Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 23:6

Μία δε αρχή, κατά πάντων και επί πάντων, τέθηκε, ο Χριστός, και ανεβήκαμε από τη γη, δηλαδή, διδαχθήκαμε να φρονούμε τα άνω. Διότι «μεγάλη είναι αληθινά η ημέρα του Ιεζραέλ», δηλαδή της σποράς του Θεού, ήτοι του Υιού. Αυτήν δε την ημέρα μάς υπενθύμισε και ο θεσπέσιος Δαβίδ λέγοντας: «Αυτή είναι η ημέρα την οποία εποίησε ο Κύριος, ας αγαλλιαστούμε και ας ευφρανθούμε κατ' αυτήν.» Και επιπροσθέτως ο σοφότατος Παύλος μάς λέει: «Ιδού τώρα καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού τώρα ημέρα σωτηρίας», κατά την οποία προφανώς και σωθήκαμε, καθώς ο Χριστός μάς καλεί σε αυτό. Όπως άλλωστε έχει πει ο σοφός μαθητής: «Δεν υπάρχει άλλο όνομα κάτω από τον ουρανό, το οποίο να έχει δοθεί στους ανθρώπους, μέσω του οποίου πρέπει εμείς να σωθούμε.» Θα πληροφορηθείς δε και τον Ιερεμία να λέει με σαφήνεια: «Ιδού, έρχονται ημέρες, λέγει ο Κύριος, και θα αναστήσω στον Δαβίδ ανατολή δίκαιη· θα βασιλεύσει ως βασιλιάς και θα δείξει σύνεση, και θα εφαρμόσει κρίση και δικαιοσύνη πάνω στη γη. Κατά τις ημέρες του θα σωθεί ο Ιούδας, και ο Ισραήλ θα κατοικήσει με ασφάλεια.»

«Και αυτό είναι το όνομά του, με το οποίο θα τον ονομάσει ο Κύριος: Ιωσεδέκ, μέσα στα προφητικά βιβλία.» Διότι βασίλευσε εφ' ημών ως δίκαιος βασιλιάς ο Χριστός, απέδωσε κρίση και δικαιοσύνη, απαλλάσσοντας από τις αμαρτίες τους πλανημένους, και καταδικάζοντας τον εχθρό που πλεονέκτησε εις βάρος μας, τον Σατανά. Το δε όνομά του είναι Ιωσεδέκ, δηλαδή δικαιοσύνη του Θεού. «Διότι δικαιωθήκαμε εν αυτώ, και όχι εξαιτίας έργων δικαιοσύνης τα οποία πράξαμε εμείς, αλλά σύμφωνα με το άφθονο έλεός του.» Γι' αυτό λοιπόν έλεγε και ο Θεός και Πατέρας: «Πλησιάζει ταχέως η δικαιοσύνη μου, και το έλεός μου θα αποκαλυφθεί.» Διότι ο Χριστός έγινε για εμάς έλεος και δικαιοσύνη από τον Θεό και Πατέρα, τον οποίο ακριβώς με αυτό το όνομα αποκαλούσε και ο λαμπρός χορός των αγίων. Διότι ο μακάριος Σαμουήλ, ο ξακουστός μεταξύ των προφητών, μιλούσε στους Ισραηλίτες, λέγοντας: «Και ιδού, εγώ πορεύτηκα ενώπιόν σας από τη νεότητά μου έως αυτήν την ημέρα. Ιδού εγώ, καταθέστε εναντίον μου ενώπιον του Κυρίου και ενώπιον του Χριστού του.» Και πάλι: «Μάρτυρας ανάμεσά σας είναι ο Κύριος, και μάρτυρας είναι ο Χριστός του τη σημερινή ημέρα, ότι δεν βρήκατε στα χέρια μου τίποτα.» Ακόμη πιο ξεκάθαρα και ο μακάριος Δαβίδ σχεδόν ευθέως κατηγορεί την παραφροσύνη των Ιουδαίων και το αχαλίνωτο θράσος τους κατά του Χριστού, καθώς και τη ματαιότητα των σκέψεών τους και την παιδαριώδη ανοησία των συλλογισμών τους, λέγοντας: «Γιατί φρύαξαν τα έθνη και οι λαοί μελέτησαν μάταια πράγματα;»

Και ο Ιερεμίας λέγει: Πνεύμα προ του προσώπου μας είναι ο Χριστός Κύριος. Και πάλι: Θυμήσου με, Κύριε, και επισκέψου με· και αθώωσέ με από αυτούς που με καταδιώκουν. Και πάλι: Ιδού, έρχονται ημέρες, λέγει ο Κύριος, έρχονται, και θα αναδείξω στον Δαβίδ δίκαιη ανατολή, και θα βασιλεύσει βασιλιάς, και θα κυβερνήσει με σύνεση, και θα εφαρμόσει κρίση και δικαιοσύνη επί της γης· στις ημέρες του θα σωθεί ο Ιούδας και ο Ισραήλ θα κατοικήσει έχοντας εμπιστοσύνη σε αυτόν· και αυτό είναι το όνομά του, με το οποίο θα τον καλέσει ο Ιωσεδέκ, και αυτός συγκαταλέγεται στους προφήτες.

Ψ. Του ιδίου. ΛΣΤ΄. Ιδού, έρχονται ημέρες, λέει ο Κύριος, και θα αναστήσω στον Δαβίδ δίκαιη ανατολή, και θα βασιλεύσει βασιλιάς, ο οποίος θα ενεργήσει με σύνεση, και θα εφαρμόσει κρίση και δικαιοσύνη πάνω στη γη. Στις ημέρες του θα σωθεί και ο Ιούδας, και ο Ισραήλ θα κατασκηνώσει με ασφάλεια, και αυτό είναι το όνομα με το οποίο θα τους καλέσει ο Κύριος: Ιωσεδέκ, μεταξύ των προφητών.

Διότι, όπως δεν είναι δυνατόν να ερμηνευθούν αυτά διαφορετικά παρά μόνο μέσω αλληγορικής αποδόσεως, με τον ίδιο τρόπο έπεται ότι πρέπει να εκλαμβάνονται και τα σχετικά με τα ζώα που ονομάζονται κατά τόπους. 〈θ΄.〉 〈Από τον Ιερεμία〉. «Ιδού, έρχονται ημέρες, λέγει ο Κύριος, και θα αναστήσω στον Δαβίδ δίκαιη ανατολή, και θα βασιλεύσει βασιλιάς και θα επιδείξει σύνεση και θα επιτελέσει κρίση και δικαιοσύνη πάνω στη γη. Στις ημέρες του θα σωθεί ο Ιούδας, και ο Ισραήλ θα κατοικήσει με ασφάλεια, και αυτό είναι το όνομα με το οποίο θα τον καλέσει ο Κύριος: Ιωσεδεκείμ στους προφήτες». «Εκείνη την ημέρα, είπε ο Κύριος, θα συντρίψω τον ζυγό από τον τράχηλό τους, και θα διαρρήξω τα δεσμά τους, και δεν θα υπηρετούν πλέον άλλους θεούς, αλλά θα υπηρετούν τον Κύριο τον Θεό τους, και θα αναστήσω σε αυτούς τον Δαβίδ τον βασιλιά τους».

Ο δε «Ιούδας» που πρόκειται να σωθεί και ο «Ισραήλ» «κατά τις ημέρες του» είναι όλοι εκείνοι από τον λαό της περιτομής που προσήλθαν στη θεοσέβεια μέσω αυτού, δηλαδή οι απόστολοί του, οι μαθητές και οι ευαγγελιστές, ή και όλοι όσοι διατηρούν μέσα τους «τον εν κρυπτώ Ιουδαίο» και τον αληθινό Ισραήλ, αυτόν που με τη διάνοια «βλέπει τον Θεό» («διότι δεν είναι Ιουδαίος εκείνος που είναι εξωτερικά», λέει ο απόστολος, «ούτε περιτομή είναι αυτή που φαίνεται εξωτερικά στη σάρκα, αλλά εκείνος που είναι Ιουδαίος εσωτερικά, και η περιτομή της καρδιάς, κατά το πνεύμα και όχι κατά το γράμμα, του οποίου ο έπαινος δεν προέρχεται από τους ανθρώπους αλλά από τον Θεό»). Αυτούς, λοιπόν, που μέσω της κλήσης του Χριστού φέρουν «τον εν κρυπτώ Ιουδαίο» και τον αληθινό Ισραήλ, λέει ότι θα ονομαστούν με διαφορετικό όνομα, όχι με αυτό του Ιουδαίου ούτε με του Ισραήλ, αλλά με κάποιο ξένο προς αυτά. Διότι, λέει, «αυτό είναι το όνομα με το οποίο θα τους καλέσει ο Κύριος: Ιωσεδεκείμ», το οποίο ερμηνεύεται «οι δίκαιοι του Θεού». Εφιστώ δε την προσοχή μήπως το όνομα έχει παραχθεί από το Ιωσουέ· διότι Ιωσεδεκείμ έχουν ονομαστεί από τον Θεό οι μαθητές του Ιησού, οι οποίοι από τους ανθρώπους προσαγορεύονται με πιο ελληνικό τρόπο βάσει της επωνυμίας του Χριστού (δηλαδή Χριστιανοί), αλλά σύμφωνα με τη γλώσσα των Εβραίων και στα κείμενα των προφητών ονομάζονται από το όνομα του Ιησού, ως σεσωσμένοι μέσω αυτού, Ιωσεδεκείμ. Γι' αυτό έχει λεχθεί: «και αυτό είναι το όνομα με το οποίο θα τους καλέσει ο Κύριος, Ιωσεδεκείμ στους προφήτες». Αυτός, λοιπόν, που μέλλει, λέει, μέσω του προφητευόμενου...

Ο λαός, όντας πνευματικά ο Ιούδας και ο Ισραήλ, θα ονομαστεί από τον Ιωσουέ Ιωσεδεκείμ. Και με αυτήν ακριβώς την προσωνυμία, λέγει, θα αποκαλούνται όχι από τους ανθρώπους, αλλά από τον ίδιο τον Θεό και από τους προφήτες Του. Διότι πρόσεξε επιμελώς τον λόγο που λέγει: «και αυτό είναι το όνομα με το οποίο θα τους καλέσει ο Κύριος, Ιωσεδεκείμ στους προφήτες». Μεταφράζεται δε το όνομα αυτό, όπως είπα, στην ελληνική γλώσσα ως «οι δίκαιοι του Θεού». Καθώς λοιπόν αυτοί θα σωθούν κατ' αυτόν τον τρόπο, ο Θεός υπόσχεται ότι θα συντρίψει τον παλαιό και βαρύ ζυγό των πικρών δαιμόνων και θα διαρρήξει τα δεσμά των ασεβημάτων με τα οποία προηγουμένως κρατούνταν δέσμιοι, ώστε να μην δουλεύουν πλέον σε ξένους θεούς, αλλά να καρποφορούν ευάρεστα μόνο σε Αυτόν. Παράβαλε προς αυτά το λόγιο του δεύτερου ψαλμού, το οποίο αναφέρεται στην παρουσία του Χριστού και στην κλήση των εθνών: «ας διαρρήξουμε τα δεσμά τους, και ας απορρίψουμε από εμάς τον ζυγό τους». Με το οποίο θεωρώ ότι είναι συγγενές το προκείμενο χωρίο που λέγει: «εκείνη την ημέρα, είπε ο Κύριος, θα συντρίψω τον ζυγό από τον τράχηλό τους και θα διαρρήξω τα δεσμά τους, και δεν θα υπηρετούν πλέον ξένους θεούς, αλλά θα υπηρετούν τον Κύριο τον Θεό τους».

Και αυτό είναι το όνομά του, με το οποίο θα τον καλέσει ο Κύριος: Ιωσεδέκ. Στους προφήτες το όνομα Ιωσεδέκ ερμηνεύεται ως άρχοντας της δικαιοσύνης μας, για να δηλώσει ότι, όπως οι προφήτες ομιλούν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, έτσι και αυτός, αφού αναδειχθεί δίκαιος, θα οδηγήσει τον λαό στη δικαιοσύνη.