Πάνδεινον οὖν ἄρα καὶ δίκης οὐκ ἀμοιροῦν, τῶν παρὰ Θεοῦ χαρισμάτων τὴν φιλοτιμίαν ἀνατιθέναι ζητεῖν τοῖς τὴν δόξαν αὐτοῦ παραλύουσι, τουτέστι, τοῖς ἀκαθάρτοις δαίμοσιν, ὃ δὴ καὶ ποιοῦσι τῶν ἐν κόσμῳ τινές· Ἕλληνες δὲ οὗτοι, καὶ αἱρετικοί. οἱ μὲν γὰρ, Θεοῦ διδόντος ἀνθρώπῳ σοφίαν καὶ λόγον, τὴν τῆς εὐγλωττίας δεινότητα ταῖς τῶν δαιμονίων χαρίζονται δόξαις· τὰ δέ γε τῶν αἱρετικῶν θεομισῆ καὶ ἀνόσια στίφη πολυπλόκων ἐννοιῶν εὑρέμασι κατασίνονταί τινας, καὶ τὸν τῶν ἁπλουστέρων καταστρέφουσι νοῦν, “καὶ παγίδας ”ἔστησαν διαφθεῖραι ἄνδρας,” κατὰ τὸ γεγραμμένον. οὐκοῦν ἄμφω τετιμήκασι τὸν Βάαλ· μόνον δὲ οὐχὶ καθάπερ ἐκ πλούτου νοητοῦ λαμπρὸν ἀνάθημα προσκομίζουσιν εἰς δόξαν αὐτῷ τὰ περὶ Θεοῦ. καὶ τοῦτο οἶμαι ἐστὶ πνευματικῶς εὖ μάλα νοούμενον, τὸ Ἐγὼ δέδωκα τὸν σῖτον καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον, καὶ ἀργύριον ἐπλήθυνα αὐτῇ· αὐτὴ δὲ ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ ἐποίησε τῇ Βάαλ.
Μετάφραση
Είναι λοιπόν εξαιρετικά φοβερό, και καθόλου αμέτοχο τιμωρίας, το να επιζητεί να αναθέτει κανείς την αφθονία των χαρισμάτων του Θεού σε εκείνους που καταλύουν τη δόξα Του, δηλαδή στα ακάθαρτα δαιμόνια, πράγμα το οποίο κάνουν μερικοί στον κόσμο· αυτοί δε είναι οι Εθνικοί και οι αιρετικοί. Διότι οι μεν, ενώ ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο σοφία και λόγο, προσφέρουν τη δεινότητα της ευγλωττίας τους προς δόξαν των δαιμονίων· τα δε θεομίσητα και ανόσια πλήθη των αιρετικών βλάπτουν κάποιους με τα εφευρήματα των πολύπλοκων εννοιών τους και καταστρέφουν τον νου των απλουστέρων, και «έστησαν παγίδες για να διαφθείρουν άνδρες», σύμφωνα με τα γεγραμμένα. Επομένως, και οι δύο πλευρές τίμησαν τον Βάαλ· και σχεδόν προσφέρουν σε αυτόν, προς δόξαν του, τα χαρίσματα του Θεού ως λαμπρό ανάθημα, προερχόμενο από νοητό πλούτο. Και αυτό νομίζω ότι εννοείται πνευματικά πολύ σωστά με το χωρίο: «Εγώ της έδωσα τον σίτο και τον οίνο και το έλαιο, και της επλήθυνα το αργύριο· αυτή όμως κατασκεύασε ασημένια και χρυσά αφιερώματα για τον Βάαλ».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες