Αἱ ἀνομίαι ὑμῶν ἐξέκλιναν ταῦτα. Ἐπειδὴ περὶ πολλῆς εὐπραγίας διελέχθη. Ὅτε δὲ ταῦτα ἔλεγε, λιμοὶ, καὶ λοιμοὶ, ἵνα μὴ ἀνθυπενέγκωσι· καὶ μὴν οὐδὲ τούτων [ἴσ. τοῦτον, ἢ τοῦτο] ὁρῶμεν. Οὐ γὰρ, φησὶν, οὐ διὰ τὸ τὸν Θεὸν μεταβεβλῆσθαι, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν ἀποκρούσασθαι τὴν εὐεργεσίαν· ταῦτα ἃ λέγω, καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν ἀπέστησαν τὰ ἀγαθὰ ἀφ᾽ ὑμῶν. Μείζων γὰρ κηδεμονία μηδὲν δοῦναι λοιπὸν, ἢ δοῦναι· καθάπερ τῷ πυρέττοντι ὁ μὲν παρέχων πολεμεῖ, ὁ δὲ ἀποστερῶν φείδεται μόνον [ἄλλ. μόνος].
Μετάφραση
«Οι ανομίες σας τα απομάκρυναν αυτά». Επειδή μίλησε για μεγάλη ευημερία. Όταν όμως τα έλεγε αυτά, επικρατούσαν λιμοί και λοιμοί, για να μην προβάλουν την αντίρρηση: «και όμως, τίποτε από αυτά [ίσως: αυτόν ή αυτό] δεν βλέπουμε». Διότι, λέει, αυτό δεν συνέβη επειδή έχει μεταβληθεί ο Θεός, αλλά επειδή με τις αμαρτίες σας αποκρούσατε την ευεργεσία· αυτά που λέω, και εξαιτίας των αμαρτιών σας απομακρύνθηκαν τα αγαθά από εσάς. Διότι αποτελεί μεγαλύτερη φροντίδα το να μη δώσει πλέον τίποτα, παρά το να δώσει· όπως ακριβώς σε εκείνον που έχει πυρετό, αυτός που του παρέχει (τροφή) τον βλάπτει, ενώ αυτός που του τη στερεί τον προστατεύει [άλλη γραφή: είναι ο μόνος που τον προστατεύει].
Περισσότερα
Λεπτομέρειες