Οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ τῶν προφητῶν ἐπιμαρτυρήσουσιν αἱ φωναὶ, ἄνω καὶ κάτω τοὺς ἁμαρτάνοντας ἐπιστρέφειν πρὸς Θεὸν συμβουλεύουσαι. Οὐδένα γὰρ ὁ φιλάνθρωπος ἡμῶν Δεσπότης παραλέλοιπε καιρὸν, ὅτε μὴ πάντας ἐκάλει πρὸς σωτηρίαν. Ἔστι γοῦν ἀκοῦσαι καταπληττομένου τὸ σκληρὸν καὶ δυσήνιον, καὶ τὴν ἀμετάθετον τῶν ἁμαρτανόντων ἕξιν αἰτιωμένου. Ποτὲ μὲν γὰρ ἔλεγε· «Μὴ ἐμὲ οὐ φοβηθήσεσθε, λέγει Κύριος, ἢ ἀπὸ τοῦ προσώπου μου οὐκ εὐλαβηθήσεσθε; τὸν τάξαντα ὅριον τῇ θαλάσσῃ, πρόσταγμα αἰώνιον, καὶ οὐχ ὑπερβήσεται αὐτό; Τῷ δὲ λαῷ τούτῳ ἐγενήθη καρδία ἀνήκοος, καὶ ἀπειθής.
Μετάφραση
Εξίσου θα δώσουν τη μαρτυρία τους και οι φωνές των προφητών, οι οποίες ακατάπαυστα συμβουλεύουν όσους αμαρτάνουν να επιστρέψουν προς τον Θεό. Διότι ο φιλάνθρωπος Δεσπότης μας δεν άφησε καμία εποχή κατά την οποία να μην καλεί τους πάντες προς σωτηρία. Μπορεί κανείς, λοιπόν, να Τον ακούσει να εκπλήσσεται για τη σκληρότητα και την ανυπακοή, και να κατακρίνει την αμετάπειστη συνήθεια όσων αμαρτάνουν. Διότι άλλοτε έλεγε: «Εμένα δεν θα φοβηθείτε, λέει ο Κύριος, ή μπροστά στο πρόσωπό μου δεν θα αισθανθείτε δέος; Εμένα που έθεσα όριο στη θάλασσα, με πρόσταγμα αιώνιο, και δεν πρόκειται να το υπερβεί; Σε αυτόν όμως τον λαό δημιουργήθηκε καρδιά ανυπάκουη και απειθής.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες