Μνήσθητι, Κύριε. Καίτοι ταύτης μεῖζον τί γένοιτ᾽ ἂν τῆς εὐεργεσίας, ἢ τὸν Θεὸν ἐκπεπολεμωμένον ἐθελῆσαι καταλλάξαι αὐτούς; ἀλλ᾽ οὐκ ἠθέλησαν. Διὰ τοῦτο δὸς τοὺς υἱοὺς αὐτῶν. Εἶτα κατεύχεται αὐτῶν ἀράς τινας χαλεπάς· τοὺς γὰρ τοιούτους κἂν ἀναιρεθῆναι ἐχρῆν, πολλάκις ἐπιβουλευθεὶς οὐκ ἀπέστη, καὶ οὐδὲν πλέον ἐγένετο.
Μετάφραση
Θυμήσου, Κύριε. Μολονότι, ποια ευεργεσία θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη από αυτήν, από το να θελήσει δηλαδή να τους συμφιλιώσει με τον Θεό, τον οποίο είχαν καταστήσει εχθρό τους; Αλλά εκείνοι δεν θέλησαν. Γι' αυτό, παράδωσε τους γιους τους. Έπειτα εκφράζει εναντίον τους κάποιες σκληρές κατάρες· διότι τέτοιου είδους ανθρώπους έπρεπε ακόμη και να τους θανατώσουν, αφού, μολονότι ο προφήτης δέχθηκε πολλές φορές τις επιβουλές τους, δεν απομακρύνθηκε, και παρ' όλα αυτά δεν επιτεύχθηκε τίποτα περισσότερο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες