Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 18:20

ΑΛΛΟ. «Διότι ένας είναι ο Θεός, ένας και ο μεσίτης Θεού και ανθρώπων, ο άνθρωπος Χριστός Ιησούς, που έδωσε τον εαυτό του ως αντίλυτρο υπέρ πάντων». Εάν ο Ιησούς Χριστός είναι μεσίτης Θεού και ανθρώπων, όχι με το να ενώνεται εκ φύσεως και κατ' ουσίαν με τον Θεό και με τους ανθρώπους, αλλά επειδή απλώς συμφιλιώνει και εισάγει σε φιλία εκείνα που είχαν αποστατήσει από τη μεταξύ τους κοινωνία, δηλαδή τον άνθρωπο και τον Θεό, τότε πώς ο Παύλος τον αποκαλεί «έναν»; Αφού και πολλοί άλλοι άγιοι αξιώθηκαν τέτοιας λειτουργίας, και πρώτος ο ίδιος (ο Παύλος), που αναφωνεί: «Σας παρακαλούμε στο όνομα του Χριστού, συμφιλιωθείτε με τον Θεό». Μεσίτης έγινε και ο μακάριος Μωυσής, όταν διακόνησε στους υιούς του Ισραήλ τον νόμο του Θεού. Μεσίτης υπήρξε και ο πάνσοφος Ιερεμίας, όταν έλεγε προς τον Θεό για εκείνους που κατάγονταν από τον Ισραήλ: «Θυμήσου ότι στάθηκα ενώπιόν σου για να μιλήσω υπέρ αυτών». Αλλά και καθένας από τους αγίους προφήτες διαπιστώνεται ότι έχει πράξει το ίδιο.

Εάν ανταποδίδονται κακά αντί αγαθών. Πολλή είναι η κακία, και υπερβολική η θηριωδία, και αποτελεί το έσχατο όριο της πονηρίας. Διότι, εάν έχουμε προσταχθεί να μην ανταποδίδουμε κακά αντί κακών, αλλά και αγαθά αντί κακών· και εάν εκείνος που δεν έχει δεχθεί κανένα αγαθό, όταν αδικεί, είναι άδικος, τότε εκείνος που συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο έπειτα από ευεργεσία, πού θα καταταχθεί;

Η κακία αυτών, λέγει, είναι παρά φύση, τα έργα της πονηρίας τους ξεπερνούν κάθε λογική. «Διότι συνεννοήθηκαν λόγια εναντίον της ψυχής μου, και μου απέκρυψαν την κόλασή τους». Δηλαδή, αποκρύπτοντας την τιμωρία, τον πλησίαζαν ως φίλοι. Μερικοί βέβαια ισχυρίστηκαν ότι του έστειλαν κάποια γυναίκα· αυτό όμως είναι αβάσιμο, διότι ο προφήτης δεν θα το είχε αποσιωπήσει.

«Καταραμένος ο άνθρωπος ο οποίος…». Τι λες; Γιατί καταριέσαι κι εκείνον τον άνδρα; Δεν έλεγες εσύ ο ίδιος πριν από λίγο: «Ανταποδίδετε κακό αντί για καλό;» Και εσύ, αντί για χαρμόσυνες ειδήσεις, έπραξες αυτό, και τον κατηγορείς επειδή δεν σε σκότωσε; Πώς λοιπόν παραπονιέσαι που οι Ιουδαίοι θέλουν να σε θανατώσουν; Διότι, αν το να πεθάνεις τότε ήταν καλό, πόσο μάλλον είναι μετά από τέτοια εμπειρία. Πώς λοιπόν δεν το θέλεις; Βλέπεις ότι ο θρήνος δεν εμπεριέχει καμία απολύτως λογική; Διότι ο θρήνος ευθύνεται για αυτά τα λόγια, και μάλιστα καθώς εκφέρεται από μια ταραγμένη ψυχή, η οποία δεν έχει σκεφτεί καθόλου, παρά ζητά ένα και μόνο πράγμα: να αποβάλει το βάρος.

Επειδή όμως, εγκαταλείποντας εκείνον τον βίο πρόωρα, ενεπλάκη στα πράγματα του πολέμου, παραβλέπω μεν τον φθόνο των αδελφών του, αν και αυτό είναι εξαιρετικά βαρύ· αλλά αφού κατόρθωσε εκείνη τη λαμπρή νίκη, αναλαμβάνοντας τη θαυμαστή μονομαχία, βρήκε ως εχθρό σφοδρότερο από τον ηττημένο Γολιάθ τον ευεργετηθέντα Σαούλ. Διότι δεν παρατασσόταν εναντίον του φανερά, αλλά, φορώντας το προσωπείο εκείνων που τον αγαπούν, και υποκρινόμενος αυτόν που τον τιμά και τον φροντίζει, με αυτόν τον τρόπο του προξενούσε τα δεινά των εχθρών. Το πόσο μεγάλο κακό είναι το να λαμβάνει κανείς κακά αντί για αγαθά, άκουσέ το από τον μακάριο προφήτη που θρηνεί συνεχώς, δυσανασχετεί και λέει: «Ανταποδίδονται σε εμένα κακά αντί για αγαθά». Μάλιστα, ακόμη και αν δεν υπήρχε κανένα άλλο δεινό, αυτό από μόνο του είναι πρόξενος μεγάλης αθυμίας, το να θεωρείται δηλαδή ύποπτος ο στρατηγός από τον βασιλιά και να τον βλέπει εκείνος με δυσαρέσκεια. Και τι λέγω για στρατηγό απέναντι σε βασιλιά; Διότι, ακόμη και αν εμείς πάθουμε αυτό από τους υπηρέτες μας, δυσανασχετούμε· όταν όμως εξυφαίνονται και επιβουλές εναντίον της ζωής εκείνου που μισείται, ποιος βίος θα μπορούσε να είναι πιο πικρός από αυτόν; Αλλά παρ' όλα αυτά τα υπέμενε και τα ανεχόταν όλα, και συναναστρεφόταν με εκείνον που έτρεφε φονικές διαθέσεις εναντίον του, και διηύθυνε ως στρατηγός τους πολέμους του.

Αυτό σου ζητεί ο Κύριος, με το να είναι χρηστός μαζί σου, με το να σε περιμένει στην εξομολόγηση και με το να σου συγχωρεί τις αμαρτίες σου· δηλαδή, ζητεί να μάθεις από αυτόν να είσαι και εσύ χρηστός. Πώς λοιπόν δεν φοβάσαι μήπως τον παροργίσεις, εάν διαστρέψεις κατ' αυτόν τον τρόπο τον σκοπό του; Πώς εσύ θέλεις να γίνεσαι τόσο κακός και παράνομος με τον Θεό, σε καιρό που ο Θεός είναι τόσο αγαθός και γλυκύς μαζί σου; «Ανταποδίδονται αντί αγαθών κακά;». Έτσι ανταποδίδεις εσύ τις ευεργεσίες του Θεού σου; Έτσι μεταχειρίζεσαι την αγαθότητα του Θεού και τη χάρη της εξομολογήσεως, ως όργανο για να αμαρτάνεις και να υβρίζεις τον Θεό;