Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 37:8

Κατά την ημέρα εκείνη, είπε ο Κύριος, θα συντρίψω τον ζυγό από τον τράχηλό τους, και θα διαρρήξω τα δεσμά τους, και δεν θα δουλεύουν πλέον σε ξένους, αλλά θα δουλεύουν στον Κύριο τον Θεό τους, και θα τους αναστήσω τον Δαβίδ ως βασιλιά τους. Παρόμοια με αυτά έχουν ειπωθεί και σε άλλο σημείο του ίδιου προφήτη ως εξής: Ιδού, έρχονται ημέρες, λέγει ο Κύριος, και θα εκπληρώσω τον αγαθό μου λόγο, τον οποίο μίλησα για τον οίκο της Ιερουσαλήμ και για τον οίκο του Ιούδα· τις ημέρες εκείνες και τον καιρό εκείνο θα ανατείλω για τον Δαβίδ μια δίκαιη ανατολή. Στα οποία στη συνέχεια προσθέτει ότι αυτά λέγει ο Κύριος: Δεν θα εκλείψει από τον Δαβίδ άνδρας που να κάθεται στον θρόνο του οίκου Ισραήλ· και για τους Λευίτες ιερείς: δεν θα εκλείψει άνδρας από το πρόσωπό μου που να προσφέρει ολοκαυτώματα και να τελεί θυσίες και προσφορές όλες τις ημέρες. Και πάλι: Αυτά λέγει ο Κύριος: Εάν μπορέσετε να καταργήσετε τη διαθήκη μου για την ημέρα και τη διαθήκη μου για τη νύχτα, ώστε να μην υπάρχει ημέρα και νύχτα στον καιρό τους, τότε μόνο θα καταργηθεί και η διαθήκη μου με τον Δαβίδ τον δούλο μου, ώστε να μην έχει γιο που να βασιλεύει στον θρόνο του, καθώς και με τους Λευίτες ιερείς που με λειτουργούν· όπως δεν μπορεί να εξαριθμηθεί η δύναμη του ουρανού, ούτε να μετρηθεί η άμμος της θάλασσας, έτσι θα πληθύνω το σπέρμα του Δαβίδ του δούλου μου και τους Λευίτες που με λειτουργούν.

Διότι, όπως δεν είναι δυνατόν να ερμηνευθούν αυτά διαφορετικά παρά μόνο μέσω αλληγορικής αποδόσεως, με τον ίδιο τρόπο έπεται ότι πρέπει να εκλαμβάνονται και τα σχετικά με τα ζώα που ονομάζονται κατά τόπους. 〈θ΄.〉 〈Από τον Ιερεμία〉. «Ιδού, έρχονται ημέρες, λέγει ο Κύριος, και θα αναστήσω στον Δαβίδ δίκαιη ανατολή, και θα βασιλεύσει βασιλιάς και θα επιδείξει σύνεση και θα επιτελέσει κρίση και δικαιοσύνη πάνω στη γη. Στις ημέρες του θα σωθεί ο Ιούδας, και ο Ισραήλ θα κατοικήσει με ασφάλεια, και αυτό είναι το όνομα με το οποίο θα τον καλέσει ο Κύριος: Ιωσεδεκείμ στους προφήτες». «Εκείνη την ημέρα, είπε ο Κύριος, θα συντρίψω τον ζυγό από τον τράχηλό τους, και θα διαρρήξω τα δεσμά τους, και δεν θα υπηρετούν πλέον άλλους θεούς, αλλά θα υπηρετούν τον Κύριο τον Θεό τους, και θα αναστήσω σε αυτούς τον Δαβίδ τον βασιλιά τους».

Ο λαός, όντας πνευματικά ο Ιούδας και ο Ισραήλ, θα ονομαστεί από τον Ιωσουέ Ιωσεδεκείμ. Και με αυτήν ακριβώς την προσωνυμία, λέγει, θα αποκαλούνται όχι από τους ανθρώπους, αλλά από τον ίδιο τον Θεό και από τους προφήτες Του. Διότι πρόσεξε επιμελώς τον λόγο που λέγει: «και αυτό είναι το όνομα με το οποίο θα τους καλέσει ο Κύριος, Ιωσεδεκείμ στους προφήτες». Μεταφράζεται δε το όνομα αυτό, όπως είπα, στην ελληνική γλώσσα ως «οι δίκαιοι του Θεού». Καθώς λοιπόν αυτοί θα σωθούν κατ' αυτόν τον τρόπο, ο Θεός υπόσχεται ότι θα συντρίψει τον παλαιό και βαρύ ζυγό των πικρών δαιμόνων και θα διαρρήξει τα δεσμά των ασεβημάτων με τα οποία προηγουμένως κρατούνταν δέσμιοι, ώστε να μην δουλεύουν πλέον σε ξένους θεούς, αλλά να καρποφορούν ευάρεστα μόνο σε Αυτόν. Παράβαλε προς αυτά το λόγιο του δεύτερου ψαλμού, το οποίο αναφέρεται στην παρουσία του Χριστού και στην κλήση των εθνών: «ας διαρρήξουμε τα δεσμά τους, και ας απορρίψουμε από εμάς τον ζυγό τους». Με το οποίο θεωρώ ότι είναι συγγενές το προκείμενο χωρίο που λέγει: «εκείνη την ημέρα, είπε ο Κύριος, θα συντρίψω τον ζυγό από τον τράχηλό τους και θα διαρρήξω τα δεσμά τους, και δεν θα υπηρετούν πλέον ξένους θεούς, αλλά θα υπηρετούν τον Κύριο τον Θεό τους».

Θα συντρίψω τον ζυγό. Αλλ' όμως, από τα αναπόφευκτα δεινά θα ανακάμψουν. Και δεν θα εργάζονται πλέον ως δούλοι. Πώς εργάζονται για τον Θεό; Επειδή προσέφεραν τις απαρχές. Έτσι ακριβώς συμβαίνει και με εμάς· όταν δεν εργαζόμαστε για τον Θεό και δεν του προσφέρουμε τον καρπό της σάρκας, αλλά τον προσφέρουμε στα πάθη της ψυχής, όπως ακριβώς εκείνοι στα είδωλα, μας απομένει άλλη τιμωρία.