Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 28:50

Επομένως, καθώς έχει ήδη συγκεντρωθεί πλήθος από τα έθνη και προσκυνά τον Χριστό, λέει: «Σήκωσε τα μάτια σου ολόγυρα», δηλαδή, παρατήρησε ολόκληρη την οικουμένη, και από κάθε μέρος της θα δεις τα τέκνα σου να τρέχουν προς εσένα, και θα έρθουν αν και κάποτε βρίσκονταν μακριά, μακριά όμως όχι τοπικά, αλλά ως προς το φρόνημα και τη διάθεση του νου. Γι' αυτό, άλλωστε, είπε κάποιος από τους αγίους προφήτες σε εκείνους που είχαν απομακρυνθεί από τη γνώση του κατά φύση και αληθινού Θεού: «Θυμηθείτε τον Κύριο εσείς που βρίσκεστε μακριά, και ας αναβεί η Ιερουσαλήμ στην καρδιά σας». Έγραψε επίσης και ο πάνσοφος Παύλος για τον Χριστό, ότι: «Ερχόμενος ευαγγελίστηκε την ειρήνη σε όσους βρίσκονταν μακριά, και σε όσους βρίσκονταν κοντά». Και γράφει σε αυτούς που προέρχονται από τα έθνη: «Να θυμάστε εσείς τα έθνη, που ονομάζεστε ακροβυστία από τη λεγόμενη περιτομή που γίνεται με τα χέρια στη σάρκα, ότι κατά τον καιρό εκείνο ήσασταν χωρίς Χριστό, αποξενωμένοι από την ελπίδα του Ισραήλ, και ξένοι προς τις διαθήκες της επαγγελίας, χωρίς να έχετε ελπίδα, και όντας άθεοι μέσα στον κόσμο, ενώ τώρα εσείς που κάποτε ήσασταν μακριά, ήρθατε κοντά μέσω του αίματος του Χριστού». Διότι εκείνοι που αγνοούν παντελώς τον κατά φύση και αληθινό Θεό, λέγεται ότι βρίσκονται μακριά, και βρίσκονται, ως προς τη διάθεση και το φρόνημα, όπως προείπα.

Και βέβαια ο θεσπέσιος Παύλος σε αυτούς που μέσω αυτού κλήθηκαν στην επίγνωση του Χριστού απευθυνόταν λέγοντας: «Τώρα όμως εσείς που κάποτε ήσασταν μακριά, βρεθήκατε κοντά». Θα έρθουν, λοιπόν, αφού θυμηθούν τον Θεό. Και κάτι τέτοιο μας υπονοεί ο μακάριος προφήτης Ιερεμίας λέγοντας προς τον Ισραήλ: «Εσείς από μακριά θυμηθείτε τον Κύριο, και η Ιερουσαλήμ ας ανέβει στην καρδιά σας». Αν δε πράγματι θυμηθούν πλήρως τον κατά φύσιν Θεό, τότε ακριβώς θα προχωρήσουν σε τέτοιο σημείο πνευματικής ευρωστίας, ώστε να γίνουν και πατέρες τέκνων, και να αναθρέψουν τα ίδια τους τα τέκνα με λόγια ευσέβειας, και να σεμνύνονται γι' αυτό ακριβώς. Γράφει δε κάπου και ο θεσπέσιος Παύλος σε αυτούς που ανατράφηκαν από αυτόν και έχουν ανέλθει στο επίπεδο του τέλειου άνδρα, και έχουν φτάσει στο μέτρο της ηλικίας της εν Χριστώ, άλλοτε μεν: «Χαρά και στέφανός μου», και άλλοτε πάλι: «Μα την καύχηση για εσάς, αδελφοί, την οποία έχω εν Χριστώ Ιησού». «Διότι στέφανος των γερόντων είναι τα τέκνα των τέκνων», σύμφωνα με το γεγραμμένο, «καύχημα δε των τέκνων οι πατέρες τους». <Και θα τους επιστρέψω από τη γη της Αιγύπτου και θα τους δεχθώ από τους Ασσυρίους, και θα τους εισαγάγω στη Γαλααδίτιδα και στον Λίβανο, και δεν θα υπολειφθεί ούτε ένας από αυτούς.> Όταν ο Ναβουχοδονόσορ κατέστρεψε κατά κράτος την Ιουδαία, και πυρπολήθηκε ο θείος ναός, καθώς και αυτή η Ιερουσαλήμ, τότε ολόκληρος ο Ισραήλ περιέπεσε σε ταλαιπωρία.

Γι' αυτό και σε τέτοιους ανθρώπους ο μακάριος Απόστολος, φανερώνοντας τον ωφέλιμο δρόμο, λέει: «Η νύχτα προχώρησε, η δε ημέρα πλησίασε· ας περιπατήσουμε με ευσχημοσύνη σαν να είναι ημέρα», ώστε, φωταγωγούμενοι από τις άσβεστες λαμπάδες του Σωτήρα, να καταλήξουμε στην άνω Ιερουσαλήμ, συζώντας στον ουρανό μαζί με τους αγνούς χορούς των αγγέλων. Ο μακάριος Δαβίδ, λοιπόν, συγκεντρώνοντάς μας σε μια καλή σύναξη, μας προτρέπει να ψάλουμε την επινίκια ωδή στον Χριστό, ο οποίος ήρθε για εμάς και διά του σταυρού κατήργησε το κεντρί του θανάτου, λέγοντας: «Ελάτε να αγαλλιάσουμε για τον Κύριο, να αλαλάξουμε για τον Θεό τον Σωτήρα μας». Διότι καλεί στον σωτήριο χορό όσους είναι προσηλωμένοι στους θείους νόμους και τους διδάσκει να συνάγονται σε μία και σύμφωνη γνώμη, ομολογώντας την πίστη στον Χριστό όχι με διχασμένες διάνοιες, ούτε με διαιρεμένο νου, «αλλά για να είμαστε σύμφωνοι, και να έχουμε το ίδιο φρόνημα, κατά τον Παύλο», ας διαφυλάττουμε ακλόνητη και βέβαιη την ομολογία μας σε Αυτόν. Διότι έτσι μας προστάζουν να ανεβαίνουμε πλέον στην πνευματική Ιερουσαλήμ της θείας και άφθαρτης πανηγύρεως· και καθώς αυτή μας παρακινεί να φτάσουμε γοργά στην ευσέβεια, ας ακούσουμε τα λόγια του προφήτη: «Εσείς που διασώζεστε από τη γη, πορευθείτε και μη σταματάτε, θυμηθείτε τον Κύριο εσείς που βρίσκεστε μακριά, και η Ιερουσαλήμ ας ανέβει στις καρδιές σας».

Και βεβαίως, σε όσους συνέβη να υποστούν αυτό, λέγεται μέσω προφητικής φωνής: «Θυμηθείτε, εσείς που βρίσκεστε μακριά από τον Κύριο, και η Ιερουσαλήμ ας έλθει στην καρδιά σας». Διότι έπρεπε, έπρεπε, όπως ακριβώς χύνεται το νερό πάνω στη φωτιά, έτσι να χύνεται πάνω στα κακά της λήθης η ανάμνηση των αγαθών· και μέσω των αντίθετων βοηθημάτων να εξαφανίζεται το κακό.