Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 43:3

Και στον Ιερεμία είπε τα εξής: Πάρε μια περγαμηνή και όλα όσα θα σου πω γράψε τα, από τις ημέρες του Ιωσία, του βασιλιά του Ιούδα, μέχρι σήμερα, όλα τα δεινά που σου είπα ότι θα επιφέρω σε αυτόν τον λαό, ώστε, αφού τα ακούσει και φοβηθεί, να εγκαταλείψει ο κάθε άνθρωπος την πονηρή του οδό, και, επιστρέφοντας, να μετανοήσουν και να αφαιρέσω τις αμαρτίες τους.

Και στον Ιερεμία πάλι έτσι μίλησε ο Θεός: «Πάρε μια μεμβράνη και γράψε όλα όσα σου έχω πει· από τις ημέρες του Ιωσία, του βασιλιά του Ιούδα, μέχρι σήμερα, όλα τα δεινά που σου είπα ότι θα επιφέρω σε αυτόν τον λαό, προκειμένου, αφού ακούσει και φοβηθεί, να εγκαταλείψει κάθε άνθρωπος τον πονηρό του δρόμο και επιστρέφοντας να μετανοήσουν, ώστε να αφαιρέσω τις αμαρτίες τους». Και η Σοφία είπε: «Εκείνος που κρύβει την αμαρτία του δεν θα προκόψει, ενώ εκείνος που ομολογεί τις αμαρτίες του και απομακρύνεται από αυτές, θα βρει έλεος από τον Θεό». Και ο Ησαΐας λέει: «Αναζητήστε τον Κύριο και, όταν τον βρείτε, επικαλεστείτε τον· και πλησιάζοντάς τον, ας εγκαταλείψει ο αμαρτωλός τον δρόμο του και ο άδικος άνθρωπος τις σκέψεις του, και επιστρέψτε σε εμένα, και εγώ θα σας ελεήσω· διότι οι δικές μου σκέψεις δεν είναι όπως οι δικές σας σκέψεις, ούτε οι δρόμοι μου όπως οι δικοί σας δρόμοι. Εάν λοιπόν με ακούσετε, θα γευθείτε τα αγαθά της γης».

Και συνέβη κατά το τέταρτο έτος του Ιωακείμ, υιού του Ιωσία, βασιλέως του Ιούδα, να μιλήσει ο Κύριος στον Ιερεμία λέγοντας: Γράψε όλους τους λόγους που σου απεκάλυψα από την εποχή του Ιωσία έως τη σημερινή ημέρα· δηλαδή, όλα τα δεινά που σκοπεύω να τους επιφέρω. Δες πόσο φιλάνθρωπος και στοργικός είναι ο Θεός. Διότι, επειδή δεν ανέχονταν να τα ακούσουν τμηματικά, συγκέντρωσέ τα όλα, λέει, και αύξησε τον φόβο, ώστε έστω και με αυτόν τον τρόπο να γίνουν καλύτεροι.

Για να μην πουν λοιπόν και εδώ ότι είπε πως δεν θα ακούσουν, και τους απέκλεισε τον δρόμο της μετάνοιας, προλαμβάνοντας αναίρεσε τη δικαιολογία τους, λέγοντας στον προφήτη: «Ίσως ακούσουν». Να θυμάστε την υπόσχεση· διότι γι' αυτό τον λόγο σας την υπενθυμίζω συνεχώς, ώστε, όταν καταλήξω στο συμπέρασμα, να μην ξεχάσετε το κύριο θέμα που θέσαμε στην αρχή. Και ποιο ήταν αυτό; Ότι, αν οι Ιουδαίοι καταλάβαιναν πως επρόκειτο να τους συμβούν τα δεινά που τους βρήκαν (αναφέρομαι δηλαδή σε αυτά που τους συνέχουν τώρα), θα είχαν καταστρέψει τα ίδια τα βιβλία, και δεν θα είχαν λυπηθεί ούτε τα θεία γράμματα. Αλλά ας έλθουμε στην ιστορία. Όταν τα άκουσε αυτά ο Ιερεμίας, καλεί τον μαθητή του Βαρούχ, τον γιο του Νηρίου, και του λέει: «Γράψε σε ένα βιβλίο όλα τα δεινά που πρόκειται να τους συμβούν». Τι συνέβη; Εσύ έλαβες την προσταγή από τον Θεό, και στέλνεις τον μαθητή; Μήπως δειλιάζεις; Μήπως αγωνιάς; Μήπως φοβάσαι; Εάν εσύ φοβάσαι, πώς θα τολμήσει ο μαθητής;

Προλέγει στον Σεδεκία ότι θα αλωθεί, και εγκαλεί εκείνους που υποδούλωσαν και πάλι τους δούλους τους οποίους είχαν ελευθερώσει, προειδοποιώντας ότι πρόκειται να επέλθει μεγάλη συμφορά. Για τον λόγο αυτόν, προστάζει τους υιούς του Ιωναδάβ να οικοδομήσουν οίκο. Εκείνοι όμως το αρνούνται. Ο Ιερεμίας διατάζεται να γράψει όσα προφήτευσε για τον Ισραήλ, προκειμένου έστω και έτσι να φοβηθούν, ακούγοντας και πάλι τα δεινά που πρόκειται να τους πλήξουν. Εκείνος προστάζει τον Βαρούχ να το πράξει, και αυτός το έπραξε. Και αφού τα κατέγραψε, τα ανέγνωσε στους Ιουδαίους. Όταν δε τα άκουσαν οι άρχοντες, τα ανήγγειλαν στον βασιλιά Ιωακείμ.