Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 5:6

Εάν η πενία υπήρξε για αυτούς εφόδιο, τότε ο πλούτος όφειλε να καταστήσει εκείνους καλύτερους. Ουδείς όμως, ούτε από αυτούς ούτε από εκείνους, έγινε καλύτερος. Για τον λόγο αυτόν τους πάταξε λέων από τον δρυμό. Όλα τα θηρία, δεν αναφέρει πλέον μόνον λέοντες, αλλά συμπεριλαμβάνει όλα τα θηρία. Έτσι τα πράττει όλα προκειμένου να αυξήσει τον φόβο· και δεν ομιλεί ωσάν για γεγονότα μελλοντικά, αλλά ωσάν για γεγονότα παρελθόντα.

Ο Βαβυλώνιος. Λύκο δε και πάρδαλη ονομάζει τους ανθρώπους του Θεγλαθφασάρ. Το ακόρεστο, την ερήμωση, όταν επιτρέπεται ανεμπόδιστα σε κάποιον τέτοιον να εισβάλλει μέχρι και στα σπίτια, τα αναφέρει μη θέλοντας μόνο να εκφοβίσει, αλλά και για να καταδείξει την ερήμωση.

Διότι τι το φοβερό είχαν να προσάψουν στους Ρωμαίους οι Σικελοί, τους οποίους σκιερά βουνά και πολυτάραχη θάλασσα έχουν απομακρύνει πάρα πολύ από εμάς; Αλλά, αν βέβαια είναι επιτρεπτό να προσεγγίσουμε χωρίς να δεχθούμε επίκριση τα βαθύτερα κρίματα του Θεού, ο Κύριος μας χτύπησε επειδή γνώριζε τα αμαρτήματά μας. Επειδή όμως ήταν θρασείς και δεν έδειχναν σπλαχνικότητα εκείνοι που έλαβαν από τον Θεό την άδεια να μας μαστιγώσουν, ούτε οι ίδιοι απέφυγαν τη δίκαιη οργή Εκείνου που επιθυμεί το έλεος, ο Οποίος τρέφει με άρτο δακρύων και ποτίζει με δάκρυα με το μέτρο. Αντιθέτως, ενώ επιτίθονταν σαν λιοντάρι από το δάσος και εξολόθρευαν σαν λύκοι και ορμούσαν σαν λεοπάρδαλη, έγιναν αιχμάλωτοι αυτοί που μας αιχμαλώτισαν και υποδουλώθηκαν αυτοί που μας κυρίευσαν, και ο Κύριος τους ανέμειξε πνεύμα πλάνης, αποδεικνύοντας ότι και σε αυτούς υπήρχαν κηλίδες, οι οποίες εξαιτίας του φονικού τους χαρακτήρα είχαν βαφτεί πορφυρές και είχαν ανάγκη από καθαρμό. Επομένως, υπερβαίνοντας τα δικά τους σύνορα, εισέβαλαν στα δικά μας, μαστιγώνοντάς μας για λίγο, για να μαστιγωθούν οι ίδιοι περισσότερο.