Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 2:30

Μάχαιρα κατέφαγε τους προφήτες σας. Τους προφήτες. Αλλά δεν έπρεπε να τιμωρηθούν τα παιδιά, παρά εκείνοι που εξαπατούσαν, και αυτό έπραξε, λέγει, και όχι απλώς, ούτε με κοινό θάνατο· ώστε να μην το αποδώσει κανείς στη φύση, αλλά για να μάθουν ότι η οργή προήλθε από τον Θεό. Ούτε ευεργετούμενοι αναγνωρίσατε τον ευεργέτη, ούτε παιδαγωγούμενοι απομακρυνθήκατε από την ασέβεια. Εγώ όμως παρέδωσα σε σφαγή και τους υπαιτίους της πλάνης.

Διότι, λέει, η μάχαιρα κατέφαγε. Επειδή άλλους μεν παρέδωσε σε σφαγή ο προφήτης Ηλίας, άλλους δε ο βασιλιάς Ιηού, και άλλους ο ευσεβής βασιλιάς Ιωσίας. Μήπως έγινα έρημος για τον Ισραήλ; Μήπως έρημος, δηλαδή μήπως υπήρξα άκαρπος. Διότι, αν ήμουν άκαρπος, θα έπρεπε αυτοί να αποχωρήσουν. Ούτε και σε αυτή την περίπτωση όμως, διότι δεν πρέπει κανείς να υπηρετεί τον Θεό για μισθό.

Μακάρια είναι η φύση που χαίρεται με τα πάντα και δεν δυσαρεστείται με τίποτα απολύτως, αλλά ευαρεστείται με όσα συμβαίνουν, θεωρώντας ότι γίνονται καλά και προς το συμφέρον. ΤΙΤΛΟΣ ΛΔ΄. — Περί της παιδαγωγίας του Θεού, και περί αυτών που δεν την δέχονται· και ότι όσοι δεν συνετίζονται εδώ, παραπέμπονται στην αιώνια κόλαση. «Σας χτύπησα με αφορία, με ανεμοφθορά και με χαλάζι σε όλα τα έργα των χεριών σας, και δεν επιστρέψατε σε μένα, λέγει ο Κύριος». «Κύριε, τα μάτια σου αποβλέπουν στην πίστη. Τους μαστίγωσας, και δεν πόνεσαν. Τους αφάνισες, και δεν θέλησαν να επιστρέψουν». «Μάταια χτύπησα τα τέκνα σας, δεν δεχθήκατε την παιδαγωγία». Μην πράττεις, άνθρωπε, όσα τα ανόητα παιδιά, τα οποία, όταν επιπλήττονται από τους δασκάλους τους, σκίζουν τα βιβλία τους· και όταν ο πατέρας τους, για την ωφέλειά τους, αναβάλλει να τους δώσει τροφή, ξεσκίζουν τα ρούχα τους ή καταξεσκίζουν το πρόσωπο της μητέρας τους.