Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 5:7

Για το ότι, εξάλλου, ορκίζονταν στα είδωλα, άκουσε τον προφήτη Αμώς να λέει για τους Ισραηλίτες: «Αυτοί που ορκίζονται στον εξιλασμό της Σαμάρειας και λένε: Ζει ο θεός σου, Δαν, και ζει ο θεός σου, Βηρσαβεέ· και θα πέσουν και δεν θα ανορθωθούν ποτέ». Και άλλος λέει: «Και ορκίζονταν σε ανύπαρκτους θεούς». Για να μη μολύνει, λοιπόν, καθόλου ο ρύπος της αναφοράς των ονομάτων των ψευδών θεών τόσο τη γλώσσα όσο και τη διάνοιά τους, επέτρεψαν να ορκίζονται καλύτερα στον Θεό και τους επαίνεσαν για αυτό. «Ο δε βασιλιάς θα ευφρανθεί με τον Θεό, θα επαινεθεί καθένας που ορκίζεται σε αυτόν».

Έπειτα, τη φράση που διατύπωσε ο Παύλος για τα είδωλα, λέγοντας: «Υποδουλωθήκατε σε αυτούς που εκ φύσεως δεν είναι θεοί»· και ο Ιερεμίας: «Και ορκίζονταν σε αυτούς που δεν είναι θεοί»· και η σοφότατη Εσθήρ: «Μην παραδώσεις, Κύριε, το σκήπτρο σου σε εκείνους που δεν υπάρχουν»· αφού αυτοί απέδωσαν αυτή τη φράση στον αληθινό Θεό, πώς θα μπορούσαν δικαίως να αξιώνουν πλέον την ονομασία των Χριστιανών;

Θα μπορούσε κανείς να λησμονήσει τον Θεό, παραμελώντας την προς Αυτόν ευσέβεια ή και απομακρυνόμενος εντελώς. Αυτό βέβαια το έπραξαν οι Ισραηλίτες, λατρεύοντας ανύπαρκτους θεούς· το πράττουν όμως μέχρι και σήμερα μερικοί, οι οποίοι γυρίζουν πίσω μετά την πίστη τους, των οποίων η καταδίκη είναι δίκαιη, σύμφωνα με τα γεγραμμένα.

«Επιστρέψτε, υιοί αποστάτες, λέγει ο Κύριος, διότι εγώ θα γίνω κύριός σας, και θα σας πάρω, έναν από κάθε πόλη και δύο από κάθε πατριά, και θα σας φέρω στη Σιών, και θα σας δώσω ποιμένες σύμφωνα με την καρδιά μου, και θα σας ποιμάνουν ποιμαίνοντάς σας με σύνεση. Και θα συμβεί, όταν πληθυνθείτε και αυξηθείτε, λέγει ο Κύριος, τις ημέρες εκείνες δεν θα πουν πλέον "κιβωτός της διαθήκης του Κυρίου του Ισραήλ", ούτε θα ανεβεί στην καρδιά τους, ούτε θα μνημονευθεί ούτε θα κατασκευαστεί πλέον». Ομοίως και με αυτά προφητεύει την επιστροφή του Ισραήλ, η οποία πρόκειται να συμβεί κατά την παρουσία του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, κατά την οποία, αφού επέλεξε «έναν από κάθε πόλη και δύο από κάθε πατριά» ως ποιμένες των εθνών που πίστεψαν σε αυτόν —εξαιρετικά λιγοστούς και μικρούς στον αριθμό— και τα οποία αυξήθηκαν πάνω στη γη μέσω της κλήσης των εθνών που πρόκειται να πραγματοποιηθεί από αυτούς, «δεν θα πουν πια», λέγει, «κιβωτός της διαθήκης του Κυρίου». Διότι δεν θα ανατρέξουν πλέον στις πιο σωματικές θρησκευτικές πρακτικές του Μωυσή, καθώς θα τους παραδοθεί η Καινή Διαθήκη. 〈νε΄〉. «Επλήθυναν τις ασέβειές τους, ενισχύθηκαν στις αποστασίες τους. Για ποιο από αυτά να σου γίνω ίλεως; Οι υιοί σου με εγκατέλειψαν και ορκίζονταν σε ανύπαρκτους θεούς· και τους χόρτασα, και αυτοί μοίχευαν και κατέλυαν σε οίκους πορνών. Έγιναν ίπποι θηλυμανείς, ο καθένας χρεμέτιζε για τη γυναίκα του πλησίον του. Μήπως για αυτά δεν θα επιτιμήσω;»

«Για ποιο από αυτά να σου φανώ ίλεως;» λέει κάπου στη Γραφή ο Θεός. «Τι από αυτά να επαινέσω; Ή μάλλον, για ποια από αυτά να σας στεφανώσω;» ΣΤ΄. Επειδή, λοιπόν, τέτοια είναι τα δικά σου και έτσι έχουν τα πράγματα, πες μου και τις δικές μου αδικίες, ώστε είτε να πάψω να είμαι κακός, είτε να ντραπώ. Διότι εγώ προπάντων εύχομαι να μην αμαρτάνω καθόλου· εάν όμως συμβεί, τότε, όταν αδικώ, να επανέρχομαι στον ορθό δρόμο· αυτή είναι η δεύτερη καλύτερη μοίρα όσων σκέπτονται ορθά. Διότι, εάν δεν γίνομαι εξ αρχής κατήγορος του εαυτού μου κατά το παράδειγμα του δικαίου, χαίρομαι τουλάχιστον να θεραπεύομαι από κάποιον άλλον. Μικρή, λέει, είναι η πόλη σου, και ούτε καν πόλη, αλλά ένα χωριό ξερό και άχαρο, που κατοικείται από λίγους.

Διότι, μήπως δεν ήλεγξαν τον προγενέστερό σου Ηρώδη και εκείνα τα βρέφη, τα οποία ούτε καθαρή γλώσσα διέθεταν ούτε δόντια στο στόμα, ώστε, διαμορφώνοντας τη γλώσσα τους, να εκφέρουν λόγο μέσα από τα χείλη; Δεν αρκούσε η τόση ωμότητα εκείνων. Αλλά και εσύ, μιμούμενος την ασπλαχνία του, αποκεφάλισες τον Ιωάννη, του οποίου δεν ήσουν άξιος ούτε για μία τρίχα. Εκείνος κατέσφαξε τα τέκνα της Ραχήλ, και εσύ αποκεφάλισες τον παιδαγωγό της Εκκλησίας, τον Ιωάννη. Για ποιο από αυτά θα σου γίνω ίλεως; λέγει ο Κύριος. Ω πόλη των αιμάτων, στην οποία βασίλευσε ο Ηρώδης και ο απόγονός του, που ήταν συνονόματος και όμοιος στους τρόπους. Αλίμονο, αυτοί που εθεωρούντο τηρητές της ευταξίας, έγιναν ηγεμόνες της αταξίας. Οι Ιουδαίοι, εξουσιαζόμενοι από τέτοιους άρχοντες και διδαχθέντες τον φόνο από αυτούς, εξωθήθηκαν στη χριστοκτονία· τον Ησαΐα επριόνισαν, τον Ιερεμία σκότωσαν, τον Ναβουθαί λιθοβόλησαν, τον Ζαχαρία φόνευσαν, τον Χριστό σταύρωσαν. Αλλά εμείς, αφήνοντας σε εκείνους το πένθος για τα κακά τους έργα, ας αναδράμουμε προς το φως της μυσταγωγίας εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Λύκος δε ίσως είναι ο Σεναχηρείμ, ο οποίος απλώς άρπαξε, χωρίς να κατορθώσει τίποτα. Κάποιος άλλος έχει αποκαλέσει τον Αντίοχο πάρδαλη. Για ποιο από αυτά να σου φανώ ίλεως; Οι υιοί σου με εγκατέλειψαν. Εδώ δεν εγκαλεί ούτε για την ασέβεια, ούτε για την αποστροφή, αλλά για την ασέβεια κατά πλήθη, και την ανόητη αποστροφή. Διότι είναι μεν δεινό το να αμαρτήσει κανείς άπαξ, αλλά το να επιμείνει και να προσθέσει και άλλες αμαρτίες είναι βαρύτερο.

«Τους χόρτασα, και εκείνοι μοίχευαν». Βλέπεις πώς από την καλοπέραση προέρχεται η ασέλγεια και η ακαθαρσία; Διότι τι θα μπορούσες να πεις; Για ποιο πράγμα είχαν να παραπονεθούν; Για την έλλειψη των αναγκαίων; Και όμως, τόση ήταν η αφθονία των αγαθών, ώστε και μοίχευαν και κατέλυαν σε οίκους πορνών.

Τις αμαρτίες μου δεν πρόκειται να τις θυμηθεί ο Ύψιστος. Και τα μάτια των ανθρώπων είναι ο φόβος του, και δεν κατάλαβε ότι τα μάτια του Κυρίου είναι μυριάδες φορές φωτεινότερα από τον ήλιο. Αυτός θα τιμωρηθεί στις πλατείες της πόλης, και εκεί που δεν το υποπτευόταν, θα πιαστεί.» «Θα ασθενήσουν στα σώματά τους, από το πλήθος της πορνείας.» «Για ποιο από αυτά να σου γίνω ίλεως; Οι γιοι σου με εγκατέλειψαν και ορκίζονταν σε ανύπαρκτους θεούς· και ενώ εγώ τους χόρτασα, εκείνοι μοίχευαν και κατέλυαν σε οίκους πορνών. Έγιναν ίπποι θηλυμανείς· ο καθένας χλιμίντριζε για τη γυναίκα του πλησίον του.