Πατερικές αναφορές στο ΙΕΡΕΜΙΑΣ 6:14

Γι' αυτό και οι προφήτες, ελέγχοντάς τους, έλεγαν: «Ειρήνη, ειρήνη· και πού υπάρχει ειρήνη;». Και όσοι αγαπούν τη μελέτη το γνωρίζουν αυτό, το να συγκρατούν δηλαδή όλα όσα ειπώθηκαν από τους προφήτες προς τους ψευδοπροφήτες, οι οποίοι αποδυνάμωναν τον ζήλο του λαού. Επειδή, λοιπόν, χαλαρώνοντάς τον με αυτόν τον τρόπο διέφθειραν τον λαό, λέει ο Θεός μέσω των προφητών: «Εγώ είμαι ο Θεός που ποιώ ειρήνη και δημιουργώ κακά». Και ποια κακά; Αυτά που προαναφέρθηκαν, την αιχμαλωσία, τη δουλεία και όσα παρόμοια· όχι την πορνεία, την ασέλγεια και την πλεονεξία, ούτε κανένα άλλο από αυτά. Γι' αυτό και ο έτερος προφήτης, όταν λέει: «Υπάρχει άραγε κακία σε πόλη, την οποία δεν προκάλεσε ο Κύριος;», εννοεί αυτήν ακριβώς την κακία, δηλαδή τους λιμούς, τις ασθένειες, τις θεήλατες πληγές. Έτσι και ο Χριστός, όταν λέει: «Αρκετή είναι για την κάθε ημέρα η δική της κακία», εννοεί τους ιδρώτες, τον μόχθο, την ταλαιπωρία.

Και εθεράπευαν τη συντριβή. Πάλι αυτοί οι άρχοντες είναι οι αίτιοι των κακών. Διότι φρονώ ότι αυτός ο λόγος δεν απευθύνεται προς τους αρχομένους, αλλά αφορά εμάς τους άρχοντες. Επειδή προς τέτοιους ανθρώπους απευθύνεται, προς εκείνους που χαρίζονται και λέγουν λόγια ευχάριστα, και οι οποίοι, ενώ έδιναν την εντύπωση ότι θεραπεύουν το τραύμα, επιδείνωναν την πληγή.

Και πού είναι η ειρήνη; Δεν είπε, «Δεν υπάρχει ειρήνη», αλλά, «Πού είναι;». Δες την επιείκεια: «Αν και ελέγχω, ούτε και τώρα σας την στερώ». Αποδείξτε με τα έργα αυτά τα οποία υποσχεθήκατε. Φοβάμαι μήπως και τώρα υπάρχει περιθώριο να λέγεται: «Και πού είναι η ειρήνη;». Μήπως άραγε, επειδή με τη χάρη του Θεού έχουν καταργηθεί εντελώς όσα προέρχονταν από τους απίστους, και αξιωθήκαμε ευσεβών αρχόντων, και έχουμε ευκτήριους οίκους, νομίζουμε ότι απολαμβάνουμε ειρήνη;