάσαι τὴν μακαρίαν ἐκείνην καὶ ἀθάνατον ζωὴν ἀφ’ ἡμῶν. Φοβοῦμαι γὰρ καὶ φρίττω, μήπως οἱ κατὰ σάρκα πατέρες ἡμῶν, ἐν τῷ κόσμῳ διατρίβοντες καὶ ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις ἐμπλεκόμενοι, οἰόμενοί τε ἡμᾶς ἐντεῦθεν ἤδη τῆς μακαρίας ἀπολαύειν ζωῆς, εὑρεθῶσι κατακρίνοντες ἡμᾶς λέγοντες πρὸς ἡμᾶς· «Πῶς ἐταλαιπωρήσατε ἐν ταῖς τρίβοις ὑμῶν; Μεγάλη ἡ θλίψις ὑμῶν, πῦρ ἀνήφθη ἐφ’ ὑμᾶς· ἠχρειώθησαν οἱ κλάδοι ὑμῶν.» Καὶ πάλιν ἐκ τοῦ προφήτου· «Διὰ τοῦτο εἰς προνομὴν ἐγένεσθε οἱ ἠγαπημένοι ὡς οἱ ἐβδελυγμένοι· καὶ ὁ στέφανος τῆς κεφαλῆς ὑμῶν ἀφῄρηται. Πόλεις αἱ πρὸς νότον, πῶς συνεκλείσθητε; οὐκ ἔστιν ὁ ἀνοίγων ὑμῖν. Ἀρθήτω γάρ, φησίν, ὁ ἀσεβής, ἵνα μὴ ἴδῃ τὴν δόξαν Κυρίου.» Διὰ τοῦτο, ἀδελφοί, ἐξ ὅλης ψυχῆς ἀγωνισώμεθα, τὸν θάνατον ἀεὶ πρὸ ὀφθαλμῶν καὶ κατὰ πᾶσαν ὥραν ἔχοντες καὶ τὴν φοβερὰν κόλασιν φανταζόμενοι, δι’ ὧν εἰς αἴσθησιν ὁ νοῦς εἴωθεν ἄγεσθαι, καὶ βρίθει μὲν ἐπὶ τὸ πρανὲς τὸ σῶμα δακρύουσα ἡ ψυχή, αὖθις δὲ τοῦτο θερμανθὲν θεωρητικὴν αὐτὴν ἀπεργάζεται καὶ μετάρσιον ἀπὸ τῶν γηΐνων ποιῆσαν τὸν Θεὸν ἀεὶ φαντάζεσθαι παρασκευάζει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ας μην επιτρέψουμε, αδελφοί, σε αυτόν τον αιώνα που είναι τόσο σύντομος και ευτελής, να αρπάξει από εμάς εκείνη τη μακάρια και αθάνατη ζωή. Διότι φοβάμαι και φρίττω, μήπως οι κατά σάρκα πατέρες μας, οι οποίοι ζουν μέσα στον κόσμο και εμπλέκονται στις βιοτικές μέριμνες, νομίζοντας ότι εμείς απολαμβάνουμε ήδη από τώρα τη μακάρια ζωή, βρεθούν να μας κατακρίνουν λέγοντάς μας: «Πώς ταλαιπωρηθήκατε στους δρόμους σας; Μεγάλη είναι η θλίψη σας, φωτιά άναψε πάνω σας· καταστράφηκαν τα κλαδιά σας.» Και πάλι σύμφωνα με τον προφήτη: «Γι' αυτό παραδοθήκατε σε λεηλασία εσείς οι αγαπημένοι σαν να ήσασταν βδελυροί· και το στεφάνι αφαιρέθηκε από το κεφάλι σας. Πόλεις του νότου, πώς κλειστήκατε; Δεν υπάρχει κανείς να σας ανοίξει. Διότι ας εξαλειφθεί, λέει, ο ασεβής, για να μην δει τη δόξα του Κυρίου.» Γι' αυτό, αδελφοί, ας αγωνιστούμε με όλη μας την ψυχή, έχοντας πάντα και κάθε ώρα τον θάνατο μπροστά στα μάτια μας και αναλογιζόμενοι τη φοβερή κόλαση, μέσω των οποίων ο νους συνηθίζει να έρχεται σε συναίσθηση, και το μεν σώμα γέρνει προς τα κάτω ενώ η ψυχή δακρύζει, έπειτα δε, όταν αυτό θερμανθεί, την καθιστά θεωρητική και, υψώνοντάς την από τα γήινα, την προετοιμάζει να ατενίζει διαρκώς τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες