Ὁ δὲ Ἑβραῖος εἰς κοιλότητας ἑρμηνεύει. Θωὸν γάρ ἐστιν ἡ κοιλότης, ὅπερ θῆνας ἡρμήνευσεν εἰς τὸν Ἑλληνικόν. Ἐπὶ τὸ αὐτὸ, ὡς λέοντες ἐρεύξονται οἱ νεανίσκοι αὐτῶν. Τινὲς μὲν ἐπὶ τῶν πληττομένων αὐτὸ ἔλαβον τῶν Βαβυλωνίων, ὡσανεὶ ἀναβοώντων ἀπὸ τῆς πληγῆς ἐξάκουστον, καθάπερ λέων βρύχων. Ἄμεινον δὲ ἐπὶ τῶν Μήδων αὐτὸ λαβεῖν, ὡς φοβερῶν αὐτῶν ὄντων, τῷ τοῦ λέοντος παραδείγματι εἴωθε χρῆσθαι ἡ θεία Γραφή. *Πῶς ἑάλω Σισόχ;
Μετάφραση
Ο δε Εβραίος το ερμηνεύει ως κοιλότητες. Διότι «θωόν» είναι η κοιλότητα, το οποίο στην ελληνική αποδόθηκε ως «θίνας». «Όλοι μαζί, ως λέοντες θα βρυχηθούν οι νεανίσκοι αυτών». Ορισμένοι μεν το εξέλαβαν αυτό ως αναφερόμενο στους Βαβυλωνίους που πλήττονταν, σαν να αναβοούσαν δυνατά από την πληγή, ακριβώς όπως ένας λέοντας που βρυχάται. Είναι όμως ορθότερο να το εκλάβουμε για τους Μήδους, επειδή ήταν φοβεροί, καθώς η θεία Γραφή συνηθίζει να χρησιμοποιεί το παράδειγμα του λέοντος. *Πώς αλώθηκε η Σισόχ;*
Περισσότερα
Λεπτομέρειες