Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 2:25

Απόστρεψε το πόδι σου από τραχύ δρόμο. Πώς πάλι προτρέπεις; Πώς πάλι συμβουλεύεις, εφόσον έχει κηλιδωθεί; Τραχείς δρόμους ονομάζει τα είδωλα, και αναφέρει τη δίψα δείχνοντας ότι η πράξη αυτή δεν προσφέρει καμία ηδονή. Διότι ποια ηδονή υπάρχει στο να θυσιάζουν γιους και κόρες; Και τι είναι σκληρότερο από αυτά τα προστάγματα; Και ποια ηδονή υπάρχει στο να πορνεύουν οι γυναίκες τους και να μοιχεύουν;

Ποιος δεν θα απέφευγε έναν τραχύ δρόμο; Ποιος δεν θα απομακρυνόταν από τη δίψα; Αυτή, όμως, ούτε καν μετά την παραίνεση των λόγων δεν υποχωρεί. Τι σημαίνει το «θα δείξω ανδρεία»; Σημαίνει ότι θα επιμείνω στη φιλονικία. Βλέπεις ότι το προηγούμενο χωρίο, δηλαδή το «Εάν πλυθείς με νίτρο και χρησιμοποιήσεις άφθονο καθαριστικό βότανο», δεν το λέει για εκείνους που αποστρέφονται τη μετάνοια, αλλά επειδή ζητά τη γνήσια επιστροφή από τα αμαρτήματα; Επειδή, λοιπόν, είπε πιο πάνω: «Πλάτυνε τους δρόμους της προς τα ύδατα της ερήμου», της απευθύνει τώρα την παραίνεση να μην κοπιάζει για τη λατρεία των ειδώλων καταφεύγοντας στα όρη, ούτε να επιθυμεί εκείνα τα μάταια πράγματα.

Διότι αυτό φανερώνει η φράση: «Τον φάρυγγά σου από τη δίψα». Σύμφωνα βέβαια με το εβραϊκό κείμενο, έχει ως εξής: «Απότρεψε το πόδι σου από το να περπατά ανυπόδητο, και τη φωνή σου από τον κλαυθμό». Δηλαδή, άλλαξε τη στάση σου, ώστε να μη γίνεις αιχμάλωτη και να πενθείς για τα κακά που σε βρήκαν· ωστόσο, και στα δύο κείμενα διασώζεται η ίδια ακριβώς έννοια. Διότι το μεν εβραϊκό κείμενο ανέφερε τις συνέπειες της ασέβειας, ενώ το ελληνικό την αιτία των κακών. Αυτή όμως είπε: «Θα φανώ ανδρεία». Δηλαδή, δεν θέλω, αρκούμαι στον εαυτό μου.