οὐ γὰρ βραβεύει Χριστὸς τὴν ἰδίαν εἰρήνην τοῖς οὐκ ἀγαπῶσιν αὐτὸν, ὃ δὴ μάλιστα συμβαῖνον ὁρᾶται τοῖς τῆς ἀληθείας ἐχθροῖς, παρ᾽ οἷς οὐκ ἔστιν εὑρεῖν χάρισμα πνευματικὸν, ἀλληλοφαγίαν δὲ ὥσπερ καὶ διαμάχην, ἔριν καὶ φιλονεικίαν καὶ σχίσματα· καὶ περὶ αὐτῶν ἂν λέγοι Θεός “Ὅτι ἀφέστηκα τὴν εἰρήνην μου ἀπὸ τοῦ λαοῦ ”τούτου, καὶ ἐν θανάτῳ νοσερῷ ἀποθανοῦνται” καὶ ἰσχὺν καὶ ὁμοψυχίαν οὐκ ἐκείνοις· πόθεν; ἀλλὰ τοῖς τὰ αὐτοῦ σέβουσι διανέμοντος, καὶ οἷς ἂν εἰκότως τὸ τῆς εἰρήνης ἐνιζήσειεν ἀγαθὸν, τὴν τῆς ἀληθείας τιμῶσι δύναμιν, καὶ τὸ κατατέμνεσθαί ποι πρὸς ἐκτόπους εἰκαιοβουλίας οὐκ ἀνεχομένοις, καταθαυμάζειν δὲ μόνον τῆς ἀληθείας τὸ κάλλος ἐσπουδακόσιν. <Οὐαὶ οὐαὶ αἱ ἐκδικήσεις σου ἥκασιν, νῦν ἔσονται κλαυθμοὶ αὐτῶν.> Ἀκούεις ὅπως καὶ τὰς τῶν θρηνούντων ἀπομιμεῖται φωνὰς, οὐ προσδοκώντων ἔτι τὰς συμφορὰς, ἀλλ᾽ οἷον ἐν αὐταῖς ἤδη γεγενημένων, καὶ κλαιόντων γυναικοπρεπῶς; ἥκασι γὰρ αἱ ἐκδικήσεις σου φησὶ, τουτέστιν, ἐνέστηκεν ὁ τῆς δίκης καιρὸς, ἐν χερσὶν ὁ πόλεμος, ἐπὶ θύραις ὁ πόνος. ἐπιφέρων γὰρ ὅτι Νῦν ἔσονται κλαυθμοὶ αὐτῶν, δέδειχεν ἐναργῶς, ὅτι μὴ εἰς μακρὰς ὑπερθέσεις τὰ τῆς προφητείας ἔρχεται, κεῖται δὲ ὥσπερ ἐν ὀφθαλμοῖς. μετὰ γάρ τοι τὸν Ἰωάθαμ εὐθὺς γέγονεν ὁ Ἄχαζ πονηρὸς καὶ ἀποστάτης, καὶ τῶν ἰδίων τέκνων σφαγεὺς, ἃ τοῖς τῶν δαιμονίων ἀνετίθει βωμοῖς.
Μετάφραση
Διότι ο Χριστός δεν χορηγεί τη δική του ειρήνη σε αυτούς που δεν τον αγαπούν, πράγμα που βλέπουμε να συμβαίνει κατά κύριο λόγο στους εχθρούς της αλήθειας, στους οποίους δεν μπορεί να βρει κανείς κανένα πνευματικό χάρισμα, παρά μόνο αλληλοσπαραγμό καθώς και διαμάχη, έριδα, φιλονικία και σχίσματα. Και γι' αυτούς θα μπορούσε να πει ο Θεός: «Επειδή απέσυρα την ειρήνη μου από αυτόν τον λαό, θα πεθάνουν από θανατηφόρα ασθένεια» και δεν δίνει σε αυτούς δύναμη και ομοψυχία· πώς θα μπορούσε άλλωστε; Αλλά τα διανέμει σε όσους σέβονται τα δικά του, και στους οποίους εύλογα θα εγκαθιδρυόταν το αγαθό της ειρήνης, σε αυτούς δηλαδή που τιμούν τη δύναμη της αλήθειας, και δεν ανέχονται να κατακερματίζονται παρασυρόμενοι σε άτοπες και μάταιες επιδιώξεις, αλλά φροντίζουν να θαυμάζουν μόνο το κάλλος της αλήθειας. <Αλίμονο, αλίμονο, οι εκδικήσεις σου έφτασαν, τώρα θα ακουστούν οι κλαυθμοί τους.> Ακούς πώς μιμείται και τις φωνές εκείνων που θρηνούν, οι οποίοι δεν περιμένουν πλέον να έρθουν οι συμφορές, αλλά κάνουν σαν να βρίσκονται ήδη μέσα σε αυτές, και κλαίνε γυναικοπρεπώς; Διότι, λέει, «έφτασαν οι εκδικήσεις σου», δηλαδή, ενέσκηψε ο καιρός της δίκης, ο πόλεμος επίκειται, ο πόνος βρίσκεται προ των θυρών. Διότι προσθέτοντας ότι «Τώρα θα ακουστούν οι κλαυθμοί τους», απέδειξε ξεκάθαρα ότι τα γεγονότα της προφητείας δεν παραπέμπονται στο μακρινό μέλλον, αλλά βρίσκονται ήδη μπροστά στα μάτια τους. Επειδή, πράγματι, αμέσως μετά τον Ιωάθαμ, ο Άχαζ έγινε πονηρός και αποστάτης, και σφαγέας των ίδιων του των παιδιών, τα οποία προσέφερε στους βωμούς των δαιμόνων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες