Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 50:2

Επιπλέον, προς τούτοις, και κάποιοι από όσους είχαν καταφύγει από τα Ιεροσόλυμα, ήτοι από τη χώρα των Ιουδαίων, προς την Αίγυπτο· και συγκεκριμένα ο Αζαρίας, ο γιος του Ωσηέ, και ο Ιωάννης, ο γιος του Καρηέ, και όλοι οι υπερήφανοι άνδρες, όπως έχει γραφτεί, απειθώντας ρητά στις προφητείες του Ιερεμία, έλεγαν: «Ψεύδεσαι, δεν σε έστειλε ο Κύριος σε εμάς για να πεις, 'Μην πάτε στην Αίγυπτο'». Η απόδειξη όμως μέσω των θαυμάτων τι είδους αντίρρηση θα μπορούσε να δεχθεί; Και το να επικυρώνεται κάποιος με τα προνόμια του Θεού και Πατέρα, τι είδους πρόσχημα δυστροπίας θα αφήσει πλέον στους φιλόνικους; Έτσι, λοιπόν, και ο Νικόδημος, που ήταν ένας από τους διδασκάλους τους και κατατασσόταν μεταξύ εκείνων που κατείχαν εξουσία, θεωρούσε αναντίρρητη τη μαρτυρία των θαυμάτων λέγοντας: «Ραββί, γνωρίζουμε ότι έχεις έρθει από τον Θεό ως δάσκαλος· διότι κανείς δεν μπορεί να κάνει αυτά τα σημεία που εσύ κάνεις, αν δεν είναι ο Θεός μαζί του». Επειδή, λοιπόν, το να μην πείθονται ούτε στον ίδιο τον άγιο Βαπτιστή, ο οποίος έφερε μαρτυρία που περιοριζόταν σε λόγια, δεν ξεπερνούσε την ιουδαϊκή κακοβουλία, λέει πάλι με τρόπο που φανερώνει το ήθος τους: Ο μακάριος Βαπτιστής μαρτύρησε υπέρ της αλήθειας, αν και ρωτήθηκε από εσάς, αλλά επειδή για εσάς τίποτα δεν μένει αδοκίμαστο, και έχετε συνηθίσει να προχωράτε ριψοκίνδυνα σε κάθε είδους λοιδορία, απορρίψατε, όπως ήταν αναμενόμενο, και τη δική του φωνή.

Θα μπορούσε κανείς να το διαπιστώσει αυτό πάρα πολύ καθαρά, όταν, ενώ ο Ιερεμίας τους προέτρεπε να μην κατέβουν στην Αίγυπτο, εκείνοι απάντησαν σε αυτά με ψέματα: «Δεν σε απέστειλε ο Κύριος, αλλά ο γιος του Νηρίου σε υποκινεί εναντίον μας», και τα εξής. <Επειδή απειθήσατε στα λόγια αυτά και ελπίσατε στο ψέμα, και επειδή γογγύσατε και δείξατε εμπιστοσύνη σε αυτόν τον λόγο· γι' αυτό, η αμαρτία σας αυτή θα είναι σαν τείχος ισχυρής πόλης που πέφτει ξαφνικά και αλώνεται, η πτώση της οποίας επήλθε αμέσως· και η πτώση της θα είναι σαν σύντριμμα πήλινου σκεύους, θρυμματισμένου τόσο πολύ, ώστε να μην βρεθεί ανάμεσά τους ούτε ένα κομμάτι, με το οποίο να πάρεις φωτιά, ή με το οποίο να αντλήσεις λίγο νερό.> Ότι εντελώς και οπωσδήποτε η επιλογή τους να απειθήσουν στις νουθεσίες των αγίων προφητών θα καταλήξει γι' αυτούς σε πολύ οδυνηρό τέλος· και ότι το να θέτουν την ελπίδα τους στο ψέμα, και να επιχειρούν να στηρίξουν απερίσκεπτα ό,τι τους έρχεται στο νου, (αυτό) προσπαθεί να διδάξει.

Έπειτα, οι γυναίκες τους έλεγαν με αναίδεια, ή μάλλον χωρίς καν να έχουν συναισθανθεί την οργή, ότι: «Δεν σε απέστειλε ο Κύριος». Πρόσθεσαν δε σε αυτά λόγια απόλυτης παραφροσύνης. Διότι έλεγαν: «Επειδή σταματήσαμε να προσφέρουμε θυσίες στη βασίλισσα του ουρανού, ήλθαν επάνω μας όλα αυτά τα κακά». Είναι αληθινό, λοιπόν, αυτό που έχει ειπωθεί, ότι δεν κατανόησε ο καθένας τους, ούτε το έβαλαν στην ψυχή τους, παρότι ο πόλεμος επικράτησε εναντίον τους και όσοι τους περικύκλωναν τους κατέκαιγαν ολοκληρωτικά. <Και τώρα έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός, ο οποίος σε δημιούργησε, Ιακώβ, και ο οποίος σε έπλασε, Ισραήλ: Μη φοβάσαι, διότι σε λύτρωσα, σε κάλεσα με το όνομά σου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΜΓ΄. Και είπε ο Αζαρίας, ο υιός του Ιωσίου, και ο Ιωαννάν, ο υιός του Καρίε, και όλοι οι υπερήφανοι άνδρες, οι οποίοι είχαν πει στον Ιερεμία «Δεήσου για εμάς προς τον Κύριο». Είπαν λοιπόν στον Ιερεμία: «Ψέματα λες εσύ. Δεν σε απέστειλε ο Κύριος ο Θεός μας σε εμάς λέγοντας: Μην εισέλθετε στην Αίγυπτο για να κατοικήσετε εκεί. Αλλά ο Βαρούχ, ο υιός του Νηρίου, σε εξωθεί εναντίον μας, για να μας παραδώσει στα χέρια των Χαλδαίων, ώστε να μας θανατώσουν και να μας εξορίσουν στη Βαβυλώνα».

Δηλαδή, δεν μας τα εξέφρασες αυτά σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, αλλά ο Βαρούχ σε συμβούλευσε να μας τα πεις, για να ευνοήσει τους Χαλδαίους, επειδή ακριβώς εκείνοι τυγχάνει να κατέχουν τώρα την εξουσία. Για ποιον λόγο, πες μου; Καθ' όλο το διάστημα δεν αποκτήσατε πείρα των προθέσεών του; Αν μη τι άλλο, ενώ ήταν ελεύθερος να αναχωρήσει όπου επιθυμούσε, δεν επέλεξε να παραμείνει μαζί σας;