ΤΙΤΛ. ΙΒʹ. —Περὶ σπάνης καὶ ἀφορίας χρηστῶν ἀνδρῶν. «Σῶσόν με, Κύριε, ὅτι ἐκλέλοιπεν ὅσιος, ὅτι ὠλιγώθησαν.» «Κύριος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψεν ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων, τοῦ ἰδεῖν εἰ ἔστι συνιὼν, ἢ ἐκζητῶν τὸν Θεόν.» «Ὡς σταφυλὴν ἐν ἐρήμῳ εὗρον τὸν Ἰσραὴλ, καὶ ὡς σκοπὸν ἐν συκῇ πρώϊμον.» «Οἴμοι, ὅτι ἀπόλωλεν εὐλαβὴς ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ὁ κατορθῶν ἐν ἀνθρώποις οὐκ ἔστιν.» «Οὐκ ἔστι σοφία ἐν Θεμᾶν, ἀπώλετο βουλὴ ἐκ συνετῶν, ᾤχετο σοφία αὐτῶν, ἠπατήθη ὁ τόπος αὐτῶν.» Ἐσταλμένον καὶ σπάνιον τὸ ἀγαθόν.
Μετάφραση
ΤΙΤΛΟΣ ΙΒ΄. — Περί της σπανιότητος και της ελλείψεως χρηστών ανδρών. «Σώσε με, Κύριε, διότι εξέλιπε ο όσιος, διότι ολιγόστεψαν.» «Ο Κύριος έσκυψε από τον ουρανό επάνω στους υιούς των ανθρώπων, για να δει εάν υπάρχει κάποιος που να έχει σύνεση ή να αναζητά τον Θεό.» «Σαν σταφύλι στην έρημο βρήκα τον Ισραήλ, και σαν πρώιμο καρπό σε συκιά.» «Αλίμονό μου, διότι χάθηκε ο ευλαβής από τη γη, και αυτός που ενεργεί ορθά ανάμεσα στους ανθρώπους δεν υπάρχει.» «Δεν υπάρχει πλέον σοφία στη Θαιμάν, χάθηκε η βουλή από τους συνετούς, εξέλιπε η σοφία τους, εξαπατήθηκε ο τόπος τους.» Περιορισμένο και σπάνιο είναι το αγαθό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες