Τοῦτο, οἶμαι, ἐστὶ τὸ ἐφοδιάζεσθαι δεῖν ἀπὸ τῶν προβάτων, ἀπό τε σίτου καὶ οἴνου, τοὺς ἐν ἑβδόμῳ καιρῷ, τουτέστιν, ἐν τῷ νοητῷ Σαββάτῳ, κεκλημένους εἰς ἐλευθερίαν ἐξ ἡμερότητος τῆς Δεσποτικῆς· ἀλλὰ ταυτὶ μὲν ὁ νόμος. Ἐπειδὴ δὲ τοῖς Ἰουδαίοις ἀναπεπτωκόσιν εἰς ῥᾳθυμίαν, οὐ λίαν ἐδόκει τηρεῖν τὰ ἐντεταλμένα, κατῃτιᾶτο ὁ Θεὸς τοῦτο δρᾷν ἑλομένους. Γέγραπται γὰρ, ὅτι καὶ «Ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρὸς Ἱερεμίαν, λέγων· Οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς Ἰσραὴλ, λέγων· Διεθέμην διαθήκην πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ᾗ ἐξειλόμην αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐξ οἴκου δουλείας λέγων· Ὅταν πληρωθῇ ἓξ ἔτη, ἀποστελεῖς τὸν ἀδελφόν σου τὸν Ἑβραῖον, ὃς πραθήσεταί σοι, καὶ ἐργᾶταί σοι ἓξ ἔτη, καὶ ἐξαποστελεῖς αὐτὸν ἐλεύθερον· καὶ οὐκ ἤκουσάν μου, καὶ οὐκ ἔκλιναν τὸ οὖς αὐτῶν· καὶ ἐπέστρεψαν σήμερον ποιῆσαι τὸ εὐθὲς πρὸ ὀφθαλμῶν μου, τοῦ καλέσαι ἄφεσιν ἕκαστον τοῦ πλησίον αὐτοῦ· καὶ συνετέλεσαν διαθήκην κατὰ πρόσωπόν μου ἐν τῷ οἴκῳ, ᾧ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά μου ἐπ᾽ αὐτοῦ· καὶ ἐπεστρέψατε, καὶ ἐβεβηλώσατε τὴν διαθήκην μου, τοῦ ἐπιστρέψαι ἕκαστον τὸν παῖδα αὐτοῦ, καὶ ἕκαστον τὴν παιδίσκην αὐτοῦ, οὓς ἐξαπεστείλατε ἐλευθέρους τῇ ψυχῇ αὐτῶν, τοῦ εἶναι ὑμῖν εἰς παῖδας καὶ παιδίσκας.» Ὁρᾷς ὅπως οὐκ ἀνέχεται τῶν τύπων ἀθετουμένων, μᾶλλον δὲ αὐτῆς τῆς ἀληθείας ἐξυβρισμένης ὡς ἐν σκιαῖς ἔτι; «
Μετάφραση
Αυτό, νομίζω, σημαίνει το ότι πρέπει να εφοδιάζονται από τα πρόβατα, και από το σιτάρι και το κρασί, εκείνοι που κατά τον έβδομο καιρό, δηλαδή στο νοητό Σάββατο, καλούνται στην ελευθερία από την πραότητα του Δεσπότη. Αυτά μεν ορίζει ο νόμος. Επειδή όμως οι Ιουδαίοι, έχοντας περιπέσει σε ραθυμία, δεν έδειχναν ιδιαίτερη προθυμία να τηρούν τις εντολές, ο Θεός τους κατέκρινε που επέλεγαν να πράττουν έτσι. Διότι έχει γραφτεί ότι: «Έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ιερεμία, λέγοντας: Έτσι λέει ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ: Σύναψα διαθήκη με τους πατέρες σας την ημέρα που τους έβγαλα από τη γη της Αιγύπτου, από τον οίκο της δουλείας, λέγοντας: Όταν συμπληρωθούν έξι χρόνια, θα αποστείλεις τον αδελφό σου τον Εβραίο, ο οποίος θα σου έχει πουληθεί και θα σου έχει εργαστεί έξι χρόνια, και θα τον αφήσεις ελεύθερο. Όμως δεν με άκουσαν και δεν έστρεψαν το αυτί τους σε εμένα. Επέστρεψαν όμως σήμερα και έπραξαν το ορθό ενώπιόν μου, διακηρύσσοντας ο καθένας την άφεση του πλησίον του· και σύναψαν διαθήκη μπροστά μου, μέσα στον οίκο στον οποίο έχει επικληθεί το όνομά μου. Έπειτα, όμως, στραφήκατε πάλι πίσω και βεβηλώσατε τη διαθήκη μου, παίρνοντας πίσω ο καθένας τον δούλο του και ο καθένας τη δούλη του, τους οποίους είχατε αφήσει ελεύθερους στη διάθεση του εαυτού τους, για να γίνουν πάλι δούλοι και δούλες σας». Βλέπεις πώς δεν ανέχεται την αθέτηση των τύπων, ή μάλλον την ύβρη της ίδιας της αλήθειας ενώ βρισκόταν ακόμη σε μορφή σκιών; «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες