Διὰ τοῦτο καὶ προξενεῖ πένθος εἰς τοὺς πορνεύσαντας ἢ πορνευθείσας, εἰς ὅλον τὸ διάστημα τῆς ζωῆς των· «Μετάνοια μὲν γὰρ ἀφίησιν ἁμαρτίας, τὴν δὲ ἐφθαρμένην ὡς μὴ ἐφθαρμένην ἀδυνατοῦσα ποιῆσαι, διὰ βίου ὀδύρεται· πῶς γὰρ τὸ φθαρέν, ὅτι ἄφθορον γενήσεται; πῶς δὲ καθάπαξ τὸ τρωθὲν ἐπιθυμίᾳ τε καὶ ἡδονῇ καὶ πάθει ὡς ἄτρωτόν τι γενήσεται, τῶν σημαντήρων τῆς φθορᾶς ἐν τῇ ψυχῇ καὶ τῷ σώματι διόλου μενόντων»; καὶ ἐν τῷ τέλει τοῦ περὶ Μετανοίας Λόγου· «Ἔστι, φησίν, ἴασις καὶ μετὰ τὸ ἕλκος, ἀλλὰ μένει ἡ οὐλή». Καὶ ὁ θεῖος Γρηγόριος λέγει· «Οὐκ ἔστιν εἰς τὸ ἀρχαῖον ἀποκατάστασις, κᾂν ὅτι μάλιστα ἐπιζητῶμεν αὐτὴν ἐν πολλοῖς στεναγμοῖς τε καὶ δάκρυσιν, ἐξ ὧν συνούλωσις μὲν ἔρχεται μόλις· ἔρχεται γὰρ καὶ πιστεύομεν· εἰ δὲ καὶ τὰς οὐλὰς ἐξαλείφωμεν, ἀγαπῴην ἄν· ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς χρήζω φιλανθρωπίας» Συνούλωσις δὲ λέγεται τὸ κλείσιμον τῆς πληγῆς, περὶ τῆς ὁποίας ὑπόσχεται καὶ ὁ Θεὸς διὰ Ἱερεμίου λέγων. «Ἰδοὺ ἀνάγω αὐτῇ συνούλωσιν καὶ ἴαμα». Ὁ δὲ μέγας Ἀθανάσιος λέγει· «Ὁ μὲν μετανοῶν, τοῦ ἁμαρτάνειν παύεται, ἔχει δὲ τῶν τραυμάτων τὰς οὐλάς.»
Μετάφραση
Γι' αυτό και προξενεί πένθος σε όσους έχουν πορνεύσει ή έχουν υποστεί πορνεία, σε όλο το διάστημα της ζωής τους: «Διότι η μετάνοια βεβαίως συγχωρεί τις αμαρτίες, αλλά, επειδή αδυνατεί να κάνει τη φθαρμένη να είναι σαν να μην έχει φθαρεί, θρηνεί σε όλη τη ζωή· διότι πώς είναι δυνατόν το φθαρμένο να γίνει άφθορο; Πώς δε, αυτό που πληγώθηκε μια για πάντα από την επιθυμία, την ηδονή και το πάθος, να γίνει σαν άτρωτο, εφόσον τα σημάδια της φθοράς παραμένουν παντοτινά στην ψυχή και στο σώμα;» Και στο τέλος του Λόγου περί Μετανοίας: «Υπάρχει, λέγει, θεραπεία και μετά την πληγή, αλλά παραμένει η ουλή». Και ο θείος Γρηγόριος λέγει: «Δεν υπάρχει αποκατάσταση στην αρχική κατάσταση, έστω κι αν την αναζητούμε διακαώς με πολλούς στεναγμούς και δάκρυα, από τα οποία μόλις και μετά βίας προέρχεται η επούλωση· διότι έρχεται βεβαίως, και το πιστεύουμε· αν όμως μπορούσαμε να εξαλείψουμε και τις ουλές, θα το επιθυμούσα πολύ· επειδή και εγώ ο ίδιος έχω ανάγκη από φιλανθρωπία». Συνούλωση δε, ονομάζεται το κλείσιμο της πληγής, για την οποία υπόσχεται και ο Θεός μέσω του Ιερεμία λέγοντας: «Ιδού, εγώ φέρνω σε αυτήν επούλωση και θεραπεία». Ο δε μέγας Αθανάσιος λέγει: «Εκείνος που μετανοεί, παύει μεν να αμαρτάνει, έχει όμως τις ουλές των τραυμάτων».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες