Ὡς ἐπελάθου μου, κἀγώ. Ὅρα τὴν αἰτίαν οὖσαν· Οὕτω καὶ ἐγὼ ποιήσω. Κἀγὼ ἀποκαλύψω τὰ ὀπίσω σου. Σύ μοι τὴν ἀρχὴν ἔδωκας. Φιλεῖσθαι βούλομαι, καὶ οὐ θέλεις. Διὰ τοῦτο ταῦτα ποιήσω, καθάπερ τις ζηλότυπος, μήτε κολάσαι βουλόμενος τὴν εἰς αὐτὸν ὑβρίζουσαν, μήτε πράως δυνάμενος ἐνεγκεῖν τὰ συμβάντα, οὐδενὸς φείδεται ῥήματος ἐν τοῖς πρὸς αὐτὴν, ταύτῃ [ἴσ. λαλεῖ δὲ] δὲ ὡς τὸν θυμὸν ἐκπληρῶν, καὶ τῷ μὲν μὴ κολάσαι τῷ φίλτρῳ χαριζόμενος, τῷ δὲ ὑβρίσαι ἀναπαύων ἑαυτόν· οὕτω καὶ ὁ Θεός.
Μετάφραση
Όπως με λησμόνησες, έτσι κι εγώ. Δες ποια είναι η αιτία: Έτσι θα πράξω κι εγώ. Κι εγώ θα αποκαλύψω τα οπίσθιά σου. Εσύ μου έδωσες την αφορμή. Επιθυμώ να αγαπώμαι, και εσύ δεν θέλεις. Γι' αυτό θα τα πράξω αυτά, όπως ακριβώς ένας ζηλότυπος, ο οποίος, μη θέλοντας να τιμωρήσει εκείνη που τον προσβάλλει, ούτε δυνάμενος να υπομείνει με πραότητα τα όσα συνέβησαν, δεν φείδεται κανενός λόγου απέναντί της, μιλώντας κατ' αυτόν τον τρόπο ώστε να ικανοποιήσει τον θυμό του, και, αφενός, με το να μην την τιμωρεί κάνει τη χάρη στην αγάπη του, αφετέρου, με το να της απευθύνει ύβρεις αναπαύει τον εαυτό του· έτσι ενεργεί και ο Θεός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες