Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 17:15

Διότι, όσο ο Θεός δεν διαπαιδαγωγεί ακόμη, φαίνεται κατά κάποιον τρόπο ότι ούτε καν είναι παρών· όταν όμως επιφέρει τα δεινά της οργής του, είναι σχεδόν παρών και επιβάλλει τις τιμωρίες. Έτσι και στα Σόδομα κατέβηκαν άγγελοι για να κατακάψουν τους ασεβείς, ενώ, όσο δεν τιμωρούσαν, φαίνονταν σαν να απείχαν. Επομένως, το «θα διέλθω ανάμεσά σου» σημαίνει την επίσκεψη του Θεού και τον καιρό που έχει φτάσει για να επιβληθεί η τιμωρία. <Αλίμονο σε εκείνους που επιθυμούν την ημέρα του Κυρίου· τι τη θέλετε εσείς αυτή την ημέρα του Κυρίου; Και αυτή είναι σκοτάδι και όχι φως. Σαν να ξεφεύγει ένας άνθρωπος από το πρόσωπο του λιονταριού, και να πέφτει πάνω του η αρκούδα, και να μπαίνει γρήγορα στο σπίτι του και να στηρίζει τα χέρια του στον τοίχο, και να τον δαγκώνει φίδι. Δεν είναι σκοτάδι η ημέρα του Κυρίου και όχι φως; Και πυκνό σκοτάδι που δεν έχει καμία λάμψη;> Ενώ οι άγιοι προφήτες προανήγγειλαν σε αυτούς τα όσα επρόκειτο να συμβούν, και ότι θα περιπέσουν σε πικρές και ανίατες συμφορές, εκείνοι, έχοντας προσκολληθεί ασταμάτητα στα έργα της πλάνης, χλευάζοντας και αδιαφορώντας, άλλοτε μεν έλεγαν ότι οι προφητείες θα μετατεθούν στο μέλλον και σε μεταγενέστερους χρόνους, άλλοτε δε, όντας ολοκληρωτικά αμετανόητοι, αποτολμούσαν να πουν, σύμφωνα με τη φωνή του Ιερεμία: «Πού είναι ο λόγος του Κυρίου; Ας έλθει.»

Όμως δεν θα πέσει σύντριμμα στη γη, δηλαδή το γένος του Ιακώβ δεν θα πέσει με τέτοιο τρόπο ώστε να φτάσει σε ολοκληρωτική συντριβή, αλλά θα σωθεί κατά το μέρος που ελεήθηκε. Διότι, από τη μία, επέστρεψαν τότε μερικοί από την αιχμαλωσία, και σώθηκε επίσης και διά του Χριστού, επειδή πίστεψαν όχι λίγοι σε αριθμό από τους Ιουδαίους· θα σωθεί δε και στους έσχατους καιρούς το υπόλειμμα, αφού προηγουμένως έχει προσκληθεί το πλήθος των εθνών. Έπειτα, σαν να λέει κάποιος: «Αν σώζεται πάλι ο Ιακώβ, εναντίον ποιών στρέφονται οι απειλές;», απαντά εύστοχα και λέει ότι η οργή δεν θα είναι αδιάκριτη απλώς εναντίον όλων, ούτε βέβαια τα της οργής θα ενεργήσουν χωρίς διάκριση, αλλά μάλλον θα πλήξουν εκείνους που έχουν αμαρτήσει ανυπόφορα. Αυτό σημαίνει το: «Με ρομφαία θα πεθάνουν όλοι οι αμαρτωλοί του λαού μου, οι οποίοι λένε: Δεν θα μας πλησιάσουν, ούτε θα έρθουν πάνω μας τα κακά». Διότι μερικοί έφτασαν σε τέτοιο σημείο παραφροσύνης, ώστε να νομίζουν ότι οι άγιοι προφήτες ψεύδονται, και μάλιστα ισχυρίζονταν ότι δεν επρόκειτο να συμβεί τίποτα από όσα είχαν προαναγγελθεί. Αυτό θα το μαρτυρήσει και ο σοφός Ιερεμίας λέγοντας προς τον Θεό: «Ιδού, αυτοί μου λένε: Πού είναι ο λόγος του Κυρίου; Ας έρθει». Είναι λοιπόν διπλό το αμάρτημα αυτών που είχαν τέτοια διάθεση: διότι, από τη μία, παρόργιζαν τον Θεό με πολλούς τρόπους, και από την άλλη, νόμιζαν ότι η αλήθεια είναι ψέμα.

Σώσε με και θα σωθώ. Μόνο στον Θεό είναι δυνατόν να λεχθεί αυτό. Του Ωριγένη [σε άλλα: Του Χρυσοστόμου]. Τι άραγε να σημαίνει αυτό; Επειδή συνεχώς απειλούσε με δεινά, ενώ αυτοί δυσπιστούσαν στα λεγόμενα, χλευάζοντάς τον έλεγαν πάντοτε: «Ας έλθει». Αλλά εγώ, λέει, δεν απέκαμα, έστω και αν ονειδιζόμουν. *Εσύ γνωρίζεις τα όσα εκπορεύονται από τα χείλη μου ενώπιόν σου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΗ΄. Σήκω. Για ποιον λόγο τον κατεβάζει στο εργαστήριο του κεραμέα; Επειδή έλεγαν: «Πού είναι ο λόγος του Θεού; Ας έλθει», και επειδή νόμιζαν ότι αυτός δεν έχει δύναμη, τον κατεβάζει εκεί. Για ποιον λόγο λοιπόν υπήρξε ανάγκη και της οπτικής παρατήρησης;