Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 4:18

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

αἱ ὁδοί σου καὶ τὰ ἐπιτηδεύματά σου ἐποίησαν ταῦτά σοι· αὕτη ἡ κακία σου, ὅτι πικρά, ὅτι ἥψατο ἕως τῆς καρδίας σου.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ἐπιστολαὶ ἑορταστικαί
δʹ. Τίς οὖν ἡ τούτων κατασκεψώμεθα αἰτία, εἰδῶμεν ἀπὸ τῆς θείας Γραφῆς. Οὐκοῦν ἐρεῖ πάλιν ἡμῖν ὁ πάντων ἔχων τὴν ἐξουσίαν· «Αἱ ὁδοί σου, καὶ τὰ ἐπιτηδεύματά σου ἐποίησαν ταῦτά σοι· αὕτη ἡ κακία σου, ὅτι πικρὰ, ὅτι ἥψατο ἕως τῆς καρδίας σου.» Ἀκολουθεῖ γὰρ τοῖς πλημμελήμασιν ἐκτόπως, τὸ χρῆναι δικαίως κολάζεσθαι, καὶ ταῖς παρ᾽ ἡμῖν ἀπονοίαις ἰσοστατεῖν ἀνάγκη τὴν δίκην. Ἀποπαυσώμεθα τοίνυν παντὸς ἀνοσίου τολμήματος· «Συγκόψωμεν, καθὼς γέγραπται, τὰς ῥομφαίας εἰς ἄροτρα, καὶ τὰς ζιβύνας εἰς δρέπανα·» καὶ, ὥς φησιν ὁ Μελῳδὸς, «Δεῦτε, προσκυνήσωμεν, καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ,» καὶ δεδακρυμένοι λέγωμεν· «Ἡμάρτομεν, ἠνομίσαμεν, ἠδικήσαμεν.» Τότε γὰρ, τότε καὶ ἵλεως ἔσται Θεός· καὶ ἀποστήσει μὲν τὴν ὀργὴν, εὑρήσει δὲ πάλιν ἡ γῆ, καὶ δώροις ἡμᾶς τοῖς κατὰ συνήθειαν εὐφρανεῖ. «Οὐ γὰρ ἔχομεν ἀρχιερέα, μὴ δυνάμενον συμπαθῆσαι ταῖς ἀνομίαις ἡμῶν,» κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν· «πεπειρασμένον δὲ καθ᾽ ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας.» Ὅτι γὰρ ἔνεστι προχείρως ἐποικτείρειν ἐθέλειν τῷ Μονογενεῖ, πόνου μὲν οἶμαι δεήσειν ἐμοὶ πρὸς τὸ δύνασθαι πείθειν οὐδενός· ἑτοιμότατα δὲ καὶ ὑμᾶς συγκατανεύειν ὑπολαμβάνειν, τῆς εἰς ἡμᾶς ἀγαπήσεως περιαθροῦντας τὸ μέτρον, καὶ ὧν δι᾽ ἡμᾶς ὑπέμεινεν ἐννοῦντας τὸ μέγεθος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
4. Ας εξετάσουμε λοιπόν ποια είναι η αιτία αυτών, ας τη δούμε από τη θεία Γραφή. Θα μας πει λοιπόν πάλι Εκείνος που έχει την εξουσία των πάντων: «Οι οδοί σου και οι πράξεις σου σου τα προκάλεσαν αυτά· αυτή είναι η κακία σου, ότι είναι πικρή, ότι άγγιξε μέχρι την καρδιά σου». Διότι στα παράλογα αμαρτήματα ακολουθεί το να πρέπει δίκαια να τιμωρούνται, και είναι ανάγκη η τιμωρία να είναι ισοβαρής με τις δικές μας παραφροσύνες. Ας σταματήσουμε λοιπόν κάθε ανόσιο τόλμημα· «Ας μετατρέψουμε, όπως είναι γραμμένο, τις ρομφαίες σε άροτρα και τα δόρατα σε δρέπανα»· και, όπως λέει ο Μελωδός, «Ελάτε να προσκυνήσουμε και να προσπέσουμε σε Αυτόν» και δακρυσμένοι ας πούμε: «Αμαρτήσαμε, ανομήσαμε, αδικήσαμε». Διότι τότε, τότε και ο Θεός θα γίνει ίλεως· και θα απομακρύνει την οργή Του, και η γη θα ξαναβρεί την ευφορία της, και θα μας ευφράνει με τα συνηθισμένα της δώρα. «Διότι δεν έχουμε αρχιερέα που να μην μπορεί να συμπαθήσει τις ανομίες μας», σύμφωνα με τα λόγια του Παύλου· «αλλά δοκιμασμένο στα πάντα καθ' ομοιότητα με εμάς, χωρίς αμαρτία». Διότι το ότι ο Μονογενής επιθυμεί να μας σπλαχνίζεται πρόθυμα, νομίζω ότι δεν θα μου χρειαστεί κανένας κόπος για να μπορέσω να σας πείσω· αλλά υποθέτω ότι και εσείς θα συγκατανεύσετε με μεγάλη προθυμία, εάν αναλογιστείτε το μέτρο της αγάπης Του προς εμάς και αν σκεφτείτε το μέγεθος αυτών που υπέμεινε για χάρη μας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ἐπιστολαὶ ἑορταστικαί
Μερὶς μία βραχήσεται. Καὶ μερὶς ἐφ᾽ ἣν οὐ βρέξω, ξηρανθήσεται, καὶ συναθροισθήσονται δύο καὶ τρεῖς πόλεις εἰς πόλιν μίαν τοῦ πιεῖν ὕδωρ, καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῶσιν. Καὶ οὐδ᾽ ὣς ἐπεστρέψατε πρός με, λέγει Κύριος. Ἐπάταξα ὑμᾶς ἐν πυρώσει, καὶ ἐν ἰκτέρῳ. Ἐπληθύνατε κήπους ὑμῶν, ἀμπελῶνας ὑμῶν, καὶ συκῶνας ὑμῶν, καὶ ἐλαιῶνας ὑμῶν κατέφαγεν ἡ κάμπη· καὶ οὐδ᾽ ὣς ἐπεστρέψατε πρός με, λέγει Κύριος.» Ἄθρει δὴ οὖν ὅπως, οὐ πῦρ ἄνωθεν ἐπηφίει τοῖς ἡμαρτηκόσιν. Ἐθορύβει δὲ μᾶλλον συστέλλων τὰ ζωαρκῆ. Καὶ ὑπόμνησιν ὥσπερ τινὰ τὸ χρῆμα ποιούμενος, τοῦ χρῆναι μεθέντας τὸ διαβιοῦν ἐκνόμως, τῶν ἀμεινόνων ἐρᾷν. Ὅτι δὲ πλημμελημάτων ἐκτετίκασι δίκας οἱ καθ᾽ ὧν ἐκεῖνα γενέσθαι συμβέβηκε, διαδείκνυσι λέγων ὁ τῶν ὅλων Θεός· «Ὅτι ἐμοῦ ἠμέλησας, λέγει Κύριος, αἱ ὁδοί σου καὶ τὰ ἐπιτηδεύματά σου ἐποίησαν ταῦτά σοι.» Ὧδε μὲν οὖν τὰ ἐκείνων. Τὰ δὲ καθ᾽ ἡμᾶς αὐτοὺς πολυπραγμονῶμεν, εἰ δοκεῖ. Ὑετῶν μὲν γὰρ καθέσεις ὀκνοῦσιν ἔσθ᾽ ὅτε, καίτοι καιροῦ νέμοντος ἐντρυφᾷν αὐτοῖς, ποταμίων δὲ ναμάτων λυποῦσιν ἐγκοπαί· ἱδρῶτες ἄμισθοι τῶν ἀροῦν εἰωθότων. Ἀγρῶν ἀκαρπίαι, τῶν ὠρίμων καταφθοραί. Ἀῤῥωστίαι σωμάτων δειναὶ καὶ παγχάλεποι. Λύπαι τὸ ἐντεῦθεν, κομμοί τε καὶ θρῆνοι, καὶ σπανανδρία πολλὴ κατὰ πόλεις καὶ κώμας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Ένα μέρος θα βραχεί. Και το μέρος στο οποίο δεν θα ρίξω βροχή θα ξεραθεί, και θα συγκεντρωθούν δύο και τρεις πόλεις σε μία πόλη για να πιουν νερό, και δεν θα χορτάσουν. Και ούτε έτσι επιστρέψατε σε μένα, λέει ο Κύριος. Σας χτύπησα με καύσωνα και με ίκτερο. Πληθύνατε τους κήπους σας, τους αμπελώνες σας, και τις συκιές σας, και τους ελαιώνες σας τους κατέφαγε η κάμπια· και ούτε έτσι επιστρέψατε σε μένα, λέει ο Κύριος». Παρατήρησε, λοιπόν, πώς δεν έστειλε φωτιά από ψηλά σε όσους είχαν αμαρτήσει. Αλλά μάλλον τους προκαλούσε ταραχή, περιορίζοντας τα απαραίτητα για τη ζωή. Και το έκανε αυτό σαν κάποια υπενθύμιση, ότι έπρεπε να εγκαταλείψουν την άνομη ζωή τους και να επιθυμήσουν τα καλύτερα. Και το ότι έχουν τιμωρηθεί για τα σφάλματά τους αυτοί στους οποίους συνέβησαν αυτά, το αποδεικνύει ο Θεός των όλων λέγοντας: «Επειδή με αμέλησες, λέει ο Κύριος, οι δρόμοι σου και τα έργα σου σου τα προκάλεσαν αυτά». Αυτά, λοιπόν, αφορούν εκείνους. Ας εξετάσουμε όμως προσεκτικά τα δικά μας, εάν νομίζετε. Διότι άλλοτε καθυστερούν οι βροχοπτώσεις, καίτοι η εποχή επιτρέπει να τις απολαμβάνουμε, ενώ η διακοπή των ποτάμιων νερών προκαλεί λύπη· οι κόποι εκείνων που καλλιεργούν τη γη μένουν χωρίς ανταμοιβή. Ακαρπία των αγρών, καταστροφή των ώριμων καρπών. Ασθένειες των σωμάτων δεινές και πάρα πολύ βαριές. Από αυτό προκύπτουν λύπες, οδυρμοί και θρήνοι, και μεγάλη λειψανδρία σε πόλεις και χωριά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἱερεμίαν (ἀποσπάσματα)
Αἱ ὁδοί σου, καὶ τὰ ἐπιτηδεύματά σου ἐποίησαν. Τίς λοιπὸν ἐλπὶς θεραπείας ἐστὶ, τοῦ κεφαλαίου, καὶ ἡγεμονικωτάτου διαφθαρέντος; ἔστι γὰρ κακία οὐ πικρὰ, ἔστι κακία ἐξ ἀφελείας γινομένη, ᾗ καὶ συγγνοίη τις ἄν. Αὕτη, φησὶν, ἀφόρητός ἐστι, τῷ καὶ μόνιμος γενέσθαι, καὶ πρὸς αὐτὴν, φησὶν, ἐλθεῖν τὴν καρδίαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Οι οδοί σου και τα έργα σου τα προκάλεσαν αυτά. Ποια ελπίδα θεραπείας υπάρχει, λοιπόν, όταν έχει διαφθαρεί το κεφαλαιώδες και το κατεξοχήν ηγεμονικό μέρος; Διότι υπάρχει κακία που δεν είναι πικρή, υπάρχει κακία που γίνεται από αφέλεια, την οποία θα μπορούσε κανείς να συγχωρήσει. Αυτή όμως, λέει, είναι ανυπόφορη, επειδή έγινε μόνιμη και έφτασε, λέει, μέχρι την ίδια την καρδιά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες