Καὶ ἀνοικοδομήσω. Ὁρᾷς ὅτι τὸ, οὐ μὴ, οὐκ εἰς διηνεκές ἐστι; καὶ γὰρ καθεῖλεν αὐτούς. Καὶ δώσω αὐτοῖς καρδίαν. Εἰ τοίνυν σὺ δίδως τὴν καρδίαν, τίνος ἕνεκεν οὐκ ἔδωκας πρότερον; οὔτε γὰρ ἦσαν τότε δεκτοὶ πρὸ τῶν τιμωριῶν καὶ τῆς διορθώσεως. Ὅρα τὸ μέγιστον τῶν ἀγαθῶν τοῦτο· καὶ τὴν αἰτίαν λέγει, ὅτι ἐπιστραφήσονται· ἀλλὰ ἡ εἰκὼν οὐκ ἀφίησιν. Οὐ γὰρ ἔστι τὰ ἅπαξ διαφθαρέντα ἐπανελθεῖν, καὶ γενέσθαι καλά. Ἀλλὰ τὰ μὲν καλὰ, φησὶ, μένει· τὰ δὲ μὴ καλὰ, οὐκέτι. Ἀλλ᾽ οὐκ ἐπὶ τῆς φύσεως, ἀλλ᾽ ἐπὶ τῆς προαιρέσεως εἴληπται. Περὶ γὰρ τὴν ποιότητα ἡ διαφορὰ, οὐ περὶ τὴν οὐσίαν. Εἰ δὲ λέγεις· Τίνος οὖν ἕνεκεν οὐχὶ καὶ τούτοις δίδωσιν ἐπαγγελίας χρηστάς;
Μετάφραση
Και θα ανοικοδομήσω. Βλέπεις ότι το «ου μη» δεν ισχύει στο διηνεκές; Διότι βεβαίως τους κατεδάφισε. Και θα τους δώσω καρδιά. Εάν λοιπόν εσύ δίνεις την καρδιά, για ποιον λόγο δεν την έδωσες πρωτύτερα; Διότι δεν ήταν τότε δεκτικοί, πριν από τις τιμωρίες και τη διόρθωση. Δες αυτό το μέγιστο των αγαθών· και αναφέρει την αιτία, ότι δηλαδή θα επιστρέψουν· αλλά η εικόνα δεν το επιτρέπει. Διότι δεν είναι δυνατόν όσα άπαξ διεφθάρησαν να επανέλθουν και να γίνουν καλά. Αλλά τα μεν καλά, λέγει, παραμένουν· τα δε μη καλά, όχι πλέον. Όμως, αυτό δεν εκλαμβάνεται αναφορικά με τη φύση, αλλά αναφορικά με την προαίρεση. Διότι η διαφορά αφορά την ποιότητα, και όχι την ουσία. Εάν όμως πεις: Για ποιον λόγο λοιπόν δεν δίνει και σε αυτούς αγαθές υποσχέσεις;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες