Πατερικὲς ἀναφορὲς ἀνὰ βιβλικὸ ἐδάφιο
3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας
καὶ νῦν βελτίους ποιήσατε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰ ἔργα ὑμῶν καὶ ἀκούσατε τῆς φωνῆς Κυρίου, καὶ παύσεται Κύριος ἀπὸ τῶν κακῶν, ὧν ἐλάλησεν ἐφ’ ὑμᾶς.Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου
1–3 από 3
Καὶ νῦν βελτίους ποιήσατε ὁδούς. Ὅρα πῶς [videtur superfluere πῶς] ἀντὶ ἀπολογουμένου, διδασκάλου λαβόντα τάξιν. Οὐ ζητεῖ ὅπως τὸν κίνδυνον διαφύγῃ, ἀλλ᾽ ὅπως ἐκείνους ἐξαρπάσῃ τῶν δεινῶν. Καὶ ἀκούσατε.
Και τώρα βελτιώστε τις οδούς σας. Δες πώς, αντί για απολογούμενος, έλαβε τη θέση του διδασκάλου. Δεν επιδιώκει πώς να διαφύγει τον κίνδυνο, αλλά πώς να διασώσει εκείνους από τα δεινά. Και ακούστε.
Λεπτομέρειες
Πλὴν γνῶθι τὴν ἀδικίαν σου, ὅτι εἰς Κύριον τὸν Θεόν σου ἠσέβησας.» «Πέρας λαλήσω ἐπὶ ἔθνος, ἢ ἐπὶ βασιλείαν, τοῦ ἐξᾶραι αὐτοὺς, καὶ τοῦ ἀπολλύειν. Καὶ ἐὰν ἐπιστρέψῃ τὸ ἔθνος ἐκεῖνο ἀπὸ τῶν κακῶν ὧν ἐλογισάμην τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς.» «Μὴ ἀφέλῃς ῥῆμα· ἴσως ἀκούσονται, καὶ ἀποστραφήσονται ἕκαστος ἐκ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς, καὶ παύσομαι περὶ τῶν κακῶν, ὧν ἐγὼ ἐντέλλομαι ποιῆσαι αὐτοῖς.» «Ἐπιστράφηθι πρός με, ἡ κατοικία τοῦ Ἰσραὴλ, λέγει Κύριος, καὶ οὐ στηριῶ τὸ πρόσωπόν μου ἐφ᾽ ὑμῶν, ὅτι ἐλεήμων ἐγώ εἰμι, λέγει Κύριος, καὶ οὐ μὴ μηνιῶ ὑμῖν εἰς τὸν αἰῶνα. Βελτίους ποιήσατε τὰς ὁδοὺς ἑαυτῶν, καὶ τὰ ἔργα ὑμῶν, καὶ ἀκούσατε τῆς φωνῆς Κυρίου, καὶ παύσει Κύριος τῶν κακῶν, ὧν ἐλάλησε πρὸς ὑμᾶς.» «Ἐὰν ἐπιστρέψῃ ὁ ἄνομος ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ, ὧν ἐποίησεν, καὶ φυλάξῃ πάσας τὰς ἐντολάς μου, καὶ ποιήσῃ δικαιοσύνην, καὶ ἔλεος, καὶ κρῖμα, αὑτὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐφύλαξεν. Καὶ εἶδεν καὶ ἀπέστρεψεν ἐκ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν αὐτοῦ, ὧν ἐποίησεν, ζωῇ ζήσεται, καὶ οὐ μὴ ἀποθάνῃ. Πάντα τὰ παραπτώματα αὐτοῦ οὐ μὴ μνησθήσεται, ἀλλ᾽ ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτοῦ ζήσεται. Μὴ θελήσει θέλω τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ, λέγει Κύριος, ὡς τὸ ἀποστρέψαι αὐτὸν ἐκ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς, καὶ ζῇν αὐτόν;» «Εὐέλπιδας ἐποίησας τοὺς υἱούς σου, ὅτι δίδως ἐπὶ ἁμαρτήμασι μετάνοιαν.» «Μὴ αἰσχυνθῇς ὁμολογῆσαι ἐφ᾽ ἁμαρτίαις σου.» «
Μόνο αναγνώρισε την ανομία σου, ότι ασέβησας απέναντι στον Κύριο τον Θεό σου.» «Άξαφνα θα μιλήσω εναντίον ενός έθνους ή εναντίον μιας βασιλείας, για να τους ξεριζώσω και να τους καταστρέψω. Και εάν επιστρέψει το έθνος εκείνο, θα μετανοήσω για τα δεινά που είχα σκεφτεί να τους επιφέρω.» «Μην παραλείψεις καμία λέξη· ίσως ακούσουν και αποστραφεί ο καθένας από την πονηρή του οδό, και τότε θα πάψω να επιφέρω τα δεινά, τα οποία εγώ διατάζω να τους κάνουν.» «Επίστρεψε σε εμένα, κατοικία του Ισραήλ, λέει ο Κύριος, και δεν θα στρέψω το πρόσωπό μου με οργή εναντίον σας, διότι εγώ είμαι ελεήμων, λέει ο Κύριος, και δεν θα οργίζομαι εναντίον σας αιώνια. Κάντε καλύτερους τους δρόμους σας και τα έργα σας, και ακούστε τη φωνή του Κυρίου, και ο Κύριος θα παύσει τα δεινά για τα οποία σας μίλησε.» «Εάν ο άνομος επιστρέψει από όλες τις ανομίες του που διέπραξε, και τηρήσει όλες τις εντολές μου, και πράξει δικαιοσύνη, έλεος και κρίση, αυτός διαφύλαξε την ψυχή του. Και εφόσον είδε και αποστράφηκε όλες τις ασέβειές του που έπραξε, θα ζήσει αληθινά και δεν πρόκειται να πεθάνει. Όλα τα παραπτώματά του δεν θα μνημονευθούν πλέον, αλλά μέσω της δικαιοσύνης του θα ζήσει. Μήπως πράγματι επιθυμώ τον θάνατο του αμαρτωλού, λέει ο Κύριος, και όχι το να αποστραφεί την πονηρή του οδό και να ζήσει;» «Γέμισες με αγαθή ελπίδα τους γιους σου, επειδή δίνεις τη δυνατότητα μετανοίας για τα αμαρτήματα.» «Μην ντραπείς να ομολογήσεις τις αμαρτίες σου.» «
Λεπτομέρειες
Ταῦτά με ταράττει καὶ θορυβεῖ πολὺ τῶν ὅπλων πλέον τῶν βαρβαρικῶν. Ταῦτα δέδοικα, ῥᾳδίως νυνὶ καὶ παρὰ πάντων ἅμα ὁρῶν συντελούμενα, ὅτι πρότερον οὐδ’ ἐνίοις τισὶν οὐδὲ χωρὶς καὶ μόλις ἐπράττετο. Φοβεῖ με καὶ ἀνιᾷ, ὅτι ὅτε ἵσταται ἡ πληγή, τότε καὶ ἡμεῖς σεμνυνόμεθα τὴν ἐπιστροφήν, ὅτι, ὅταν ἐπιστῇ τὰ λυπηρά, τότε πρὸς τὰς πράξεις καταφεύγομεν τὰς χρηστάς. Διὰ τοῦτο νῦν οὐκ ἔστι Μωυσῆς, οὐδὲ Ἀβραάμ. Εἰ δὲ καὶ παρελθούσης τῆς νῦν ἡμᾶς κατεχούσης συμφορᾶς τὴν αὐτὴν κοσμιότητα καὶ τάξιν καὶ κατάστασιν ἐφυλάττετε, πολλοὺς ἂν Μωσέας καὶ Ἀβραὰμ προπολεμεῖν ὑμῶν καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἐξιλεοῦσθαι προεβάλετο Θεός. Καὶ τί λέγω Μωσέα καὶ Ἀβραάμ; αὐτὸν τὸν κοινὸν δεσπότην ἡμῶν τε κἀκείνων πρόμαχον ἡμῶν καὶ προασπιστὴν ἀπειργάζεσθε, τὸν ἐπαγαγόντα τὸν ἐχθρὸν διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, θραύοντα τῶν ἐχθρῶν τὴν ἰσχύν· τὸν παιδεύοντα, ἰώμενον· τὸν ὀργιζόμενον, φιλανθρωπευόμενον· μεγάλη γὰρ ἡ ἐλεημοσύνη Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καὶ <ὁ> ἐξιλασμὸς αὐτοῦ τοῖς ἐπιστρέφουσιν ἐπ’ αὐτόν. Ὁσίους καὶ βελτίους ποιήσατε, διὰ Ἱερεμίου βοᾷ, τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰ ἔργα ὑμῶν καὶ ἀκούσατε τῆς φωνῆς Κυρίου καὶ παύσεται Κύριος τῶν κακῶν, ὧν ἐλάλησεν ἐφ’ ὑμᾶς. Ἀλλ’ οὐ βούλεσθε.
Αυτά με ταράζουν και με θορυβούν πολύ περισσότερο από τα βαρβαρικά όπλα. Αυτά φοβάμαι, βλέποντάς τα τώρα να συντελούνται εύκολα και από όλους μαζί, ενώ προηγουμένως ούτε από μερικούς μεμονωμένα και με δυσκολία δεν πράττονταν. Με φοβίζει και με λυπεί το ότι, όταν σταματά η πληγή, τότε και εμείς σεμνυνόμαστε για την επιστροφή μας, το ότι, όταν έρχονται τα λυπηρά, τότε καταφεύγουμε στις καλές πράξεις. Γι' αυτό τώρα δεν υπάρχει Μωυσής, ούτε Αβραάμ. Αν όμως, και αφού παρέλθει η συμφορά που μας κατέχει τώρα, διατηρούσατε την ίδια κοσμιότητα και τάξη και κατάσταση, ο Θεός θα ανέδειχνε πολλούς σαν τον Μωυσή και τον Αβραάμ για να πολεμούν για εσάς και να εξιλεώνουν υπέρ ημών. Και τι λέω τον Μωυσή και τον Αβραάμ; Τον ίδιο τον κοινό Δεσπότη, δικό μας και δικό τους, κάνετε πρόμαχο και προστάτη μας, Αυτόν που έφερε τον εχθρό εξαιτίας των αμαρτιών μας, Αυτόν που συντρίβει τη δύναμη των εχθρών· Αυτόν που παιδαγωγεί, που θεραπεύει· Αυτόν που οργίζεται, που δείχνει φιλανθρωπία· διότι μεγάλη είναι η ελεημοσύνη του Κυρίου του Θεού μας και ο εξιλασμός Του προς εκείνους που επιστρέφουν σε Αυτόν. Κάντε όσιες και καλύτερες, βοά μέσω του Ιερεμία, τις οδούς σας και τα έργα σας, και ακούστε τη φωνή του Κυρίου, και ο Κύριος θα σταματήσει τα κακά, για τα οποία μίλησε εναντίον σας. Αλλά δεν το θέλετε.
Λεπτομέρειες