βʹ. Πρωῒ τὸν παρόντα βίον καλεῖ, οὐ συγκρίσει τοῦ μέλλοντος, ἀλλ’ ὅτι παυομένου τοῦ παρόντος βίου, τὸ σκότος τὸ τοῦ θανάτου ἐπέρχεται. Τοιγαροῦν Ἱερεμίας φησίν· Οὐαὶ ἡμῖν ὅτι ἔκλινεν ἡ ἡμέρα, καὶ ἐκλείπουσιν αἱ σκιαί· ἡμέραν τὸν παρόντα καὶ αὐτὸς βίον εἰπών, σκιὰς δὲ τὴν ἐν αὐτῷ πολιτείαν, ὡς πρὸς ὀλίγον κατέχουσαν.
Μετάφραση
β'. Ονομάζει τον παρόντα βίο πρωί, όχι συγκριτικά με τον μέλλοντα, αλλά διότι, όταν παύει ο παρών βίος, επέρχεται το σκότος του θανάτου. Γι' αυτό, λοιπόν, λέει ο Ιερεμίας: Αλίμονό μας, διότι έκλινε η ημέρα, και εκλείπουν οι σκιές· αποκαλώντας και αυτός ημέρα τον παρόντα βίο, και σκιές την πολιτεία μέσα σε αυτόν, ως κάτι που διαρκεί για λίγο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες