Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 13:25

ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ, ΒΙΒΛΙΟ ΓΛΑΦΥΡΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ. Περί του Χριστού και της Συναγωγής των Ιουδαίων. Αφού εξαπέλυσαν άγρια και βάναυση γλώσσα κατά του Χριστού οι ταλαίπωροι Ιουδαίοι, θα μπορούσαν να καταδικαστούν με πολλούς τρόπους. Ότι δε η πράξη τους αυτή δεν έμεινε ατιμώρητη, θα μπορούσε κανείς να το διαπιστώσει και από τα ίδια τα γεγονότα. Διότι ο πρωτότοκος Ισραήλ, ο οποίος κατείχε και την περίλαμπρη δόξα για αυτό, ο αγαπητός και εκλεκτός, τοποθετήθηκε πίσω από τα έθνη και κατέληξε στους έσχατους, ή μάλλον σε κάθε είδους συμφορά. Και αυτό τους το προανήγγειλε ο Κύριος λέγοντας μέσω του Ωσηέ: «Αλίμονο σε αυτούς, διότι απομακρύνθηκαν από εμένα. Είναι άθλιοι, διότι ανόμησαν εναντίον μου. Εγώ τους λύτρωσα, αυτοί όμως είπαν ψέματα εναντίον μου». Διότι δεν υπάρχει κανένας αποκρουστικός λόγος που να μην τόλμησαν να τον πουν. Διότι βλασφήμησαν, μη κατανοώντας το γεγραμμένο: «Θάνατος και ζωή βρίσκονται στην εξουσία της γλώσσας. Εκείνοι που την ελέγχουν θα φάνε τους καρπούς της». Επειδή δε φέρθηκαν ασεβώς απέναντί του, αφήνοντας αχαλίνωτη τη γλώσσα τους στη συκοφαντία, όπως ακριβώς ανέφερα προηγουμένως, για τον λόγο αυτόν εξέπεσαν από την ελπίδα τους σε αυτόν, επειδή δεν άκουγαν εκείνον που έλεγε: «Αυτός είναι ο κλήρος σου και η μερίδα σου, εξαιτίας της απείθειάς σας σε εμένα, λέει ο Κύριος».

«Διότι εσύ μας έσωσες από εκείνους που μας θλίβουν, και καταντρόπιασες αυτούς που μας μισούν.» Εκείνους μεν που είναι αγαθοί και εξαιρετικά θαρραλέοι, και περισσότερο έτοιμοι στο να πιστέψουν όπως πρέπει, τους αναδεικνύει λαμπρότατους, διανέμοντας τα αγαθά απλόχερα· εκείνους δε που έχουν επιλέξει να νοσούν από τα πλέον αισχρά από όλα εξαιτίας της απείθειάς τους, θα τους απομακρύνει οπωσδήποτε από το ποίμνιο των εκλεκτών, και θα τους στερήσει κάθε τι που γνωρίζει να προσφέρει ευφροσύνη. Και θα αναφωνήσει προς τον καθένα με απόλυτη δικαιοσύνη: «Αυτό είναι το μερίδιό σου, το μερίδιο επειδή εσείς απειθήσατε σε εμένα.» Σε τέτοια παραπτώματα θα βρούμε ότι έχουν υποπέσει τα πλήθη των Ιουδαίων. Γι' αυτόν τον λόγο ξέπεσαν από την ελπίδα και παρέμειναν απόκληροι, αν και η κληρονομιά ανήκε σε αυτούς· εφόσον είναι αληθές ότι δικές τους ήταν οι επαγγελίες, σύμφωνα με τον λόγο του μακάριου Παύλου. Επειδή όμως απείθησαν σε Εκείνον που τους καλούσε προς αυτές, παρέμειναν αμέτοχοι, και σύμφωνα με τον λόγο του Σωτήρα: «Έγιναν οι έσχατοι πρώτοι, και οι πρώτοι έσχατοι.» Και αυτό, άλλωστε, μας είχε προαναγγελθεί από τις παλαιότερες Γραφές. Έχει δε ως εξής: «Και μετά από αυτά αναχώρησε ο λαός από την Ασηρώθ, και στρατοπέδευσε στην έρημο Φαράν· και μίλησε ο Κύριος προς τον Μωυσή, λέγοντας: Στείλε για λογαριασμό σου άνδρες, και ας κατασκοπεύσουν τη γη των Χαναναίων, την οποία εγώ δίνω στους υιούς του Ισραήλ ως ιδιοκτησία· θα αποστείλεις έναν άνδρα για κάθε φυλή και συγγένεια των πατέρων τους· όλοι τους να είναι αρχηγοί.»

«Και αυτό θα είναι το δικαίωμα των ιερέων από τον λαό, από εκείνους που προσφέρουν τις θυσίες, είτε πρόκειται για μοσχάρι είτε για πρόβατο: θα δώσεις στον ιερέα τον βραχίονα, τις σιαγόνες και το ένυστρον, και τις απαρχές του σιταριού σου, του κρασιού σου και του ελαίου σου, και τις απαρχές από το κούρεμα των προβάτων σου θα του δώσεις. Διότι αυτόν εξέλεξε ο Κύριος από όλες τις φυλές σου, για να παρίσταται ενώπιον του Κυρίου του Θεού, να λειτουργεί και να ευλογεί στο όνομά Του, αυτός και οι υιοί του για όλες τις ημέρες». Παρατήρησε λοιπόν πώς το ιερατικό γένος δεν συγκαταλέγεται με τον λαό και έχει κατά κάποιον τρόπο διαχωριστεί από τους άλλους. Και όχι μόνο ως προς τα λειτουργικά του καθήκοντα, αλλά ήδη και ως προς τη διαφορά της ελπίδας του. Διότι προς εκείνους μεν που ζουν βίο χαμαιπετή, και είναι προσκολλημένοι στα επίγεια και διψούν για τα πρόσκαιρα, τα οποία παρέρχονται όμοια με σκιές, θα μπορούσε δικαιολογημένα να λεχθεί: «Αυτή είναι η μερίδα σου, αυτός είναι ο κλήρος σου, μερίδα εξαιτίας της απείθειάς σας προς εμένα, λέγει ο Κύριος». Προς εκείνους όμως που έχουν τιμήσει την αγία και αμώμητη ζωή, και είναι ήδη εκλεκτοί ένεκα της αρετής τους, πολύ σωστά πρέπει να ειπωθεί: «Στη γη τους δεν θα λάβεις κληρονομιά, και δεν θα υπάρξει μερίδα για εσένα ανάμεσά τους, διότι εγώ είμαι η μερίδα σου και η κληρονομιά σου, λέγει ο Κύριος». Και βέβαια ο Σωτήρας, σε κάποιον που τον πλησίασε κάποτε και τον ρώτησε πώς θα μπορούσε να αποκτήσει την αιώνια ζωή, του απάντησε: «Τις εντολές τις γνωρίζεις: το να μην φονεύσεις, να μην μοιχεύσεις, να μην κλέψεις» και τα παρόμοια.

Και τους διεσκόρπισα σαν φρύγανα. Δες πώς δείχνει ταυτόχρονα και την ευκολία και τη δύναμη, επιθυμώντας να ικανοποιήσει τον θυμό του. Αυτός είναι ο κλήρος σου και το μερίδιο για το ότι απειθήσατε σε εμένα. Τέτοια θα καρπωθείς από την απείθεια, επειδή οι ψευδοπροφήτες έλεγαν τα αντίθετα.

Όπως με λησμόνησες, έτσι κι εγώ. Δες ποια είναι η αιτία: Έτσι θα πράξω κι εγώ. Κι εγώ θα αποκαλύψω τα οπίσθιά σου. Εσύ μου έδωσες την αφορμή. Επιθυμώ να αγαπώμαι, και εσύ δεν θέλεις. Γι' αυτό θα τα πράξω αυτά, όπως ακριβώς ένας ζηλότυπος, ο οποίος, μη θέλοντας να τιμωρήσει εκείνη που τον προσβάλλει, ούτε δυνάμενος να υπομείνει με πραότητα τα όσα συνέβησαν, δεν φείδεται κανενός λόγου απέναντί της, μιλώντας κατ' αυτόν τον τρόπο ώστε να ικανοποιήσει τον θυμό του, και, αφενός, με το να μην την τιμωρεί κάνει τη χάρη στην αγάπη του, αφετέρου, με το να της απευθύνει ύβρεις αναπαύει τον εαυτό του· έτσι ενεργεί και ο Θεός.