Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 39:27

Μπορεί κανείς να τον ακούσει να λέει ξεκάθαρα: «Μήπως θα κρυφτεί κάτι από εμένα;»—«Διότι πράγματι είναι ζωντανός ο λόγος του Θεού, και ενεργός, και πιο κοφτερός από κάθε δίκοπο σπαθί, και διεισδύει μέχρι τον διαχωρισμό της ψυχής και του πνεύματος, των αρθρώσεων και των μυελών, και δεν υπάρχει κτίσμα αφανές ενώπιόν του, αλλά τα πάντα είναι γυμνά και εκτεθειμένα στα μάτια του.» Και επειδή είναι Θεός, σώζει και ευεργετεί και γεμίζει με κάθε ευφροσύνη, πνευματική φυσικά, όσους τον σέβονται· αντίθετα, τιμωρεί και υποβάλλει σε δίκαιες ποινές εκείνους που έχουν συνηθίσει να καταφρονούν και δεν ανέχονται να πράττουν το αγαθό. Αλλά τίποτα από αυτά δεν μπορεί κανείς να δει σε εκείνα που έχουν κατασκευαστεί από λίθους. Διότι, τι γνωρίζει η άψυχη ύλη; Ή πώς θα μπορούσαν να ευεργετήσουν κάποιον ή και να τον βλάψουν, εκείνα που ούτε τον εαυτό τους δεν μπορούν να προστατέψουν, και που έλαβαν από άλλους το να στέκονται μόνο και να φαίνονται; Ας έρθουν λοιπόν, λέει, αυτοί που νομίζονται από εσάς ότι είναι θεοί· ας αναγγείλουν αυτά που πρόκειται να συμβούν, ας πουν τα προηγούμενα, και τα έσχατα, και τα επερχόμενα. Διότι τότε θα γνωρίσουμε, λέει, ότι είστε θεοί. Αλλά δεν μπορείτε, λέει, να τα αναγγείλετε.

Διότι αυτό προφήτευσε και ο άνθρωπος του Θεού, όταν κάποτε ο Ιεροβοάμ προσέφερε θυσία και στεκόταν δίπλα στο θυσιαστήριο, λέγοντας: «Θυσιαστήριο, θυσιαστήριο, αυτά λέει ο Κύριος: Ιδού, ένας γιος θα γεννηθεί στον οίκο του Δαβίδ, Ιωσίας θα είναι το όνομά του· και θα θυσιάσει πάνω σου τους ιερείς των υψηλών τόπων, αυτούς που προσφέρουν θυσίες πάνω σου, και οστά ανθρώπων θα κατακάψει πάνω σου». Επομένως, απείλησε ότι θα τιμωρήσει με θυμό και οργή εκείνους που έγιναν παγίδα στη Σκοπιά, δηλαδή τους ιερείς και εκείνους από βασιλικό αίμα· αλλά σε καμία περίπτωση δεν άφηνε ατιμώρητο τον απατημένο, δηλαδή τον Ισραήλ. Γι' αυτό λέει: «Εγώ γνωρίζω τον Εφραίμ, και ο Ισραήλ δεν απέχει από εμένα». Αυτό είναι ισοδύναμο με εκείνο: «Ποιος είναι αυτός που μου κρύβει σχέδια, και συγκρατεί λόγια στην καρδιά του, και νομίζει ότι μπορεί να τα κρύψει από εμένα;». Διότι έχω γνωρίσει τον Εφραίμ, λέει, και δεν έχω απομακρυνθεί από τον Ισραήλ. «Επειδή εγώ είμαι Θεός που πλησιάζει, λέει ο Κύριος, και όχι Θεός από μακριά. Αν κρυφτεί κάποιος άνθρωπος σε κρυφά μέρη, εγώ δεν θα τον δω;» Και πάλι: «Μήπως μπορεί να κρυφτεί κάτι από εμένα;». «Διότι ζωντανός είναι ο λόγος του Θεού και ενεργός και πιο κοφτερός από κάθε δίκοπη μαχαίρα, και διεισδύει μέχρι τον διαχωρισμό ψυχής και πνεύματος, αρθρώσεων και μυελών, και κρίνει τις ενθυμήσεις και τις έννοιες της καρδιάς· και δεν υπάρχει κτίση αφανής ενώπιόν του, αλλά τα πάντα είναι γυμνά και εκτεθειμένα στα μάτια αυτού, προς τον οποίο έχουμε να δώσουμε λόγο». <Διότι τώρα εκπόρνευσε ο Εφραίμ, μιάνθηκε ο Ισραήλ.>

Εφόσον, λοιπόν, ο Θεός και Πατέρας φέρει πρόθυμα τα πάντα, επιβλέπει τα πάντα ανεμπόδιστα, γνωρίζει ακόμη και τις καρδιές και τους νεφρούς, και γι' αυτό λέει, άλλοτε μεν: «Ποιος είναι αυτός που αποκρύπτει βουλή από εμένα;», και άλλοτε: «Εγώ είμαι Θεός που βρίσκεται κοντά, λέει ο Κύριος, και όχι Θεός από μακριά. Μήπως θα μου κρυφτεί κάτι;», ο Παύλος επιβεβαιώνει, με όσα είπε, ότι αυτά ενυπάρχουν και στον Υιό. Έπειτα, αφού και ο Πατέρας ζει επειδή είναι η ζωή, αποκαλεί και τον Λόγο ζωντανό, επειδή είναι και αυτός κατά φύση ζωή. Αφού λοιπόν όλα όσα ιδιώματα ανήκουν κατά φύση στον Πατέρα ενυπάρχουν και στον Υιό με τρόπο φυσικό και ουσιώδη, ποιος, αποκαλώντας τον δημιούργημα, δεν θα καταστεί ένοχος στα αναπόφευκτα εγκλήματα της βλασφημίας; Διότι πώς να μην είναι ομοφυή μεταξύ τους εκείνα που έχουν την ίδια φύση και ουσιώδη ενέργεια;

Αλλά εκείνοι μεν ας παραμείνουν σε αυτά· σε εμάς όμως ο Θεός έχει διακηρύξει από παλιά: «Εγώ είμαι Θεός που πλησιάζει, λέγει ο Κύριος, και όχι Θεός από μακριά· μήπως θα κρυφτεί κάτι από εμένα;» Διότι τίποτα δεν μπορεί να διαφύγει από εκείνον που είναι αληθινά κατά φύση Θεός. Και ας μας μυσταγωγήσει ο μακάριος Δαβίδ λέγοντας: «Συνετιστείτε λοιπόν, εσείς οι άφρονες ανάμεσα στον λαό, και οι μωροί αποκτήστε κάποτε φρόνηση· αυτός που φύτεψε το αυτί δεν θα ακούσει; και αυτός που έπλασε τα μάτια δεν θα κατανοήσει;» Έλεγαν, νομίζω, μερικοί από ασυνεσία: «Δεν θα δει ο Κύριος, ούτε θα καταλάβει ο Θεός του Ιακώβ.» Ή μήπως δεν είναι εντελώς ανόητο, αφενός να λέει κανείς ότι δεν γνωρίζει ο χορηγός της γνώσης, και αφετέρου να νομίζει ότι δεν αντιλαμβάνεται αυτός που δίνει αυτή την ικανότητα στα δημιουργήματά του; ΠΑΛΛ. Είναι εντελώς παράλογο. ΚΥΡ. Επομένως, πρέπει να προσκυνούμε μόνο και με κάθε τρόπο τον Κύριο τον Θεό, σύμφωνα με τις Γραφές, και κανέναν άλλον εκτός από αυτόν. Διότι έχει γραφτεί: «Θα είσαι τέλειος ενώπιον του Κυρίου του Θεού σου.» Πνευματική τελειότητα είναι η εδραίωση στην πίστη, το αψεγάδιαστο στη λατρεία, και η αδιάβλητη ομορφιά της αγάπης προς τον Θεό. ΠΑΛΛ. Αυτό λέω και εγώ. ΚΥΡ. Άραγε λοιπόν, ω Παλλάδιε, εκείνους που ποσώς μεν δεν επέλεξαν να προσκυνήσουν άλλους θεούς, δηλαδή την κτίση αντί του Κτίστη, αλλά πείθονται δεν ξέρω πώς από τις ψευδομαντείες των ειδωλολατρών, θα τους απαλλάξουμε από κάθε μομφή και κατηγορία; Ή μήπως είναι ασφαλές για τους αληθινά γνήσιους πιστούς να τους κηρύξουν ελεύθερους από τα εγκλήματα της αποστασίας; ΠΑΛΛ. Ουδαμώς. ΚΥΡ.

Εσύ που έπραξες. Και αυτό είναι έργο δύναμης, και δικαιοσύνης, και φιλανθρωπίας, και γνώσης. Και δεν άκουσαν τη φωνή σου. Και έκανες να τους συμβούν όλα αυτά τα κακά. Ιδού ο όχλος. Δεν τολμά πλέον να ζητήσει, αλλά υπενθυμίζει τα όσα έγιναν προηγουμένως υπέρ του λαού. Δεν έχω τι να πω· αλλά έπραξα το προσταχθέν, παρότι η πόλη αλώθηκε. *Και έγινε λόγος Κυρίου προς εμένα, λέγοντας: Εγώ είμαι ο Κύριος, ο Θεός κάθε σάρκας, μήπως θα κρυφτεί από εμένα κανένας λόγος;*