Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 20:18

Για ποιο λόγο εξήλθα γι' αυτό; Δεν προσεύχεται πλέον, λοιπόν, αλλά καταράται την αισχύνη και την αμαρτία· διότι υπάρχει αισχύνη που είναι δόξα και χάρη, και υπάρχει αισχύνη που βρίσκεται στην αμαρτία· διότι μεγάλα και κακά έργα απεργάζεται αυτό το πάθος. Βλέπεις ότι η κακία δεν αποτελεί ιδίωμα της φύσης; Διότι, διαφορετικά, κανείς δεν θα κατείχε ποτέ το αγαθό. Αυτό δε, εξ αρχής ενυπάρχει στην αισχύνη.

Προστάζεται ο Ιερεμίας, αφού λάβει ένα πήλινο αγγείο και στηλιτεύσει τα κακά του λαού, να συντρίψει το αγγείο ενώπιόν τους και να πει: Έτσι θα συντριβεί η Ιερουσαλήμ. Και αφού ρίφθηκε από τον Πασχώρ στο δεσμωτήριο, προφητεύει στον Πασχώρ τα κακά που πρόκειται να τον βρουν. Έπειτα αγανακτεί με εκείνους που τον χλευάζουν, προσεύχεται εναντίον τους και καταριέται την ημέρα της γεννήσεώς του. Ο βασιλιάς Σεδεκίας στέλνει απεσταλμένους για να μάθει από τον Ιερεμία εάν θα αποχωρήσει από αυτόν ο Ναβουχοδονόσορ. Εκείνος όμως απαντά ότι ο Θεός θα πολεμήσει τους Ιουδαίους και τον βασιλιά Σεδεκία.

«Γιατί βγήκα από τη μήτρα, για να βλέπω κόπους και πόνους, και να τελειώσουν με ντροπή οι ημέρες μου;» «Συντρίφθηκε η καρδιά μου μέσα μου, σείστηκαν όλα τα οστά μου· έγινα σαν άνθρωπος συντετριμμένος και σαν άνθρωπος καταβεβλημένος.» «Ο Ναβουχοδονόσορας, ο βασιλιάς της Βαβυλώνας, με κατέφαγε σαν δράκοντας· γέμισε την κοιλιά του από την τροφή μου. Με εξόρισαν οι συμφορές μου στη Βαβυλώνα.» «Η ψυχή που θλίβεται και η ψυχή που πεινά, θα αποδώσουν δόξα και δικαιοσύνη, Κύριε.» «Κανείς ας μην επιχαρεί για μένα τη χήρα που εγκαταλείφθηκα από πολλούς. Πηγαίνετε, τέκνα μου, πηγαίνετε· διότι εγώ εγκαταλείφθηκα έρημη. Απέκδυθηκα τη στολή της ειρήνης και ντύθηκα με τους σάκους της ικεσίας.» «Δες, Κύριε, την ταπείνωσή μου, διότι υπερηφανεύτηκε ο εχθρός. Δες, Κύριε, ότι θλίβομαι, και η καρδιά μου ταράχτηκε, και η καρδιά μου αναστράφηκε μέσα μου. Με χόρτασε πικρία, με μέθυσε με χολή, μου έσπασε τα δόντια με πέτρες. Με τάισε στάχτη· απώθησε την ψυχή μου μακριά από την ειρήνη.» «Μην παροξύνεις τον άνθρωπο που βρίσκεται σε ανέχεια. Μην ταράζεις περισσότερο την οργισμένη καρδιά.» «Μην περιγελάσεις άνθρωπο που βρίσκεται σε πικρία ψυχής· διότι υπάρχει Εκείνος που ταπεινώνει και που ανυψώνει.» «Η κακουχία μιας ώρας φέρνει λήθη της απόλαυσης.» «Καλύτερος είναι ο θάνατος παρά μια πικρή ζωή, ή μια μόνιμη αρρώστια. Μην παραδώσεις την ψυχή σου στη λύπη, και απομάκρυνε τη λύπη μακριά από εσένα. Διότι πολλούς κατέστρεψε η λύπη, και δεν υπάρχει καμία ωφέλεια σε αυτήν.» «

Αλλά αυτά μεν ο Λόγος και ο νόμος και το μέγα μυστήριο του Χριστού, όμως το καθένα είναι ισχυρό στα δικά του, και εξαιτίας αυτού για μένα και ο τρόπος ζωής συμμετέχει στην κοσμική φύση και δεν γαληνεύει ακόμη, ούτε έχει γίνει ένα, με την επικράτηση του ανώτερου. Γι' αυτόν τον λόγο και καταριέμαι την ημέρα κατά την οποία γεννήθηκα, τη γέννηση που προέρχεται οπωσδήποτε από την αμαρτία και καταλήγει στην αμαρτία και γίνεται μέσα σε αμαρτίες, και θρηνώ τη μητέρα μου που με γέννησε. Διότι για ποιον λόγο με έφερε αντιμέτωπο με κόπους και πόνους; Και για ποιον λόγο με διατήρησε στη ζωή μέχρι αυτόν τον καιρό; Για να βλέπω πλούσια κακία μέσα σε φτωχά σκεύη και τον πύργο της Χαλάνης να οικοδομείται όχι πια από εκείνους τους γίγαντες, των οποίων και το μέγεθος του σώματος και το φρόνημα ξεπερνούσαν τα σύννεφα, αλλά από νεαρούς, ατελείς μεν στην ηλικία, τέλειους όμως στην κακία, και οι οποίοι είναι πυγμαίοι στο σώμα, αλλά κολοσσιαίοι στην πονηριά, και ενώ φαίνονται νεαροί, είναι παλαιοί στην πανουργία, και ενώ διδάσκονται τα της τέχνης, είναι διδάσκαλοι της κακοτεχνίας; Τους οποίους ακόμη κι αν τους ποτίσεις γάλα, είναι σαν να τους πότισες δηλητήριο ασπίδων· κι αν τους ταΐσεις μέλι, είναι πικρό αυτό που τρώνε· διότι δεν θα προσαρμοστούν σε αυτά που τους δίνεις, αλλά θα φέρουν στα δικά τους μέτρα αυτά που λαμβάνουν, ή θα λοιδορήσουν εκείνους που τους τα προσφέρουν.