λέγει κύριος· ἢ ἐν ἔθνει τῷ τοιούτῳ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου; ἀνάβητε ἐπὶ τοὺς προμαχῶνας αὐτῆς, καὶ κατασφάξατε, συντέλειαν δὲ μὴ ποιήσητε· ὑπολείπεσθε τὰ ὑποστηρίγματα αὐτῆς, ὅτι τοῦ κυρίου εἰσίν.» Καὶ ἐν τούτοις ὁμοῦ κατηγορία τοῦ παντὸς ἔθνους αὐτῶν καὶ ἡ μετελθοῦσα αὐτοὺς πολιορκία δηλοῦται, καὶ πάλιν τὸ κατάλειμμα «ὑποστήριγμα αὐτῆς» ὀνομάζει, «τοῦ κυρίου» τυγχάνον· τοῦτο δὲ ἦν τὸ διὰ τῆς εἰς τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ πίστεως δυναμωθὲν καὶ στερρωθέν, ὡς μηδὲ τὰ ὅμοια ὑπομεῖναι, οἷς τὸ πᾶν ἔθνος αὐτῶν ἐπεπόνθει. 〈νϛʹ. Ἀπὸ τοῦ Ἰεζεκιήλ〉. «Καὶ πεσοῦνται τραυματίαι ἐν μέσῳ ὑμῶν, καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ κύριος, ἐν τῷ γενέσθαι ἐξ ὑμῶν ἀνασωζομένους ἐκ ῥομφαίας ἐν τοῖς ἔθνεσιν, καὶ ἐν τῷ διασκορπισμῷ ὑμῶν ἐν ταῖς χώραις, καὶ μνησθήσονταί μου οἱ ἀνασωζόμενοι ἐξ ὑμῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ ἠχμαλωτεύ〈θη〉σαν ἐκεῖ.» Δοκεῖ μοι καὶ ταῦτα συνᾴδειν τοῖς ἀπὸ τῶν λοιπῶν προφητειῶν. τοὺς γὰρ ἀνασωζομένους τίνας ἂν εἴποις ἢ τὸ ἐν ἑτέροις ὠνομασμένον ὑπόλειμμα, καὶ τὴν σταγόνα καὶ τὴν δρόσον τοῦ λαοῦ ἐκείνου; δι᾽ ὧν ἐδηλοῦτο ἡ τῶν ἀποστόλων τοῦ σωτῆρος ἡμῶν σύστασις. οὗτοι γοῦν ἀνασωθέντες ἐκ τῆς ἀπωλείας τοῦ παντὸς αὐτῶν ἔθνους καὶ «〈ἐν〉 τῷ διασκορπισμῷ» αὐτῶν ἐμνήσθησαν τοῦ θεοῦ, ὡς ὁμολογεῖσθαι περὶ αὐτῶν εἰρῆσθαι τὰ ἀναγεγραμμένα. 〈νζʹ〉. «
Μετάφραση
λέγει ο Κύριος: Ή σε ένα τέτοιο έθνος δεν θα πάρει εκδίκηση η ψυχή μου; Ανεβείτε στους προμαχώνες της και κατασφάξτε, αλλά μην προκαλέσετε πλήρη καταστροφή· αφήστε τα υποστηρίγματά της, διότι ανήκουν στον Κύριο». Και σε αυτά δηλώνεται ταυτόχρονα η κατηγορία εναντίον ολόκληρου του έθνους τους και η πολιορκία που τους επήλθε, και πάλι ονομάζει το υπόλειμμα «υποστήριγμά» της, το οποίο ανήκει «στον Κύριο»· αυτό δε ήταν εκείνο που δυναμώθηκε και στερεώθηκε μέσω της πίστης στον Χριστό του Θεού, ώστε να μην υποστεί τα ίδια, τα οποία είχε πάθει ολόκληρο το έθνος τους. ⟨νστ΄. Από τον Ιεζεκιήλ⟩. «Και θα πέσουν τραυματίες ανάμεσά σας, και θα επιγνώσετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος, όταν θα υπάρξουν από εσάς διασωθέντες από τη ρομφαία ανάμεσα στα έθνη, και κατά τον διασκορπισμό σας στις χώρες, και θα με θυμηθούν οι διασωθέντες από εσάς ανάμεσα στα έθνη, όπου αιχμαλωτίστηκαν εκεί». Μου φαίνεται ότι και αυτά συνάδουν με τα λεγόμενα από τις υπόλοιπες προφητείες. Διότι ποιους άλλους θα μπορούσε να πει κανείς ως διασωθέντες, παρά το υπόλειμμα που κατονομάζεται σε άλλα σημεία, και τη σταγόνα και τη δρόσο εκείνου του λαού; Μέσω αυτών δηλωνόταν η συγκρότηση των αποστόλων του Σωτήρα μας. Αυτοί, λοιπόν, αφού διασώθηκαν από την καταστροφή ολόκληρου του έθνους τους, και «κατά τον διασκορπισμό» τους θυμήθηκαν τον Θεό, ώστε να ομολογείται ότι τα γεγραμμένα έχουν ειπωθεί για αυτούς. ⟨νζ΄⟩. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες