Ὁρᾶς; Πανταχοῦ σπουδάζει δεικνύειν, ὅτι αὐτοῦ τὸ πᾶν ἐστιν. Εἶπε, Βαβυλωνίων ἀπολλυμένων, σὺ διασωθήσῃ. Εἶτα δείκνυσι τὸ παρ᾽ ἐλπίδα, καὶ ὡς οὐκ ἦν ἀνθρωπίνων λογισμῶν μὴ καὶ αὐτοὺς ἀπολέσθαι. Ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐν πολλοῖς πτώμασιν εὕροι τινὰ ζέοντα, καὶ ἔτι ἐμπνέοντα, καὶ ἀναψύχοντα [ἀποψύχοντα], εἶτα δυνηθείη ποιῆσαι τοιοῦτον [πονῆσαι τοσοῦτον], καὶ τοὺς πολεμίους ἀποσοβῆσαι ἀπ᾽ ἐκείνου, μόνον [μονονοὺ] καὶ ἐπὶ ζωὴν αὐτὸν ἀγαγεῖν, θαύματος ἂν εἴη. Οὕτω καὶ ἐπὶ σοῦ γέγονε, φησίν. Ἐκ μέσου αὐτῶν διανέστησά σε· ἀπὸ ὁδοῦ πολεμίων ἐμπνέοντά σε εὑρὼν, καὶ παρωρμησαμένους παῖσαι διεκώλυσα, οὐκ ἔχοντα σωτηρίας ἐλπίδα. *Πόῤῥωθεν Κύριος ὤφθη αὐτῷ· ἀγάπησιν αἰωνίαν ἠγάπησά σε.
Μετάφραση
Βλέπεις; Παντού φροντίζει να δείξει ότι το παν είναι δικό Του έργο. Είπε: «Ενώ οι Βαβυλώνιοι θα καταστρέφονται, εσύ θα διασωθείς». Έπειτα δείχνει το ανέλπιστο, και το πώς ξεπερνούσε τους ανθρώπινους συλλογισμούς το να μην καταστραφούν και αυτοί. Όπως ακριβώς αν κάποιος ανάμεσα σε πολλά πτώματα έβρισκε κάποιον ακόμη ζεστό, να αναπνέει και να ψυχορραγεί, και έπειτα κατόρθωνε να κάνει κάτι τέτοιο, να αποδιώξει δηλαδή τους εχθρούς από αυτόν και σχεδόν να τον επαναφέρει στη ζωή, αυτό θα ήταν θαύμα. Έτσι συνέβη και στην περίπτωσή σου, λέει. Από το μέσο αυτών σε ανέστησα· σε βρήκα στον δρόμο των εχθρών να αναπνέεις ακόμη, και εμπόδισα εκείνους που είχαν ορμήσει να σε χτυπήσουν, όταν πια δεν είχες καμία ελπίδα σωτηρίας. «Από μακριά εμφανίστηκε ο Κύριος σε αυτόν· με αγάπη αιώνια σε αγάπησα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες