Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 15:18

Οι αποκαλούμενοι, λοιπόν, από τους Έλληνες ψευδώνυμοι θεοί τους δεν είναι πιστοί ούτε ως προς την ύπαρξή τους ούτε ως προς αυτά που υπόσχονται. Διότι ούτε είναι οι ίδιοι παντού, αλλά ακόμη και οι τοπικοί φθείρονται με τον χρόνο και καταρρέουν από μόνοι τους. Γι' αυτό και εναντίον τους ο Λόγος της Γραφής βοά ότι δεν υπήρξε πίστη σε αυτούς, και είναι νερό απατηλό, και δεν υπάρχει πίστη σε αυτούς. Ο Θεός όμως των όλων, ο οποίος είναι ο μόνος που πραγματικά υπάρχει και είναι αληθινός, είναι πιστός, παραμένοντας πάντοτε ο ίδιος και λέγοντας: «Δείτε με, δείτε, ότι εγώ είμαι, και δεν έχω αλλοιωθεί». Γι' αυτό και ο Υιός Του είναι πιστός, υπάρχοντας πάντοτε και μη αλλοιούμενος, και μη διαψευδόμενος ούτε ως προς την ύπαρξή Του ούτε ως προς αυτά που υπόσχεται, όπως ακριβώς πάλι ο Απόστολος γράφοντας προς τους Θεσσαλονικείς λέει: «Πιστός είναι εκείνος που σας καλεί, ο οποίος και θα το πράξει»· διότι με το να πράττει αυτά που υπόσχεται, είναι πιστός στα όσα λέει. Προς τους Εβραίους, εξάλλου, για να δείξει ότι η λέξη αυτή σημαίνει και το αναλλοίωτο, γράφει τα εξής: «Εάν εμείς απιστήσουμε, εκείνος παραμένει πιστός· να αρνηθεί τον εαυτό του δεν μπορεί».

Οι λεγόμενοι, λοιπόν, από τους Έλληνες ψευδώνυμοι θεοί τους δεν είναι πιστοί ούτε ως προς την ύπαρξή τους ούτε ως προς τις επαγγελίες τους· διότι ούτε είναι παντού οι ίδιοι, αλλά και οι κατά τόπους θεοί φθείρονται με την πάροδο του χρόνου και καταρρέουν από μόνοι τους· γι' αυτό και ο λόγος της Γραφής βοά εναντίον τους, ότι «δεν ίσχυσε η πίστη» σε αυτούς και ότι είναι «ύδωρ απατηλό» και «δεν υπάρχει πίστη σε αυτούς». Αντιθέτως, ο Θεός των όλων, ο μόνος που όντως υπάρχει πραγματικά και είναι αληθινός, είναι πιστός, παραμένοντας ο ίδιος και λέγοντας: «Ιδέτε με, ιδέτε ότι εγώ είμαι» και «δεν αλλοιώθηκα». Γι' αυτό και ο Υιός Του είναι πιστός, υπάρχοντας πάντοτε, και δεν αλλοιώνεται ούτε διαψεύδεται, ούτε ως προς την ύπαρξή Του ούτε ως προς τις επαγγελίες Του, όπως ακριβώς πάλι ο Απόστολος γράφοντας προς τους Θεσσαλονικείς λέει: «Πιστός είναι εκείνος που σας καλεί, ο οποίος και θα το πράξει»· διότι, πράττοντας όσα υπόσχεται, αποδεικνύεται πιστός στα λόγια του. Προς τους Εβραίους δε, σχετικά με το ότι η λέξη αυτή υποδηλώνει και το αναλλοίωτο, γράφει τα εξής: «Εάν εμείς φανούμε άπιστοι, εκείνος παραμένει πιστός· διότι δεν μπορεί να αρνηθεί τον εαυτό του».

Εάν, λοιπόν, έστω και τώρα μετανοήσεις και θεραπεύσεις την αμαρτία, ίσως να επέλθει σε εσάς κάποια επούλωση, αν και με δυσκολία· εάν όμως παραμείνεις στα ίδια και υπερηφανεύεσαι για την κακή νίκη, «Οδυνηρή είναι η πληγή μου», λέγει η θεία Γραφή, «από πού θα ιατρευτώ;»· διότι τα δικά σας τα θεωρώ δικά μου.

Η πληγή μου. Της ψυχής δηλαδή. *Η πληγή μου είναι βαριά, από πού θα γιατρευτώ; Δηλαδή, αυτοί τρέφουν έχθρα και διαπράττουν τα έργα των πολεμίων. Δεν βλέπω την έκβαση των λόγων μου. Από πουθενά δεν έχω παρηγοριά. *Έγινε για εμένα σαν απατηλό νερό, που δεν εμπνέει εμπιστοσύνη.

Δηλαδή, η προφητεία. Θέλει να πει ότι θεωρήθηκε πως διαψεύδεται. Και όπως ακριβώς το νερό δεν έχει σταθερότητα, έτσι νομίζουν ότι δεν υπάρχει αλήθεια ούτε στα δικά μου λόγια. Όπως ακριβώς το νερό ρέει και δεν στέκεται ούτε παραμένει σταθερό, έτσι και τα δικά μου λόγια πότε φαίνονται εδώ και πότε εκεί. Και μεταπηδούν, και στερούνται αξιοπιστίας. Ή, εάν δεν εννοεί αυτό, λέει ότι τα δεινά ήταν τόσο αλλεπάλληλα, σαν το νερό που υψώνεται, και δεν σταματούσαν καθόλου.