μάλιστα αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, ὁποῦ φοβερίζει ὅτι θέλει κάμει ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ μὲ τὸ στόμα τοῦ Ἱερεμίου· «Εἰς ἀλγηρὸν ἰατρεύθης· ὠφέλειά σοι οὐκ ἔστιν, ὅτι πληγὴν ἐχθροῦ ἔπαισά σε, παιδείαν στερεὰν ἐπὶ πᾶσαν ἀδικίαν σου· ἐπληθύνθησαν αἱ ἁμαρτίαι σου» Ζυγίασαι καλά, ἀδελφέ, αὐτὰ τὰ λόγια· δὲν λέγει ὁ Θεὸς πῶς δὲν ἰατρεύθης, ἀλλὰ πῶς δὲν ὠφελήθης ἀπὸ τὴν ἰατρείαν· «Εἰς ἀλγηρὸν ἰατρεύθης, ὠφέλειά σοι οὐκ ἔστι»· μάλιστα ἀπὸ πολλὰς ἰατρείας ὁμοῦ· διότι, ὄχι μίαν μόνην φοράν, ἀλλὰ πολλαῖς καὶ πολλαῖς φοραῖς ἐξωμολογήθης· καὶ μὲ ὅλον τοῦτο ἡ ἐξομολόγησις ὁποῦ εἶναι διὰ νὰ φαρμακόνῃ καὶ νὰ θανατόνῃ τὰς ἁμαρτίας, ἐξ αἰτίας τῆς ἐδικῆς σου πονηρίας, ὑπηρέτησε διὰ νὰ τὰς αὐξήσῃ· ἐπειδὴ καὶ σὺ λέγεις μὲ τὸν ἑαυτόν σου· «Ἐὰν ἁμαρτάνω, φθάνει με νὰ ἐξομολογηθῶ· καὶ ἐὰν ἥμαρτον μίαν φοράν, ἠμπορῶ νὰ ἁμαρτήσω καὶ ἄλλην, καὶ ἄλλην φοράν· διατί ἢ πολλὰς ἁμαρτίας κάμω, ἢ ὀλίγας, ἔχω νὰ ἐξομολογηθῶ, καὶ νὰ μετανοήσω». —«Λοιπὸν ἰατρεύθης ναί, ἀλλ’ ὠφέλειά σοι οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς ἰατρείας ταύτης»· διατί ἡ ὠφέλεια, ὁποῦ ἀπολαμβάνεις ἀπὸ τόσαις ἐξομολόγησες, εἶναι τὸ νὰ προσθέτῃς ἁμαρτίαν χωρὶς ἀριθμόν, καὶ χωρὶς νὰ γνωρίζῃς, ὅτι αὐτὸ τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν, σὲ καταβυθίζει εἰς τὸν ᾅδην· σὲ κάμνει ἄξιον διὰ νὰ σὲ παιδεύῃ ὁ Θεὸς μὲ μίαν παιδείαν στερεάν, χωρὶς εὐσπλαγχνίαν, καὶ νὰ σὲ τιμωρῇ ὡσὰν ἕνα του ἐχθρόν, ὁποῦ θέλει νὰ πταίῃ εἰς τὸν Θεὸν τόσον περισσότερον, ὅσον περισσότερον ὁ Θεὸς ἐφάνη εἰς αὐτὸν εὔσπλαγχνος· «Πληγὴν ἐχθροῦ ἔπαισά σε, ὅτι ἐπληθύνθησαν αἱ ἁμαρτίαι σου».